X
تبلیغات
زیباترین خلقت خدا - درختان و درختچه ها

زیباترین خلقت خدا

انواع گلها

مشخصات:

اسم علمی این گیاه Clerodendron thomsonae ، از خانواده Verbenaceae می باشد. این جنس

دارای ۴۰۰ گونه مختلف ، به صورت درختچه وگیاهان بالارونده است که در آسیا و آفریقا پراکنده اند،

انواع بالا رونده آن معمولا احتیاج به شرایط گلخانه ای دارند و بیشتر به عنوان گیاهان آپارتمانی و آویزی

پرورش داده می شوند. گونه مورد نظر بومی غرب آفریقا بوده و در شرایط طبیعی به طول ۴ متر می

باشد. برگهای آن همیشه سبز و به رنگ سبز تیره و به صورت تخم مرغی ونوک تیز هستند. گلهای این

 گیاه به صورت گل آذین پانیکول می باشند و در اواخر بهار یا اواخر تابستان ظاهر می شوند. هر گل به

 تنهایی دارای کاسبرگ های سفید فانوس شکل وگلبرگ های قرمز می باشد. کلوندرون، از اواسط

پاییز تا اویل زمستان احتیاج به خواب واستراحت دارد. درجه حرات را در این مدت باید حدود ۱۳ تا ۱۶

درجه سانتیگراد نگاه داشت و از اب دادن خود داری کرد. در این مدت برگها می ریزند. در اواسط

زمستان باید شاخه ها را تا نصف هرس کرده و خاک گلدان را تعوی کنید و درجه حرارت را به ۲۰ درجه

سانتیگراد برسانید.

دو گونه از این پیچ وجود دارد که تا ارتفاع 2 متر رسیده اند و به صورت توده انبوهی در گلخانه

_ها رشد و نمو کرده اند.اینها دارای برگهای دایمی هستند.گونه ای از این گیاه دارای براکته های سفید

 و گلهای کوچک قرمز است

و دیگری که خوشه گل درشت تر داشته و در مجموع گلهای قرمز رنگ دارد.

مراقبت:

 به نور متوسط تا زیاد، گرمای زیاد، آبیاری متوسط رطوبت نسبی ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک

قلیایی احتیاج دارد.

کود:

کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان ۳ گرم در لیتر هر دو هفته یک بار، از فروردین تا شهریور،

مورد استفاده قرار داد.

خاک:

مخلوطی از خاک برگ، کود حیوانی و کمی ماسه، خاک مناسبی برای رویش این گیاه می باشد.

ازدیاد:

 به سختی میتوانید در خانه نگهداری و تکثیر کنید. زیرا احتیاجات این گیاه نسبت به دیگر گیاهان قدری

 بیشتر است. از اواخر بهار تا اوایل تابستان، قلمه هایی به طول ۱۹ تا ۱۵ سانتیمتر را با قیچی

باغبانی، جدا کنید. سپس در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و هر قلمه را در گلدانی با قطر دهانه

۹ ساانتیمتر، حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه قرار دهید و با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید.

قلمه ها را در دمای ۲۱ تا ۲۲ درجه سانتیگراد و در نور مناسب به مدت دو ماه نگه دارید و یا آنها را در

دستگاه گرما‌زای تکثیر قرار دهید تا بهتر ریشه بدهد. وقتی علایم رشد و نمو جدید در گیاه ظاهر شد،

کیسه پلاستیکی را بردارید و گیاه را تغذیه کنید. بعد از کامل شدن سیستم ریشه دهی و رشد تنه و

شاخ و برگها، میتوانید قلمه را به گلدانی با قطر دهانه ۱۳ سانتیمتر ، حاوی کمپوست گلدانی منتقل

کنید.

 

عوارض و درمان:

اگر شاخ و برگ گیاه زیاد شود و گلها ظاهر نشوند ممکن است به دو علت باشد. یا نور کافی نیست و

 با گیاه به تغذیه مصنوعی احتیاج دارد. استفاده از ماده براق کننده نیز برای گیاه مضر است وبرگها را

سیاه و گلها را بی رنگ و شفاف میکند . در بهار و تابستان، هوای خشک و تشنگی گیاه می تواند

برگها و ساقه های گیاه را خم کند. علائم کنه ریز قرمز روی این گیاه به صورت پوشیده شدن برگها با تار

 عنکبوت است. باید با پارچه مرطوب سطح زیرین برگها را تمیز نموده و با هر دو هفته یکبار با سم کنه

کش سمپاشی کنید تا علائم بر طرف گردد. در صورتیکه مشاهده کردید براکته های گلها می ریزند ،

ممکن است به چند علت باشد یا نور کافی نیست، یا هوا خیلی سرد است و یا خیلی گرم و خشک

است. شرایط را بازدید و نارساییها را برطرف نمایید. در زمستان باید دما را حدود ۱۵ درجه ثابت نگاه

دارید اگر گیاه در زمستان در هوای گرم نگه داشته شود، در بهار و تابستان ، گلها ظاهر نمی شوند. در

 صورتیکه برگهای جدید ریز باشند و گلها دیده نشوند، گیاه از کمبود عناصر غذایی رنج می برد. در فصل

 رشد گیاه را تغذیه نمایید آبیاری بیش از اندازه برگها را می پوشاند. در فاصله بین دو آبیاری اجازه دهید،

 سطح خاک، خشک شود. اگر حشرات ریزی اطراف گلدانها در حال پرواز باشند، باید گیاه را با سم

حشره کش هر هفته سمپاشی نموده یا علایم بر طرف گردند زخمهای سفید پنبه‌ای- روی برگها و

قاعده آنها بیانگر حمله نوعی حشره آفت است . گیاه را با سم حشره کش نفوذی طبق دستور

سمپاشی کنید.




 

 

نام علمی: SAXIFRAGA X URBIUM

خانواده: SAXIFRAGACEAE - ساكسيفراگاسه

بومی منطقه: شمال آفریقا

نام های دیگر: Gold Variegated London Pride, Robertsoniana Saxifrage

نور محیط: خیلی زیاد

آبیاری و رطوبت: کمی مرطوب

دمای ایده آل محیط: 10 درجه سانتیگراد

خاک و تغذیه: خاک باغچه با زهکشی بالا

 

این گیاه جزئی از خانواده ساکسی فراگراست و همیشه سبز است. برگ های بیضوی و به رنگ سبز

 مات است و به صورت روزت قرار می گیرد. گل آذین این گیاه به صورت یک ساقه ی افراشته از وسط

روزت برگی ایجاد می شود و گل های کوچک با رنگ های صورتی و سفید بر روی آن ایجاد می گردد.

 برگ ها به صورت قاشقی هستند.

این گیاه تقریبا نسبت به تمامی انواع خاک مقاوم است. می توان این گیاه در باغچه و یا گلدان نگهداری

 نمود.

این گیاه به آرامی رشد می کند و گسترش می یابد. حتی بر روی زمین های سنگی نیز رشد خوبی

دارد.

بیماری خاصی متوجه این گیاه نیست.

برای تکثیر این گیاه بایستی ریشه و غدد ریشه ای آن را تقسیم نمود. این گیاه عقیم است و بذر تولید

 نمی کند. بهتر است پس از اینکه گل ها تشکیل شدند و گل ها از بین رفتند ساقه ی گل آذین را قطع

 کنید.

 

 

 


  نوع گیاه و زیرگروه:


        بوته


            برگریز

        
سرسختی منطقه:


        
        
8


        
نورمورد نیاز :


        بخشی از سایه،


        بخشی از خورشید


    
قد: 2'-4 '

        
رنگ برگ:


        سبز و آبی

 
       رنگ شکوفه:
 
        سفید،

        رنگ صورتی

 
        زمان شکوفه:

        ماه مه


        
استفاده از آب:

        متوسط

        رطوبت خاک:

        خشک،

        مرطوب

        شرح خاک:

        اسید

        
غنی،

        به طور متوسط،

        بافت لوم،

        شن

       مورد استفاده:

        جذب پرندگان به خود،
 

        
مقاوم در برابر گوزن،

        گل های معطر،

        بومی،

        سمی،



این گیاه گونه ای از جنس Rhododendron در خانواده Ericaceae بومی شرق آمریکا و مناطق ساحلی

 
میباشد و گل های سفید بسیار معطری دارد. رنگ گل ها سفید و صورتی است. در خاک های اسیدسی و
 
شنی و یمناطق ساحلی رشد می کند.

گیاهی بوته ای و برگریز است. رنگ برگ ها سبز و آبی است. گیاه رشد کمی دارد. گل ها لوله ای شکل و
 
دارای 5 گلبرگ هستند. پرچم های آن طویل و به رنگ صورتی هستند و از گل بیرون آمده اند.

این گیاه گسترش افقی زیادی دارد و یک بوته ی آن می تواند با گسترش دادن خود تمام یک باغچه را پر کرده
 
و منظره ی زیبایی به آن بدهد. گل ها بسیار معطر هستند و بین 5 تا 6 گلبرگ دارند.

ارتفاع بوته بین 50 تا 150 سانتی متر است. برگ ها 3 تا 5 سانتی متر طول و 2 تا 3 سانتی متر عرض دارند.
 
برگ ها دارای کرک های غده ای هستند.

سطح بیشتر قسمت های این گیاه دارای کرک است. گل ها به تعداد 4 الی 10 عدد بر روی ساقه به وجود
 
می آیند. رنگ گل ها بین سفید تا صورتی متغیر است. گل های ابلق هم در آن دیده شده است.

میوه های به شکل کپسول های قهوه ای رنگ هستند.

برای تکثیر آن بایستی از روش تقسیم ریشه ها استفاده نمود. می توان از کاشتن بذرها نیز بوته های
 
کوچکی را به دست آورد. در فروردین و اردیبهشت گل می دهد.

تمام قسمت های این گیاه سمی هستند و بایستی با احتیاط از آن استفاده نمود.


    توضیحات:

    
آزالیا ساحلی کم در حال رشد، به ندرت درختچه شیری در حال رشد بلندتر از 4 'است. این گونه را می
 
توان با شاخ و برگ آبی سبز خود را متمایز شده است. گل قیفی شکل، دراز، ظریف، سفید با رنگ صورتی و
 
دلپذیر، رایحه و عطر متمایز یادآور میخک است. گلها در اواسط بهار ظاهر می شوند، قبل و یا در همان زمان
 
به عنوان شاخ و برگ جدید پدیدار شده است.
 

    کشت:

    بهترین
راه حل در خشکی، شنی، خاک های اسیدی در بخشی از آفتاب. از آنجا که آبیاری تکمیلی از
 
اولویت های خود برای خاک شنی،  ممکن است در طول جاده های خشک مورد نیاز باشد. به وسیله
 
استولون یا ساقه های زیرزمینی گسترش می یابد، به شکل کلنی های بزرگ است. اگر خاک سنگین تر
 
باشد گسترش آن محدود است.
 
شکوفه در بهار: فروردین و اردیبهشت. مناطق 7-8 

    انتشار:

    
انتشار آن آسان است. توسط تقسیم ریشه، و یا با حفر کردن و جدا کننده از گیاهان بالغ. می توان تکثیر
 
از طریق بذرباشد.  بهترین راه حل در یک سبک متوسط ​​و بدون خاک ، در ظروف در بسته با روطوبت مداوم
 
نگهداری شود تا جوانه بزند.    
 
مضرات:

   چون آزالیای ساحلی تمام قسمتهایش سمی هستند بناباین اگر مصرف شود باعث واکنش شدید در فرد
 
می‏شود ولی در برخی گونه‏های آهو مقاوم است.






 تصاویر زیباسازی وبلاگ،قالب وبلاگ،خدمات وبلاگ نویسان،آپلودعكس، كد موسیقی، روزگذر دات كام http://www.roozgozar.com  
 

نام علمی : nicotiana tabacum


خانواده : سیب زمينی


منطقه : مناطق گرمسیری آمریکا


اسامی رایج : common tobacco

 


 

 

nicotiana tabacum که گونه زینتی آن با نام گل توتون شناخته میشود گیاهی چندساله از جنس

 nicotiana در خانواده solanaceae بومی مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری آمریکا است هرچند در

 کلمبیا نیز از دیرباز وجود داشته است.

اغلب گیاهان این جنس به خاطر ارزش برگ آن به صورت تجاری در بسیاری از کشورها کشت میشود

 و از آن تنباکو ساخته میشود.

کریستف کلمب در سفر اول خود این گیاه و تنباکو را معرفی کرد.

این گیاه در حال حاضر به صورت تجاری در سراسر جهان کشت میشود. گونه هایی از آن هم به

عنوان گیاهان زینتی کشت می شوند و همچنین گونه هایی به عنوان علف هرز معرفی شده اند.

این گیاه تا ارتفاع بین 1 تا 2 متر رشد می کند.nicotiana tabacum از گونه های های وحشی

این جنس میباشد.

سالانه شاخه گیاه تا 2.5 متر رشد میکند . برگ های بزرگ سبز و بلند ترومپت شکل با گل های

سفید مایل به رنگ صورتی است. تمام قطعات چسبنده، پوشیده شده با موهای غده ای، چسبناک

کوتاه است که ماده ای زرد رنگ حاوی نیکوتین از آن ترشح میشود.

برگ ها در اندازه بسیار متفاوت هستند، برگ های پایین تر از بزرگترین تا 60 سانتی متر طول دارند.

در ابتدا بیضوی شکل هستند ولی در مدت کوتاهی در راس نوک تیز میشوند.

گل ها لوله ای شکل 5 تا 6 سانتی متر طول دارند و به قطر 5 میلیمتر هستند و در یک سوم

پایین تر (کاسه) و قسمت فوقانی سوم (گلو) گسترش یافته اند. رنگ گل ها سفید مایل به صورتی با

بنفش کمرنگ و یا مایل به زرد میباشد.

توتون گیاهی خودگشن است. میوه آن به صورت کپسول است که معمولاً از دو نافه تشکیل

شده است. در داخل هر کپسول تعداد زیادی دانه ریز قهوه ای رنگ است که تعدا آنها در گونه های

مختلف متفاوت است. در هر کپسول گونه تاباکوم حدود 8000 - 3000 و در رستیکا حدود 600- 500 عدد

دانه وجوددارد. در هر گرم دانه بطور متوسط 12000عدد دانه وجود دارد. میزان نیکوتین در برگها بیش از

سایر اندامها است. به تدریح که رشد گیاه بیشتر میشود مقدار نیکوتین برگها افزایش می یابد.

مقدار نیکوتین در تمام قسمتهای یکبرگ یکسان نیست و از قاعده برگ یا انتهای دمبرگ به طرف نوک و

از رگبرگهای اصلی به طرف کناره برگ افزایش می یابد.

گل توتون حساس به دما، آب و هوا ، رطوبت زمین و نوع خاک است. درجه حرارت بین 20 تا 30

درجه سانتیگراد برای رشد مطلوب آن مناسب است. رطوبت هوا میبایست از 80 تا 85 درصد و خاک

با نیتروژن کم مطلوب است.

 

گل توتون نیازمند آفتاب کامل با سایه جزئی و خاک مخلوط 2 قسمت پیت ماس 2 قسمت لوم

 1قسمت شن و ماسه و کمی پرلیت است و این خاک باید به طور منظم دارای رطوبت یکنواخت باشد.

بهتر است در طول سال به طور منظم گیاه با کود مناسب تغذیه شود.

در زمینهایی که توتون کشت می شود باید عاری از علف هرز و فاقد هر گونه سنگ و کلوخ باشد.

تا ریشه بتواند به سهولت در خاک گسترش یابد. خاک باید رطوبت را به اندازه کافی در خود نگه دارد و

 از زه کشی مناسبی نیز برخوردار باشد.در فصل پائیز با افزودن 20 تا 25 تن در هکتار کودهای

حیوانی کاملاً پوسیده به خاک شخم مناسبی زده میشود عمق شخم بستگی به بافت خاک شرایط

اقلیمی بین 20 تا 35 سانتی متر مناسب است سپس کودهای شیمیایی مورد نیاز (از قبیل پتاس،

ازت، فسفر) به خاک اضافه می شود. پس از شکستن کلوخ ها زمین را تسطیح و بستر خاک را برای

کشت گیاه آماده می کنند. چنانچه توتون در خاکهای سنگین کشت شود ازت مورد نیاز نصف مقداری

است که در خاکهای سبک شنی کشت می گردد. 20 تا 25 درصد ازت مورد نیاز هنگام آماده سازی خاک

 در فصل پائیز و بقیه در فصل بهار بطور سرک در اختیار گیاه قرار می گیرد. فسفر در خاکهای سنگین

به سختی شسته می شود از این رو می توان تمام فسفر مورد نیاز گیاه را در فصل پائیز به خاک

اضافه کرد. در حالیکه در خاکهای سبک شنی نیمی از فسفر در فصل پائیز و بقیه در فصل بهار باید به

خاک اضافه شود. در خاکهای سنگین 60 تا 70 درصد پتاس در فصل پائیز و 30 تا 40 درصد بقیه در فصل

بهار باید در اختیار گیاهان قرار گیرد. ولی در خاکهای سبک شنی تمام پتاس در اوایل بهار قبل از

انتقال نشاء ها به زمین اصلی باید به خاک اضافه شود. خاک خزانه هایی که برای تولید نشاء مورد

استفاده قرار گیرد باید حداقل 10 تا 15 درصد ترکیبات هوموسی داشته باشد. هر یکصد کیلو گرم خاک

خزانه باید حاوی 209 میلی گرم ازت، 50 تا 80 میلی گرم اکسید فسفر و 200 تا 300 میلی گرم

اکسید پتاس باشد. این عناصر باید تا عمق 10 تا 15 سانتی متری خاک خزانه وجود داشته باشند.

تمام بخش های گیاه به جز دانه ها حاوی نیکوتین میباشند اما مقدار آن به عوامل مختلفی از

جمله گونه، نوع خاک و شرایط آب و هوایی مربوط می شود. میزان نیکوتین متناسب با افزایش سن

گیاه است. برگ توتون و تنباکو حاوی 2 تا 8 درصد نیکوتین است. توزیع نیکوتین در گیاه بالغ به طور

گسترده ای متغیر است. 64 درصد از کل نیکوتین موجود در برگ ها، 18٪ در ساقه، 13 درصد در ریشه، و

5 درصد در گل است.

توتون و تنباکو دارای سابقه ای طولانی استفاده در گیاه پزشکی است ولی به دلیل اینکه یک

داروی بسیار اعتیاد آور است به ندرت در داخل و خارج از کشور در پزشکی و برای درمان از آن ا

ستفاده میشود.

مواد مؤثر بر نیکوتین توتون : 1- واریته : بعض از واریته های توتون نیکوتین بیشتری دراند

خصوصاً گونه رستیکا. 2- نور : نور زیاد باعث افزایش نیکوتین برگج میگردد. و در مناطقی که طول دوره

رشد گیاه، مدت زمان زیادی آسمان پوشیده از ابر است میزان نیکوتین برگها کاهش می یابد. 3

- حاصلخیزی خاک : هرچقدر خاک حاصلخیز باشد میزان نیکوتین بیشتر است. وجود ازت زیاد

باعث افزایش نیکوتین در برگ میشود. 4- تراکم : هر چقدر تراکم کم باشد میزان نیکوتین افزایش می یابد

به علت اینکه نور زیاد به گیاه میرسد. 5- تعداد برگ : تعداد برگ بیشتر باعث کاهش نیکوتین در هر

برگ میشود به علت اینکه در تعداد زیادتر نور کمتری به بوته میرسد و سهم هر برگ در جذب نیکوتین

از ریشه کمتر میشود. 6- ضخامت برگ : برگهای ضخیم تر نیکوتین زیادتری نسبت به برگهای نازکتر

دارند چون تعداد سلولهای بیشتری دارند و ذخیره نیکوتین هم در سلولهای برگها انجام می شود.

7- خشکی : خشکی باعث افزایش نیکوتین میشود چون که گسترش ریشه را زیاد میکند نور بیشتری

را جذب میکنند. 8- رنگ برگ : برگهایی که دارای رنگ روشن دارندنیکوتین کمتری نسبت به برگهای

تیره دارند. 9- نشانه کاری یا کشت مستقیم : معمولاً مقدار نیکوتین در مزارعی که به صورت نشاء

کشت شده اند بیش از مزارعی که بذر به صورت مستقیم در زمین اصلی کشت شده است. 10-

خشکانیدن و تخمیر : در طول مدت خشکانیدن و تخمیر برگها به علت انجام عمل اکسیداسیون ممکن

است. میزان نیکوتین در برگجها تا میزان قابل توجه کاهش می یابند. مقدار نیکوتین در هنگام خشک

کردن در ساقه و برگ به طور یکنواخت تغییر نمی کند و برحسب سن برگ متفاوت است. این تغییر در

شرایط مساوی و یکسان در ساقه از برگ بیشتر میباشد.

توتون بهتر است با گیاهانی مانند گندم، شبدر، ذرت به تناوب کشت شوند توتون را می توان

چند سال متوالی در یک زمین کشت کرد و کشت متوالی برای چند سال در یک زمین بلامانع است.

زمان مناسب برای کاشت بذر در خزانه به شرایط اقلیمی منطقه بستگی دارد. بذرهای توتون را می توان

از اوایل زمستان تا اواسط بهار در خزانه کشت نمود. بذرها به صورت دست پاش یا ردیفهایی به فاصله

دو سانتی متر کشت می شوند. مقدار بذر به نوع گیاه ، روش کاشت و شرایط اقلیمی محل

 رویش بستگی دارد. بطورکلی برای هر متر مربع به یک گرم بذر با کیفیت مطلوب نیاز می باشد. نشاء ها

را در مرحله پنج تا هفت برگی (از اواسط بهار) می توان به زمین اصلی منتقل کرد. در این مرحله

ارتفاع نشاء ها بین 10 تا 15 سانتی متر است. فاصله ردیف های کاشت بستگی به رقم و شرایط اقلیمی

 و وضعیت آفتاب دارد. نشاء ها در ردیفهایی به فاصله 60 تا 80 سانتی متر و فاصله دو بوته در طول

ردیف 40 سانتی متر در زمین اصلی باید کشت شوند چنانچه هوا ابری و نور کم باشد بوته ها در

زمین اصلی در ردیف هایی به فاصله 100 تا 117 سانتی متر و فاصله دو بوته در طول ردیف 35 تا 50

سانتی متر باید کشت شوند. چنانچه بوته ها تراکم کمتری داشته باشند. بر اثر استفاده از نور بیشتر

مقدار نیکوتین برگها افزایش می یابد.

کاشت و تکثیر توتون توسط بذر و بطور غیر مستقیم انجام میگیرد (کشت مستقیم به علت

کوچک بودن بذر توتون امکان پذیر نیست). در کشت غیر مستقیم از خزانه زیر پلاستیک استفاده

می شود. در سطوح وسیع کشت عرض چنین خزانه هایی 5/7 متر و در سطوح کم، عرض آنها بین 5/4 تا 6

متر مناسب است. برای هر هکتار زمین به 50 تا 70 متر مربع خزانه نیاز است در هر متر مربع فضای

خزانه می توان 700 تا 900 نشاء تولید کرد. پس از کاشت به ضخامت 3/0 تا 5/0 سانتی متر روی بذرها

را باید خاک نرم پوشاند. دمای داخل فضای خزانه توسط بخاریهای مخصوص یا روشهای دیگر(استفاده

از خاک اره کاه، گندم یا جو) تثبیت نمود. روزهایی که هوا گرم و آفتابی باشد باید پوششهای پلاستیکی

 را بمدت سه تا چند ساعت جمع کرد و پس از آبیاری روی بستر کشت را مجدداً پوشاند تا سبز

شدن بذرها، باید مرتباً آبیاری نمود. سه هفته پس از سبز شدن می توان به بر چیدن

پوششهای پلاستیکی اقدام نمود.رویش گیاه توتون شامل دو مرحله است. مرحله اول، از بدو رویش بذر تا تشکیل

 دومین برگهای حقیقی که کلاً 12 تا 15 روز طول می کشد. تنظیم درجه حرارت خزانه (بین 20 تا

30 درجه سانتی گراد) و آبیاری باید مورد توجه قرار گیرد.

کاشت و تکثیر توتون توسط بذر و بطور غیر مستقیم انجام گیرد (کشت مستقیم به علت کوچک

بودن بذر توتون امکان پذیر نیست). در کشت غیر مستقیم از خزانه زیر پلاستیک استفاده می شود.

در سطوح وسیع کشت عرض چنین خزانه هایی 5/7 متر و در سطوح کم، عرض آنها بین 5/4 تا 6

متر مناسب است. برای هر هکتار زمین به 50 تا 70 متر مربع خزانه نیاز است در هر متر مربع فضای

خزانه می توان 700 تا 900 نشاء تولید کرد. پس از کاشت به ضخامت 3/0 تا 5/0 سانتی متر روی بذرها

را باید خاک نرم پوشاند. دمای داخل فضای خزانه توسط بخاریهای مخصوص یا روشهای دیگر(استفاده از

 خاک اره کاه، گندم یا جو) تثبیت نمود. روزهایی که هوا گرم و آفتابی باشد باید پوششهای پلاستیکی

 را بمدت سه تا چند ساعت جمع کرد و پس از آبیاری روی بستر کشت را مجدداً پوشاند تا سبز

شدن بذرها، باید مرتباً آبیاری نمود.

سه هفته پس از سبز شدن می توان به بر چیدن پوششهای پلاستیکی اقدام نمود.رویش گیاه توتون

 شامل دو مرحله است. مرحله اول، از بدو رویش بذر تا تشکیل دومین برگهای حقیقی که کلاً 12 تا

15 روز طول می کشد. تنظیم درجه حرارت خزانه (بین 20 تا 30 درجه سانتی گراد) و آبیاری باید

مورد توجه قرار گیرد. آبیاری منظم و وجین علف های هرز سطح خزانه امکان هماهنگی در رویش بذرها

را فراهم می سازد. نشاء ها در خزانه ممکن است به عوامل بیماریزای قارچی مانند سفیدک دروغی

و سفیدک سطحی آلوده شوند علیه این بیماریها می توان از مخلوط 1/0 درصد ردومیل

(redomil - zineb) و یا از محلول 1/0 تا 5/0 درصد فونوازدل به فاصله هر ده روز استفاده کرد. گیاهان خزانه را 8

تا 10 روز قبل از انتقال باید آبیاری نمود. سپس بوته ها را به همراه مقداری خاک از خزانه خارج نمود.

و ظرف حداکثر هشت هفته به انتقال آنها به زمین اصلی اقدام کرد در زمین اصلی یک هفته پس

از انتقال نشاء ها به زمین اصلی جهت سهولت درتهویه خاک و مبارزه با علف های هرز خاک بین

ردیفها و فواصل بوته ها را باید برگردان کرد.

بهتر است عمل برگردان کردن خاک را دو تا سه مرتبه (قبل از بسته شدن ردیف ها بر اثر رشد

گیاهان) انجام داد. برای مبارزه با سفیدک سطحی و سفیدک دروغی در زمین اصلی می توان هر 14 تا 16

روز یکبار از قارچ کشهایی مانند ردومیل – زینب به مقدار دو کیلوگرم در هکتار استفاده کرد. برای مبارزه

با شته سبز و تریپس توتون می توان از سم دی متوات 40 درصد و پریمور به مقدار 3/0 کیلوگرم در

هکتار یا سایر سموم مناسب استفاده کرد. برای افزایش کمی و کیفیت توتون (مزه و بو و خاصیت

آتش پذیری) پس از تشکیل گل باید آنرا از ناحیه زیر گل آذین به همراه دو تا سه برگ قله ای قطع

کرد این عمل را گل زنی می گویند عمل گل زنی سبب می شود تا برگها بزرگتر شده و سریعتر به اندازه

نهائی خود برسند زمان مناسب برای گل زنی هنگامی است که 50 درصد گیاهان به غنچه رفته

باشند شاخه های فرعی که از زاویه منشعب می شوند نیز باید قطع گردند قطع ساقه ها در بهبود

کیفیت برگ توتون بسیار موثر است.

 

عمل گل زنی معمولاً یکبار ولی قطع شاخه های فرعی ممکن است چند بار صورت گیرد. قطع گل

و ساقه های فرعی با دست یا ماشین های مخصوص امکان پذیر است.برای قطع شاخه های

فرعی می توان از مواد شیمیایی مخصوص نیز استفاده نمود. مرحله دوم : از بدو تشکیل سومین

برگ حقیقی تا انتقال نشاء ها به زمین اصلی است این مرحله 25 تا 30 روز بطول می انجامد رویش گیاه

 در این مرحله سریعتر از مرحله اول است در این مرحله گیاهان به آب زیادی نیاز دارند.وقتی

نشاء ها پنج برگی شدند می توان آنها را زمین اصلی منتقل کرد.

 

 

نشاء کاری : اواسط بهار (اوایل اردیبهشت تا اوایل خرداد) هنگامی که بوته ها پنج تا هفت برگی

 شدند نشاء ها را می توان به زمین اصلی منتقل نمود. چند روز قبل از انتقال نشاء ها به زمین اصلی

 پوششهای پلاستیکی خزانه را جمع آوری می کنند تا نشاء ها با هوای محیط طبیعی خود سازگار

 شوند. قبل از انتقال نشاء ها بستر خزانه را باید آبیاری کرد تا هنگام خارج کردن نشاء ها از خاک

 ریشه آنها به علت خشکی قطع نشود. نشاء کاری صبح زود یا عصر هنگامی که هوا خنک است انجام

 می گیرد. نشاء کاری در سطوح وسیع با ماشین نشاء کار انجام می گیرد. پس از انتقال نشاء ها

به زمین اصلی بلافاصله باید آنها را آبیاری نمود. مدتی پس از نشاء کاری باید عمل وا کاری را انجام داد

و با مشاهده بوته های خشک شده بوته های جدید را جایگزین آنها نمود.

داشت : در خزانه به منظور جلوگیری از رشد و توسعه علفهای هرز و همچنین از بین رفتن عوامل

 بیماریزا ، خاک خزانه را باید با موادی مانند وابام (vapam) یا متیل بروماید (methyl bromide)

 وهمچنین با استفاده از قارچ کش های مانند فوندازول (fundazol)( به مقدار 2 گرم در هر متر مربع) و

 مخلوط ردومیل – زینب (redomil - zineb) به مقدار 5 گرم در هر متر مربع ضد عفونی کرد. این عمل

 باید تا ضخامت 5 سانتی متر از سطح خاک انجام گیرد. پس از کاشت بذر سطح خزانه را با ضخامت

 مناسب (3/0 تا 5/0 سانتی متر) توسط ماسه بسیار نرم یا خاک برگ باید پوشاند.

برداشت : عمل برگ چینی از اواخر بهار (خرداد) آغاز میشود و طی چند مرحله تا اواخر شهریور انجام

 می گیرد رنگهای برگهای رسیده سبز تیره و رگبرگ اصلی روشن و کم و بیش براق می شود. عمل

 برگ چینی بهتر است صبح زود و یا بعد از ظهر که هوا خنک است انجام گیرد. رشد برگهای توتون به

 صورت همزمان صورت نمی گیرد. ابتدا برگهای پائینی می رسند و بطرف بالا ادامه می یابد. از این رو

 در طول سال چهار تا پنج نوبت می توان برگها را برداشت کرد. هر 5 تا 10 روز عمل برگ چینی را می

 توان تکرا ر کرد. برگها ممکن است تحت تاثیر عوامل متعدد اقلیمی مانند تاخیر در کاشت،سرد بودن

 هوا، بارندگی زیاد و یا ازت فراوان با تاخیر برسند و یا ممکن است رویش گیاهان با سرمای پائیز مواجه

 و دچار سرما زدگی شوند. در این حالت جهت تسریع در رسیدن برگها می توان از محلول شیمیایی

 رول - فراکت (rol - fruct) به مقدار 5/2 لیتر در هکتار به صورت محلول پاشی استفاده کرد. برداشت

 برگها در سطوح کوچک است با دست ولی در مقیاس وسیع با ماشینهای مخصوص برداشت برگ

 توتون انجام می گیرد. پس از برداشت برگها آنها را در کوتاهترین زمان ممکن باید خشک کرد قبل از

 خشک کردن برگها را باید برای این منظور آماده کرد بدین مظور چند سانتی متر بالاتر از محل انتهای

 برگ، به وسیله سوزن آنها را به نخهای نسبتاً ضخیمی به طول 50 تا 70 سانتی متر متصل می کنند

 این عمل را اصطلاحاً نخ کشی نام دارد. عمل نخ کشی باید طوری باشد تا حتی الامکان برگها مقابل

 

 یکدیگر قرار گیرند خشک کردن برگهای توتون به روش طبیعی احتباج به زمان طولانی (25 تا 40 روز)

 دارد ولی با استفاده از خشک کن های الکتریکی بین 100 تا 150 ساعت عمل خشک کردن طول

 کشد.

 

 


Ipomoea lacunosa


خانواده شکوه صبح (Convolvulaceae)

توضیحات:

این گیاه بومی سالانه، ۳-۷ متر بلندی دارد‏. ساقه کمی زهاری، یا پراکنده موهای سفید شده است. برگها

متناوب بزرگتر معمولا بشکل قلب اگر چه برگ با 3 لوب حاد گاهی برگ‏های کوچکتر معمولا تخم مرغی است.

این برگ ها 2-4 "و در حدود نصف این میزان در سراسر لبه آنها صاف و نرم هستند، در حالی که سطح فوقانی

برگ تا به پراکندگی موهای سفید شده است. دمبرگ بلند هستند، بلند و باریک، و بیشتر یا کمتر زهاری.



از پایه یک دمبرگ، توسعه گل سفید 1-3 از یک ساقه کوتاه است. آنها قیفی شکل هستند. در گلو هر گل،

کلاله سفید تنها با سر برجسته است که از نزدیک با پرچم سفید با بساک بنفش یا سفید احاطه شده

است. به ندرت، یک گل، دو برجسته دیده می‏شود.  5 کاسبرگ سبز  است که نیزه ای، یا مودار، و در حدود 1

/3 "اندازه آن است و در دوره شکوفه دهی رخ می دهد. از اواسط تابستان تا پاییز، و حدود 2-3 ماه طول می

 کشد گل شکوفه در صبح پدیدار شود. عطر قابل توجه گل در کپسولهای کروی مودار است. این کپسول ها

توسط دانه های درشت قهوه ای تیره و یا سیاه و سفید، با یک شکل مستطیلی نامنظم و سطح براق احاطه

 می‏شوند. گیاه برای رشد و نمو به خود تکیه می‏کند. سیستم ریشه شامل یک ریشه عمودی اصلی است.



کشت:

احتیاج به نور کافی و مکانی مرطوب دارد و گرما را تحمل می‏کند.

خاک می تواند مقدار قابل توجهی از خاک رست و شن، خاک رس، یا مواد gravelly باشد.

ساقه‏های بلندتر شانس صعود را بیشتر دارند . با پیچیدن به نرده‏ها و گیاهان دیگر.

محدوده و زیستگاه:

شکوه صبح سفید کوچک عمدتا در جنوب و غرب ایلینوی، دیده می‏شود. در شمال شرق و شمال 1/6 از

ایالت ایلینوی، این گیاه به ظاهر غایب است . زیستگاه مرطوب چمن زار خاک سیاه و سفید، بیشه، میله

های gravelly از رودخانه ها و سواحل دریاچه ها، مراتع مرطوب در نزدیکی رودخانه ها یا جنگل، مزارع رها

شده، مناطق در امتداد کنار جاده ها و خطوط راه آهن، و مناطق ضایعات متفرقه شامل می‏شود. این گیاه به

نفع زیستگاه های آشفته شده است.



جانوران استفاده‏کننده از گل شکوه صبح سفید‏:

زنبورهای زبان‏بلند از جمله bumblebees و زنبورها نجار کوچک و oligoleges های های های مانند (زنبور

عسل گل خطمی Melitoma taurea)، Peponapis pruinosa pruinosa (زنبور کدو و کدو)، و Cemolobus

ipomoea (زنبور افتخار صبح بازدید) از شهد گل می‏خورند.  برخی از حشرات برای تغذیه بر روی شاخ و برگ

این گیاه هستند، از جمله کرم Emmelina monodictyla (شب پره پر مشترک) و چندین گونه از سوسک لاک

پشت. قرقاول حلقه کلفت از دانه این گل استفاده می‏کند. علفخواران از این گیاه تغذیه نمی‏کنند‏، چرا که شاخ

 و برگ این گیاه تا حدی سمی است و بوی تندی دارد‏.



گل‏های این گیاه در اندازه‏های کوچکتر دیده می‏شوند‏،  در حالی که گل Convolvulus arvensis (میدان نیلوفر

صحرایی) طول بیشتری دارد‏، آنها گسترده تر هستند و به طور کامل باز می‏شوند و در جوامع محلی این گل

تنوع زیاد دارد‏، به خصوص با در نظر گرفتن به موداری گیاهان . در موارد نادر ممکن است، گل به رنگ صورتی یا

 بنفش باشد. این گیاه تا اواخر پاییز گل دارد‏.

"ترجمه این متن از خودم است‏، اگر نارساست به بزرگواری خود ببخشید."

 

 

نام فارسی : ابریشم

مصری


نام علمی : Caesalpinia

giliesii


تیره : Fabaceae or

Legominaceae

 

تیپ رویشی: 

درختچه

 

وضعیت خزان:  خزان کننده
سرعت رشد:  متوسط
ارتفاع:  3 متر
قطر تاج:  3 متر
نیاز نوری:  آفتابی
نیاز آبی:  کم نیاز
معیار زیبایی:  گل و ميوه
زمان ظهور معیار زیبایی:  اواخر بهار تا پاییز
قابلیت هرس:  نيمه هرس پذیر
مقاومتهای اکولوژیک:  مقاوم به گرما و کم آبی
خاک مناسب:  هر نوع خاک
کاربرد در فضای سبز:

کاشت در پارکها ، بولوارها ، حاشیه بزرگراهها و چمن کاریها

 

وضعیت سازگاری با شرایط اکولوژیک موجود:       عالی

درختچه‌ای ايستاده، به ارتفاع 3-2 متر، با تاج كروی اغلب شكل پذير با پوست خاكستری مايل به سبز روشن تا قهوه‌ای

روشن. برگ‌ها متناوب، دو بار شانه‌ای مركب، به طول تقريبی 30 سانتی‌متر، با شانك‌های 10-6 جفتی و برگچه‌های 10-6

جفتی، خطی- مستطيلی، به طول 7-5 و عرض 2/5-2 ميلی‌متر، به رنگ سبز روشن. گلها زرد با پرچم‌های قرمز رنگ بلندتر

از جام گل، در گل آذين خوشه‌ای انتهايی. ميوه نيام به طول 9-6 سانتيمتر ، داسی شكل، چرمی با 5-2 دانه.

درختچه‌ای بسيار زيبا، با گل‌های تقريباً دائمی تابستانه، با پرچم‌های بلند قرمز رنگ كه جلوه‌ای خاص به اين درختچه

می‌دهد. درختچه مذكور تا حدودی در برابر خشكی مقاوم و ليكن در برابر سرما حساس است بطوری كه در مناطق

سردسيری سر شاخه های آن خشك شده و ليكن در بهار سال آينده شروع به رشد و شاخه‌دهی می‌نمايد. به عنوان

درختچه زينتی اصولاً خاك‌های خوب و زراعی را ترجيح میدهد و ليكن در خاك‌های فقير نيز می‌توان از آن استفاده كرد.


زادگاه و پراکنش :

بومی آرژانتین و اروگوئه و در مناطق معتدل گرمسیری و نیمه گرمسیری جهان کشت می گردد.

مورفولوژی ظاهری :


درختچه ایی نسبتا بزرگ و گاهی کوچک و همیشه سبز که ارتفاع آن تا 3 متر هم می رسد.

برگ : دو بار شانه ایی مضاعف با 10 تا 15 برگچه ، متقابل با تعداد زیادی برگچه های بیضی یا مستطیل شکل کشیده و به

رنگ سبز تیره و فاقد کرک می باشد.

گل : گل آذین خوشه ایی افراشته به طول 13 تا 15 سانتی متر ، گلبرگ های بزرگ زرد و پرچم ها قرمز رنگ به طول 7 تا 13

سانتی متر که میله آن از جام گل خارج می شود. بساک پهن و دارای دو خامه ی نازک قرمز رنگ است. گلبرگ ها زودریز و

بی دوام بوده و در حاشیه ، دندانه دار می باشد. گل ها از پایین به بالا خوشه باز می شوند


محیط کشت :


آفتاب دوست بوده و تا حدودی به سرما مقاوم بوده است. در هر خاک با زهکش و حاصلخیزی مناسب می روید. نسبت به

نمک خاک ، خشکی و کم آبی تقریبا بردبار است.

افزایش :


بذر : تیمار آب داغ به مدت 24 ساعت ، فبل از کاشت ضروری است.

قلمه : قلمه ی چوب نرم در بهار ریشه دار می شود و قلمه سبز در تابستان ریشه دار می شود


میوه :

نیام ( لگوم ) شمشری شکل و کرکدار با دوکفه چرمی که بذور قرصی شکل و تیره را در خود جای داده است.

هرس :


در صورت بروز علائم لکه قارچی روی تنه و بلند بودن تاج درخت به خصوص در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری جهت

شکل دهی ،هرس امری بدیهی است.

جهت هرس شاخه های سرمازده ، بهتر است هرس را تا بعد از ظهور جوانه های جدید عقب انداخت.

در مناطق شمالی که درختان جوان به سرما حساس می باشند ، تنه را با خاک اره یا کاه پوشانده و فویل آلومینیومی می

پیچند.

در صورت خشک شدن درختچه جوان ، می توان با قطع قاعده در نزدیکی سطح زمین ، شاهد جست هایی در بهار بود.

کاربردها :


هم به صورت لکه ایی در منازل و پارک ها و هم به شکل ردیفی در حاشیه پیاده روها و خیابان ها کاربرد دارد.

همچنین در احداث باغ های صخره ایی به دلیل شاخه های نرم در بونسای نیز قابل استفاده است


 

 

درخت زندگی

نمونه های بسیاری از درختان کهنسال وجود دارند اما نکته ی بسیار جالبی که در مورد این تک درخت ۴۰۰

 ساله وجود دارد این است که توانسته در وسط بیابان و بدون هیچ منبع شناخته شده ای از آب دوام بیاورد.

 این درخت که درفاصله ی ۲ کیلومتری جبل دخان در بحرین قرار دارد یکی از عجایب طبیعی است. اگر می

 خواهید منحصر به فرد بودن این درخت را به خوبی درک کنید آن را در نقشه ی هوایی گوگل تماشا کنید و

 می بینید که از هر نوع گیاهی بسیار دور است.

                 

   درخت اوکالیپتوس رنگین کمان

این درخت نوعی اوکالیپتوس همیشه سبز استکه ارتفاع ان تا ۷۵ متر می رسد. پراکندگی این درخت از

 مناطقی در اندونزی تا فیلیپین است. چیزی که باعث می شود این درختبسیار خاص باشد،  نوار های زرد،

 سبز، صورتی، قرمز، بنفش و نارنجی رنگی است که شاخه ها و تنه ی این درخت را پوشانده است و این

 رنگ های زیبا کاملاً طبیعی هستند. سطح پوسته ی این نوع درخت بسیار نرم است و در هنگام رشد لایه

 هایی از آن جدا می شوند. این جریان در زمان های متعدد و در قسمت های متفاوتی از درخت اتفاق می

 افتد. هرچه از عمر پوسته ی جدید می گذرد رنگ آن از سبز روشن به سبز تیره ی مایل به آبی یا بنفش و

 بعد صورتی و نارنجی تغییر می کند. و چون این اتفاق در قسمت های متفاوتی از درخت می افتد این حالت

 به صورت نوارهای رنگی در کنار هم قرار می گیرند که تنه ی این درخت را به یک تابلوی نقاشی تبدیل می

 کنند.

         

درخت پشم ابریشمی

این درخت زیبا از خانواده ی درختان مالو است . بومی مناطق استوایی و جنگل های حاشیه هی این مناطق

 در آمریکای جنوبی مثل برزیل و آرژانتین است. ارتفاع این درخت به حدود ۲۵ متر می رسد و در تنه و شاخه

 های آن برجستگی هایی وجود دارد که اجازه می دهد آب را در زمان خشکسالی ذخیره کند. اندازه ی گل

 های زیبای قرمز، صورتی یا بنفش این درخت بین ۱۲ تا ۲۴ ساتی متر است. این گل ها تبدیل به میوه های

 گلابی شکلی می شوند که داخل آنها پر از دانه هایی است که در نوعی پشم بسیار نرم قرار گرفته اند. از

 این پشم نرم گاهی برای درست کردن کوسن استفاده می شود.

            

  درختان تا فروم

این درختان که بر روی بقایای یک معبد کامبوجی به نام تا فروم رشد کرده اند بسیار جالب هستند. دو گونه

 درخت خاص در این معبد رشد کرده اند. برخی از متخصصین معتقدند که درخت بزرگ تر گونه ای به نام سیبا

 پنتاندرا باشد و گروهی دیگر معتقدند که این درخت یک تیت پاک است، درختان کوچک تر که به درخت اصلی

 چسبیده اند نوعی درخت انجیر چسبنده هستند. ریشه های غول آسای این درخت سالانه بازدیدکنندگان

 بسیاری را به این محل می کشاند.

             

درخت بائوباب قوری

هر ۸ گونه ی درخت بائوباب منحصربه فرد و جالب هستند. درخت بائوباب افریقایی بومی سرزمین آفریقا است

 اما درآسیا و شبه جزیره ی عربستان هم یافت می شود. ۶ گونه از این درخت بومی منطقه ی ماداگاسکار

 هستند و یک گونه ی دیگر هم در استرالیا یافت می شود.

موضوع جالب در مورد این گونه ی خاص از درختان این است که آنها شبیه بطری و گاهی شبیه به قوری

 هستند؛ این گونه ی خاص در ایفاتی در ماداگاسکار است. درختی که در عکس مشاهده می کنید ۱۲۰۰

 سال سن دارد. این نوع درخت می تواند تا ۱۲۰ هزار لیتر آب در خود ذخیره کند و از سخت ترین خشکی ها

 جان سالم به در ببرد.

                  

   درخت توله

ارتفاع این درخت توله ی بزرگ بیش از ۳۵ متر است و در شهر اوخاکا در مکزیک قرار دارد. هر یک از شاخه های

 این درخت می توانند یک درخت مستقل باشند. محیط تنه ی این درخت ۳۶ متر است؛ این درخت به قدری

 بزرگ است که در ابتدا دانشمندان تصور می کردند چندین درخت به هم چسبیده و باعث بوجود آمدن آن

 شده اند اما آزمایش هایی که بر روی DNA آن انجام شد خلاف این نظریه را ثابت کرد.

                   

     درخت خون اژدها

این درخت کمیاب که به نام درخت اژدهای سوکوترا نیز مشهور است در کشور یمن قرار دارد و مشهور ترین

 گیاه در جزیره ی یمنی سوکوترا است. بر اساس آمار یونسکو ۳۷ درصد از گیاهان، ۹۰ درصد از خزندگان و ۹۵

 درصد از حلزون های موجود در این جزیره در هیچ جای جهان وجود ندارند.

درخت اژدها شبیه به یک چتر است و به این دلیل به نام خون اژدها مشهور است که یک مایع سرخ رنگ از

 خود ترشح می کند. ساکنان محلی هنوز هم از این مایع به عنوان یک ماده ی شفا بخش در تولیدات

 آرایشی و یا به عنوان رنگ در تزئین سفال استفاده می کنند.

                              

   الیا بوی بون، درخت زیتون ووز

آیا باور دارید که کهن ترین درخت زیتون جهان هنوز هم هرسال زیتون های خوش مزه به بار آورد؟ دانشمندان

 دانشگاه کرت عمر این درخت را بین ۳۵۰۰ تا ۴۰۰۰ سال تخمین زده اند؛ محیط تنه ی این درخت بیش از ۴,۵

 متر است. این درخت در روستای آنو ووز در کرت قرار دارد و سالانه حدود ۲۰ هزار نفر از آن دیدن می کنند.

                     

   درخت بلوط فرشته

این درخت ۱۵۰۰ ساله در  جزیره ی جونز و در ایالت کارولینای جنوبی در آمریکا قرار دارد. شاخه ها ی این

 درخت بلند بر مساحتی حدود ۵ کیلومتر مربعسایه می افکنند. گفته می شود که این درخت یکی از قدیمی

 ترین ارگانیسم های زنده در شرق رودخانه ی می سی سی پی است.اندازه ی محیط تنه ی درخت بلوط

 فرشته ۸ متراست و هر یک از شاخه های آن تا ۳۰ متر کشیده شده اند. این درخت بلایای طبیعی بسیاری را

 از سر گذرانده است که از آن جملهمی توان به زلزله ای در سال ۱۸۸۶، سیل های بیشمار و طوفان هایی

 مثل طوفان هوگو در سال ۱۹۸۹ اشاره کرد.

 

 

 

مقدمه:
 
   اكاليپتوس با نام علمی Eucalyptus sppو نام انگليسي  Red Gum گياهي است از خانواده Myrtaceae از
 
درختان عظيم وسريع الرشد اقیانوسيه كه به نقاط مختلف دنيا نيز انتشار يافته است و جنگل هاي وسیعی از
 
 آن در هند ومراكش ايجاد شده است . نام علمي جنس آن از دو واژه یونانی eu به معناي خوب و Kalypto به
 
معناي پنهان مشتق شده است . بيش از 500 گونه دارد. در حدود بيش از نيم قرن قبل به ایران وارد شده
 
است . و در مناطق جنوب كشور كه محيط مناسبي براي آن بوده است كاشته شده و اكنون درختان كهنسال
 
 آن در فارس ديده مي شود. در حدود سال‌هاي 1310 گونه هاي مختلفي از اكاليپتوس به ايران وارد شد و در
 
 شمال كشور كشت گرديد. درختاني كه در شمال كاشته شدند هرچند سال يكبار بر اثر سرماي سخت از بين
 
 مي‌رفتند.
 
اکالیپتوس بومی استرالیا است، و در این قاره غذای اصلی موجود در وعده غذایی خرسهای کوآلا محسوب
 
میشود. امروزه این گیاه در سرتاسر جهان از جمله ایالات متحده کشت میشود. اکالیپتوس گونه های بسیاری
 
 دارد. برخی از گونه های آن به اندازه گلهای تزئینی و برخی دیگر به اندازه درختان بزرگ است. اکالیپتوس لثه
 
 آبی یا درخت تب استرالیا، شناخته شده ترین گونه اکالیپتوس است که مصرف پزشکی دارد. ارتفاع این گیاه
 
 به 230 پا می رسد.
برگهای 4 تا 12 اینچی این گیاه سبز تند و براق است.

وقتی پوستة خاکستری آبی این گیاه کنده میشود، زیر آن پوسته کرمی رنگ وجود دارد.
 

 
مشخصات ريخت شناسي :
 
    چوب آن سخت وبادوام است وپوسيدگي حاصل نمي كنند. پوست ساقه آن قهوه اي مايل به زرد وبه
 
سهولت از ساقه جدا مي شود برگ آن دائمي و هميشه سبز وبرحسب اينكه متعلق به گياه جوان يا شاخه
 
 هاي جوان يا مسن باشد داراي اشكال مختلف است . در شاخه هاي جوان برگ ها وضع متقابل ، افقي
 
 وتقريبا عادي از دمبرگ دارند گلهاي آن بيضي دراز و مدور و در قسمت قاعده پهنك قرار مي گيرد. كناره پهنك
 
 برگ ها صاف است طول هر برگ حدود 15-10 سانتی متر وعرض آن 8-4 سانتی متر است . رنگ برگ ها در
 
 ابتدا سبز مايل به آبي است ولي تدريجا به رنگ سبز مايل به سفيد در مي آيد و مومي مي شود شاخه
 
 هاي حامل اين نوع برگ ها ظاهر چهار گوش وبال دار دارند. در شاخه هاي مسن حالت منفرد روي ساقه و
 
 هريك به يك دمبرگ باريك به طول 3-2 سانتی متر ختم مي شود.
 
 
مزاياي درخت اكاليپتوس:
 
1-   رشد سريع  و كوتاه بودن دوره بهره برداري.
 
2-   قابليت كشت در ارضاي فقير وخاكهايي كه براي كشاورزي مناسب نيست.
 
3-   دارا بودن يزمش اكولوژيكي زياد.
 
4-   ايجاد تفرجگاههاي مناسب.
 
5-   قابل استفاده بودن در خاك هاي باتلاقي و يا باسطح آب زير زميني بالا
 
6-   مقاومت به شوري.
 
7-   مقاوم در مقابل آتش سوزي بدين صورت كه مجددا شاخه وبرگ مي دهد.
 
8-   به دليل قابليت بالا در پمپاژ آب در زمين هاي باتلاقي و ماندابي مانع از تجمع پشته آنوفل مي شود. 
 
 

كاشت و داشت اكاليپتوس :
 
    تكثير اكاليپتوس از طريق نهال وبذر واندام هاي رويشي (قلمه وپيوند زدن ) انجام مي گيرد .
 
    الف) تكثير ازطريق دانه : پس از بدست آوردن بذر مناسب كه معمولا يكي از كارهاي اساسي در امر
 
بذرگيري از اين درخت شناخت درخت مادر مي باشد، بذر را در زميني مي كارند كه داراي خاك نرم و نسبتا
 
مرطوب همراه با نور باشد. بعد از گذشت يك هفته بذرها جوانه زده و خطر وجود علف هاي هرز نهال ها را
 
تهديد مي كند براي از بين بردن علف هاي هرز در چندين مرحله بايد به وجين آن اقدام كرد.
 
    ب) تكثير ازطريق نهال : در اين روش پرورش نهال مطرح است كه در نهالستان يا درگلدانهاي مخصوص
 
جيفي پات يا كيسه پلي اتيلن انجام مي شود كه حاوي شن ، خاك رس وكود حيواني به نسبت 4: 1: 1
 
است . 
 
   
گونه های کشت شده در ایران:
 
   1-گونه Eucalyptus camaldulensis اين درخت در شمال ايران در اوايل مرداد شكوفه مي دهد وگلهاي آن
 
ليمويي رنگ است وبذر آن در اوايل زمستان مي رسد در خوزستان كاشته مي شود.از اين درخت صمغي به
 
نام كينوي استراليا گرفته مي شود.
 
   2-گونه E.globulus labill اين درخت نيز حدود 50 سال قبل به ايران وارد شد و در شمال كاشته شد. مقاومت
 
 آن به سرما كم است . رشد آن در استراليا و تاسماني زياد و به 100 متر مي رسد. اما در ايران به علت
 
 نامساعد بودن شرايط اقليمي زياد بلند نمي شود از اين گونه هم صمغ كينو گرفته مي شود.
 
     3-گونهEucalyptus microtheca اين گونه نيز دهها سال قبل به ايران وارد شد و در خوزستان و آبادان كاشته
 
 مي شود و در مقابل شوري خاك حساسيت كمتري نسبت به ساير  گونه ها نشان مي دهد.
 
تركيبات شيميايي :
 
برگ تازه اكاليپتوس داراي 3 تا 5 درصد اسانس، يك ماده تلخ به نام روتين، مواد رزيني مختلف و اسيد
 
اكاليپتيك وغيره است .
 
 
اسانس اكاليپتوس :
 
اين اسانس از برگ هاي تازه وغنچه هاي گل به وسيله تقطير با بخار آب در استراليا، الجزاير وفرانسه تهيه مي
 
 شود. راندمان آن نيز 800 تا 1000 گرم اسانس براي هر 100کیلو گرم برگ تازه است . اسانس تقطير اول چون
 
 زياد خالص نيست مقداري سود به آن مي افزايند وسپس مجدداَ تقطير مي كنند. اين اسانس مايعي بسيار
 
 سيال با تحرك بي رنگ ويا به رنگ زرد بسيار روشن است . بوي آن قوي،  با عطر مخصوص و طعم آن ابتدا
 
خنك كننده ولي تدريجا سوزاننده مي شود. اسانس اوكاليپتوس در گرماي 15 درجه وزن مخصوص بين 91/0 تا
 
 93/0 دارد. . اسانس آن بايد در شيشه هاي كاملا دربسته در محل خنك دور از نور و روشنايي قرار گيرد.
 
تركيب شيميايي اسانس اكاليپتوس :‌
 
الدئيدوالريك، آلدئيدبوتريك،  پين راست،  كامفن، فنن، نوعي الكل ترپينيك به نام پينوكاروئول، مقدار كمي الكل
 
 اتيليك، استات داميل، يك ماده قابل تبلور به نام ادوسمول كه در غالب گونه هاي اكاليپتوس وجود دارد. و 60
 
تا 80 درصد اسانس مربوط به ماده سينئول به فرمول C10H18O مي باشد كه به نام هاي اوكاليپتول و كاژه
 
 پوتول نيز گفته مي شود . كه مهم ترين واصلي ترين ماده تشكيل دهنده اسانس اوكاليپتوس مي باشد.
 
 
خواص درماني وموارد مصرف :
 
برگ اكاليپتوس تنها قسمت مورد استفاده گياه از نظر درماني است كه برگ هاي مسن مناسب ترند و اثر
 
 قابض، تب بر، ضد نزله وضدعفوني كننده دارد. از اكاليپتوس به عنوان معرق در بيماري هاي جلدي مزمن،
 
بندآورنده خون در خونريزي ها ونيرو دهنده سلسله اعصاب درموارد سرگيجه، سنكوپ و همچنين ضد تشنج و
 
رفع اسهال هاي مقاوم استفاده می شود. در استعمال خارجی به دليل داشتن اثر قابض وضد ميكروبي
 
جويدن برگ آن در رفع درد لثه و دندانها  مؤثر است. اكاليپتوس اثر خلط آور و ضد اسپاسم دارد و در تسكين
 
 علائم سرماخوردگي موثر است. وبخور آن به عنوان ضدعفوني كننده مجاري تنفسي كاربرد دارد نه تنها
 
احتقان بيني را برطرف مي كند از تكثير ويروس سرماخوردگي جلوگيري مي نمايند. به دليل داشتن سنيئول
 
 باعث رفع لارنژيت والتهابات حلق وگلو مي شود. بسياري از باكتري ها وقارچها را از بين مي برد وقتي براي
 
 مصرف موضعي استفاده مي شود مي تواند دردهاي روماتيسمي را تسكين دهد . آزمايش ها نشان داده كه
 
 كورستين وهايبروزيد موجود در اكاليپتوس اثرات ضد ويروس آنفلوانزي تيپ A را دارد .
 
نحوه مصرف

این گیاه برای درمان التهاب سینه، ریه ها، بینی و گلو بکار می رود و می تواند برخی از گونه های باکتری و
 
همچنین برخی از انواع قارچها را از بین ببرد. وقتی ازاین گیاه دارویی برای مصرف موضعی استفاده می کنید،
 
می تواند درد رماتیسمی را تسکین بخشد. قبل از مصرف میزان ریز یا هر میزان مصرف، با پزشک معالج خود
 
مشورت و از دستورات ایشان پیروی کنید.
 
  • جوشانده برگ اکالیپتوس (برای احتقاق): 1/2 تا 1 میلی لیتر روزانه.
  • روغن برای مصرف موضعی (برای مقاصل متورم یا احتقاق سینه): 30 میلی لیتر روغن اکالیپتوس را به

 500 میلی لیتر آب ولرم اضافه کنید.

  • اکالیپتول: روزانه 0/05 تا 0/2 میلی لیتر (1 تا 2 قطره برای هر لیوان آب جوش).
  • روغن اکالیپتوس (برای استعمال موضعی): نصب تا یک میلی لیتر (15 تا 30 قطره) روغن مزبور را به
  • نصف لیوان روغن مایع (کنجد، زیتون و غیره) اضافه کنید.

به منظور استفاده استنشاقی از این گیاه داروئی، 5 تا 10 قطره از روغن آنرا به 2 لیوان آب جوش اضافه کنید و

سپس حوله را بالای سر خود بکشید و بخار آنرا استنشاق کنید.

بخور اکالیپتوس دینه


DINEH EUCALYPTUS INHALER


اشکال دارویی:


محلول در شیشه های 60 میلی لیتری

موارد مصرف:


این فرآورده برای برطرف نمودن نشانه های سرماخودرگی، سرف و احتقاق بینی بکار


می رود.


اجزاء فرآورده:


بخور اکالیپتوس از اجزاء زیر تشکیل شده است:


1- اسانس اکالیپتوس %0/1 Eucalyptus sp.


2- اسانس آویشن %0/1 Thymus sp.


3- اسانس رازیانه %0/1 Foeniculum vulgare


4- اسانس نعناع %0/4 Mentha piperita


5- تنتور اکالیپتوس تا %100 Eucalyptus sp.


مواد مؤثره:


روغن های فرار نظیر سینئول (اکالیپتول)، منتول، تیمول و فلاونویید کورستین.


آثار فارموکولوژیک و مکانیسم اثر:


اسانسهای موجود در این فرآورده دارای اثرات ضد التهاب، خلط آور و ضد عفونی کننده


می باشند. به نظر می رسد اثرات ضد میکروبی اکالیپتول روی باکتریهای گرم مثبت بیشتر بوده بخصوص

 باسیلوس ساب تیلیس و میکروکوکوس گلوتامیوس به آن حساستر می باشند. آزمایشات Invitro نشان داده

 است که کورستین و هایپروزید موجود در اکالیپتوس اثرات ضد ویروس آنفلوانزا تیپ A دارند.


موارد منع مصرف:


این فرآورده در بمیاران مبتلا به تب بالا، سرفه های مداوم و خون ریزی دستگاه تنفس ممنوعیت مصرف دارد.

عوارض جانبی:


تیمول موجود در این فرآورده ممکن است باعث تحریک غشا مخاطی گردد.


نکات قابل توصیه:


- این دارو باید به صورت بخور مصرف شود و از خوردن آن اکیداً خودداری گردد.


- در خلال بخور دادن چشمها باید بسته باشند.


- سرفه های مداوم ممکن است نشانگر یک بیماری جدی باشد در صورت تداوم نشانه های بیماری مصرف

 دارو را قطع و به پزشک مراجعه نمایند.


مقدار مصرف:


روزانه چند بار، هر بار یک قاشق سوپخوری از محلول را در یک ظرف مناسب آب داغ (در حال جوشیدن نباشد)

 ریخته و به مدت 5-10 دقیقه، در حالی که چشمها بسته است، بخور داده شود.

 
 
 
 

پیچ گلیسین


نام علمي : Wisteria spp


نام فارسي : گليسين (گليسين چيني، پيچ گليسين)


نام انگليسي : Wisteria tree


خانواده :Fabaceae


زير خانواده :Papilionaceae

گیاه رونده خزان کننده به بلندی ۳۰ متر است. برگ‌ها دارای ۱۱ برگچه بوده، گل‌های معطر آن به رنگ

بنفش کم‌رنگ در خوشه‌های طویل و آویخته ظاهر می‌شوند بر روی دیوار و پرگولا هدایت می‌شود.

گیاهشناسی‏:
                                                                                   
گليسين گياهي است از خانواده ي بقولات (لگومينوز) و از زير تيره ي پروانه واران که منشاء آن شرق

آسيا مي باشد. درختچه اي است خزان دار با طول عمر زياد ، بالا رونده چوبي ،داراي برگ هاي متناوب و

به فرم مرکب شانه اي فرد ، گل هايي به رنگ آبي ، ارغواني يا بنفش که به صورت گل آذين خوشه

قرارگرفته اند.گل آذين خوشه ي زيبايش سبب معروفيت اين گياه شده است.


تفاوت انواع گونه هاي گليسين در تعداد برگچه ها ، رنگ گلها و طول گل آذين است. گونه چيني طول اش

 تا 18 متر مي رسد. در گونه ژاپني معمولا طول درخت حداکثر به 9 متر ميرسد. تعداد برگچه ها 13 تا 19

عدد است و طول گل آذين بيشتر از گونه ي چيني مي باشد.

اين جنس در حدود 10 گونه دارد که برخي از آنها عبارتند از:

گليسين چيني

W.sinensis

گليسين ژاپني

W.floribunda

گليسين ابريشم نما

W.ventusa

گليسين کنتوکي

W.macrostachya

گليسين آمريکايي

W.frutescens

                                                                

البته گونه ي چيني معروف تر مي باشد.


نکته ي جالب در مورد گليسين اين است که سالي دوبار گل ميدهد . گل دهي اول اش در اواسط بهار و

گل دهي دوم اش در اواسط تابستان است. البته گل ها در گل دهي دوم کوچکتر هستند. کاربرد اين

درخت در فضاي سبز براي ساختن آلاچيق ها و سايبان ها است و اين به شرط هرس و تربيت خوب

است. اين درخت کاربرد وسيعي در بونساي دارد. برگها و بخصوص بذور اين گياه  سمي هستند و

نبايستي خورده شوند.
                                                     
نياز ها‏:


نور ‏: گياهي است که تقريبا به نور زيادي نياز دارد  و بايستي در مکان هاي آفتابگير کاشته شود.


خاک‏: به خاک هاي لومي با زهکش مناسب نياز دارد و خاک هاي سنگين را نمي پسندد. به خاک هاي

گچي و آهکي حساس است و  PH5/5 تا 5/6 ( کمي اسيدي) بهترين حالت براي اين گياه است.


رطوبت ‏: به رطوبت متوسط و منظم نياز دارد . خشکي را به خوبي تحمل مي کند و به رطوبت فراوان

حساس است.


حرارت ‏:گليسين گياه مناطق معتدله محسوب مي شود و در محدوده دمايي 4 تا 35 درجه رشد ميکند.

نوسانات دمايي در بهار سبب ريختن گل ها مي شود.


 
تکثير‏:


به چندين روش گليسين را مي توان تکثير نمود : 1- قلمه  2- خوابانيدن 3- پيوند زدن 4- بذر
                                                      
آفات و بيماري ها ‏:


گاهي اوقات بيماري لکه برگي به اين گياه حمله مي کند. قارچ هاي عسلي و حشرات مکنده اي چون

شته ها و شپشک ها نيز به اين گياه آسيب مي رسانند.
 
مشکلات محيطي و فيزيولوژيکي گياه ‏:


گليسين به خاک هاي گچي و آهکي حساسيت دارد. خاک هايي با PH قليايي براي اين گياه مناسب

نيستند. کمبود آهن و فسفر و پتاسيم خاک به اين گياه صدمه مي رساند و سبب کاهش تعداد گل ها

مي شود و همان طور که ذکر شد يخبندان هاي بهاره سبب ريختن گل هاي آن مي شود.
 
تغذيه ‏:
اين گياه به خاک کاملا غني از مواد آلي و معدني نياز دارد. کود دهي قبل از زمان گلدهي براي پديدار

شدن گل هاي زيبا ضروري است. در بهار و تابستان ( در هر دو موعد گلدهي ) کود دهي انجام مي شود.

 در مورد نسبت کود دهي NPK آن اطلاعاتي در دست نيست اما کود سوپر فسفات به ميزان 68 گرم و

سولفات پتاسيم به ميزان 48 گرم در هر متر مربع خاک به اين گياه داده مي شود تا گلدهي تحريک شود

 و گلهاي زيبايي پديدار شوند.

 

 

نام علمي : Philadephus coronarius
خانواده : Philadelphaceae

نام انگليسي : Sweet Mock Orange

گل نرگس درختیDeutzia که اصل آن از کشور ژاپن است، جنسی از گیاهان تیره ساکسیفراگاسه‌ها

Saxifragaceae با برگ‌های متقابل و گل‌های دسته‌ای یا خوشه‌ای که از یک جام پنج قسمتی و یک

کاسه با پنج گلبرگ تشکیل شده و از این درختچه دو گونه معمولا در باغ‌ها کاشته می‌شود.


۱ ) گل نرگس درختی کنگره‌دار D.Crenata : درختچه‌ای است به بلندی ۲متر با برگ‌های پوشیده از

کرک‌های سخت دور دندانه‌دار و گل‌های سفید خوشه‌ای که تیرماه باز می‌شود.


از این گونه انواع متعددی به‌دست آمده مانند:


الف ) گل نرگس درختی کنگره‌دار پرپَرِ صورتی.


ب ) گل نرگس درختی کنگره دار پُرپَرِ سفید.


۲) گل نرگس درختی باریک D.gracilis : این گونه بلندی‌اش از گونه نرگس درختی باریک کمی بلندتر ولی

 گل‌هایش سفید و دسته دسته در اوائل اردیبهشت باز می‌شود.

از گشنگیری این گونه با گونه باریک، دورگه‌ای به نام گل نرگس درختی لموئینی D.lemoinei به‌دست آمده

 که خاصیت هردو گونه را دارد.نرگس درختی را همه جا چه در آفتاب و چه در سایه می‌توان کاشت. ولی

مرتبا آبیاری شود تا زیاد خشکی نبیند.گونه دورَگِه را به‌واسطه کوتاهی قد و همچنین گونه باریک را

می‌توان در گلدان کاشت و برای تزئین اتاق از آن استفاده کرد.

وضعیت برگ: پهن برگ و خزان کننده، برگ ها سبز شفاف و بیضوی شکل است.


ارتفاع: 5/1 تا 3 متر


قطرتاج: 5/1 تا 3 متر


فرم تاج: گلدانی شکل تا گرد و باز


محل کاشت: آفتابی تا نیمه سایه


نوع خاک: حاصلخیز با زهکشی خوب

گلدهی: گلها معطر و زینتی به رنگ سفید تا کرم که در خرداد ماه ظاهر می شود.

 سایرگونه ها: P. microphyllus , P. coronaries , P. mexicanus, P.lemoinei


مورفولوژي 


 اين گياه خزان‌دار بومي ارمنستان و اروپاي جنوبي است. اواخر بهار گلهاي سفيد رنگ و بسيار معطر آن

به قطر 3 سانتي‌متر ظاهر مي‌شوند. برگها قلبي شكل، نوك تيز به رنگ سبز روشن و طول 10ـ 5/2

سانتيمتر مي‌باشند. حداكثر بلندي آن 3ـ 2/5 متر و حداكثر گستردگي آن 2 متر است.

نيازها 


 نياز به محل آفتابي دارد ولي در نواحي كه داراي تابستانهاي گرم هستند بهتر است در محل آفتاب ـ

سايه كاشته شود. خاك معمولي باغباني و آبياري معمولي براي آن مناسب است. بلافاصله بعد از پايان

 گلدهي درختچه را هرس مي‌كنند به اين ترتيب كه شاخه‌هاي چوبي شده مسن و ساقه هاي اضافي را

 كه شكل درختچه را نامتناسب كرده، از انتها حذف مي‌كنند.
 
 كاربرد 


 براي كاشت در ميان چمنكاري، گوشه‌هاي سايه ـ آفتاب، ايجاد پرچين با فرم طبيعي درختچه و ايجاد

زمينه سبز براي گلهاي فصلي مناسب است. هنگام گلدهي عطر دلپذيري در فضاي اطراف خود پخش

مي‌كند.
 
 ازدياد 


 1ـ گرفتن قلمه چوب سخت در اوايل بهار، قلمه‌ها را در شاسي يا گلخانه تكثير ريشه‌دار مي‌كنند. قلمه

چوب نرم را اوايل تابستان مي‌گيرند و در گلخانه ريشه‌دار مي‌كنند.


 2ـ جداكردن پاجوش با مقداري ريشه از پاي گياهان مسن در بهار.


 3ـ خوابانيدن شاخه در پاييز.


 4ـ كاشت بذر در بهار، كه در هواي آزاد مي‌كارند.

 

 

باواردیا

 خانواده: Rubiaceae

نام علمی: Bouvardia ternifolia
 
درختچه همیشه سبز به بلندی 90 - 60 و گستردگی 60 - 30 سانتی‌‌‌متر است. دارای برگ‌های

 سرنیزه‌ای شکل بوده و گل‌های قرمز و لوله‌ای شکل آن از اواخر تابستان تا زمستان ظاهر می‌شوند. 
  
نیازها:


به مکان کاملاً آفتابی، خاک غنی و مرطوب با زهکش خوب نیاز دارد و حداقل دمای قابل تحمل آن 5 درجه

 سانتی‌گراد می‌باشد. جهت حفظ رشد متراکم آن ساقه‌ها را پس از پایان گل‌دهی تا نصف یا سه چهارم

 طول آنها قطع می‌کنند. 
 
ازدیاد:


از طریق تهیه قلمه چوب نرم در بهار و یا قلمه نیمه رسیده در تابستان امکان‌پذیر است.

گیاه باواردیا (Bouvardia Ternifolia) از انواع درختچه های تزئینی همیشه سبز بوده که قابلیت کاشت در

 فضای آپارتمان را دارد.

این گیاه دارای برگ هایی کوچک به رنگ سبز تیره با گل هایی سفید رنگ است. مناسب ترین زمان برای

 کاشت این گیاه اواخر فصل بهار و بهترین روش کاشت، از طریق بذر است. دمای اتاق باید طوری تنظیم

شود که از ۵ درجه سانتی گراد کمتر نبوده و از ۲۵ درجه سانتیگراد تجاوز نکند.


خاک سبک غنی از فسفر و نیتروژن برای کاشت و پرورش این گیاه بویژه تا شش ماه نخست کاشت، لازم

 است.


گلدان ها باید در اندازه متوسط انتخاب و بذرها در عمق ۱۵ سانتی متر خاک قرار گیرد. باید دقت شود،

حداقل فاصله میان بذرها کمتر از ۲۵ سانتی متر نباشد.


مکان های آفتابی یا نیمه سایه برای کاشت گیاه باواردیا مناسب است. قرار دادن گلدان ها در مکان های

آفتابی و در معرض نور مستقیم خورشید، در ساعات گرم تابستان، باعث سوختگی برگ ها و توقف در

رشد گیاه می شود.


آبیاری گیاه باید بطور منظم و حداقل یکبار در هفته انجام شود. آبیاری گیاه بطور غیر مستقیم و از طریق

 زیر گلدانی بزرگ یا ایجاد دو یا سه سوراخ در کف گلدان سبب شادابی و تسریع رشد گیاه می شود.

آبیاری بیش از حد، احتمال آفت زدگی و تأخیر در گلدهی را افزایش می دهد.

صبح زود یا بعد از ظهر بهترین زمان برای آبیاری گیاه باواردیا است. استفاده از بارورکننده های محلول هر

 سه هفته یکبار به تقویت گیاه و رشد بهتر آن کمک می کند.


تعویض خاک گلدان هر سال یکبار و مخلوط کردن آن با بارورکننده های آلی مانند فسفر و نیتروژن نیز از

دیگر نکاتی است که رعایت آن هنگام پرورش باواردیا در فضای آپارتمان ضروری است.

این گیاه بهتر است هر سال یکبار به گلدانی بزرگ تر انتقال پیدا کند. مناسب ترین PH خاک برای پرورش

باواردیا ۵/۵ تا ۷/۶ است.


تکثیر این گیاه از طریق بذر، قلم و تقسیم در فصل تابستان امکان پذیر است. قبل از تکثیر باید گلدانی در

 اندازه متوسط انتخاب کرده و تا دو هفته اول از یک روکش پلاستیکی استفاده و محیط را کاملاً مرطوب

نگه داشت.



 

نام فارسی: گل حساس ( گل قهر)

نام های دیگر: گل قارکون

نام عربی: مستحیه

نام فرانسوی: Sensitive , Mimeuse pudique

نام انگلیسی: Humble plant , Sensitive plant

خانواده: Leguminosae

تیره فرعی: Mimosaceae

نام علمی:        Mimosa pudica L

مشخصات گیاه:

گیاهی است چند ساله با ساقه های چوبی تیغ دار که بلندی آن 50 تا 60 سانتی متر است. برگهای آن

مرکب و هر گروه 3 تا 4 برگ مرکب از یک نقطه خارج شده و از آن نقطه با دمبرگ بلندی به ساقه اصلی

وصل می شود. هر برگ مرکب دارای 24 تا 40 جفت برگچه باریک و دراز است و به این ترتیب هر برگ

مرکب را به صورت پر طیور در می آورد و چون به محض تماس دست ، برگها به سمت پایین خم شده و با

دمبرگ به طرف ساقه جمع می شوند، آن را گیاه حساس می نامند. این گیاه بومی برزیل است و در

ایران از نظر زیبایی در گلخانه ها کشت می شود.



ترکیبات شیمیایی:

از نظر ترکیبات شیمیایی در عصاره برگهای آن ماده ای شبیه به آدرنالین یافت می شود، به علاوه در گیاه

آلکالوئید میموزین مشخص شده است.



خواص و کاربرد:

جوشانده ریشه این گیاه در رفع ناراحتی های وجود سنگ در بدن اثر مفید دارد. از برگها و ریشه آن در

موارد بواسیر و فیستولا استفاده می شود. برگهای له شده آن را به صورت خمیر روی بیضه های آب آورده

 می اندازند. به علاوه برگها و ساقه های له شده آن برای محل گزیدگی عقرب به کار میرود. در برخی

منابع برای ریشه آن اثر تقویت نیروی جنسی قایل هستند.

در گزارش بررسی های دیگری آمده است که دم کرده برگهای گیاه حساس ، تلخ و تونیک است.

دم کرده غلیظ آن ممکن است مسمومیت ایجاد کرده و موجب ریزش موها گردد. در شبه جزیره مالایا و

اندونزی مرسوم است همان طور که این گیاه با کمترین تماسی به اصطلاح می خوابد، برای استفاده از

این خاصیت سرشاخه های برگدار جوان آن را زیر تشک کودکان نا آرام می گذارند و به علاوه بچه را در

جوشانده برگهای آن حمام کرده روی تشک آن می خوابانند، خواب آرم و راحتی برای بچه می آورد.

برگهای له شده آن به صورت ضماد بر روی ورم ها می گذارند‏. در فیلیپین برگهای له شده آن با روغنی

نظیر روغن کنجد یا زیتون مخلوط کرده و به صورت ضماد در محل فتق می گذارند که برای معالجه فتق

مفید است‏.  از ریشه گیاه به عنوان مدر و برای معالجه اسهال خونی و در موارد عادت ماهیانه دردناک

می خورند‏. جوشانده سرشاخه های برگ دار گیاه برای تسکین آسم مصرف می

شود‏.

 

 

 

نام علمی: Eucomis bicolor

خانواده: LILIACEAE

گیاه پیازی تابستانه، با گلهای سبز یا سفید مایل به سبز، مجتمع در گل آذین


سنبله كه بالای گل آذین آن براكته‌های برگ مانند به چشم می‌خورند. برگهای


پایه‌ای آن دارای لبه‌های موج دار و لكه‌های ارغوانی است. بلندی گیاه به


۵۰-۳۰ و گستردگی آن به ۶۰-۳۰ سانتیمتر می‌رسد.

نیازها: مكان آفتابی، خاك دارای زهكش خوب، در فصل تابستان خاك دایما


مرطوب نگهداشته شود. حداقل دمای قابل تحمل آن ۵- درجه سانتی گراد می‌باشد.

 ازدیاد: به وسیله كاشت بذر و یا تقسیم گیاه در بهار امكان پذیر است.


مشخصات گیاه:

منبع جغرافیایی: آفریقای جنوبی

گروه: پیازی تابستانه

دوره گلدهی:اواخر تابستان است‏.

ویژگی گلدهی: شش اینچ طول ساقه با رنگ سبز روشن‏، گل ستاره شکل با مارون لبه است‏. حالتی

شبیه ریش بزی در بالای گل می‏سازد‏. خوشه گل شبیه آناناس است‏.

صفات برگ: یک پا (30 سانتیمتر) با 3-4 اینچ گسترده (8-10 سانتی متر) بند به شکل برگ های سبز

است‏.

نور: آفتاب سایه بهتر است.

خاک: خاک خوب زهکشی ، خاک حاصلخیز با مقدار زیادی از هوموس

تغذیه :  فصل بهار با کود کامل آلی است.

مواد و روش تکثیر : در بهار یا پاییز ، افشانده شدن دانه در 61 ° F (16 ° C). تقسیم در بهار هر 5-6

سال.

نام Eucomis از eukomos می‏آید که کلمه ای یونانی به معنی موهای دوست داشتنی، در اشاره ای به

تاج براکت بر روی گل.

اگرچه کاشت آن با دانه آسان است، ولی دو تا پنج سال قبل از رشد به اندازۀ شکوفه می‏رسد. پس از

محو شدن شکوفه ، کپسول بذر بنفش بر روی آن نمایان می‏شود. از اوایل بهار تا پاییز ، این لامپ بسیار

 زیبا و فوق العاده است. گل‏ها عالی هستند به عنوان برش گل درگلدان با عمر طولانی‏.

گروه لامپ‏ها شش اینچ عمق (15 سانتی متر) و یک پا از هم جدا (30 سانتی متر) در پاییز.

 

خانواده: Acanthaceaeـ

نام علمی: Pachystachys Coccinea

درختچه همیشه سبز به بلندی ۲ - ۲/۱متر و گستردگی ۱۰۰ - ۶۰ سانتیمتر است.

گل آذین آن سنبله و متشکل از براکتههای سبز است که گلهای قرمز لولهای را دربرمیگیرند و در فصل

زمستان ظاهر میشوند.



 جنس jacobinia و aypoesten jacobinia مشعلی: برگهای سبز تیره متقابل دارد.و قسمت زینتی

که عمدتا به رنگ زردند. البته به رنگهای صورتی و قرمز آتشین هم دیده شده.


گلهای حقیقی آن سفید و از بین براکته ها بیرون می آید.نسبت به سرما حساسند.و در اثر

 نوسان حرارت برگهای آن ریزش می کند. 

خاک متوسط


تکثیر از طریق قلمه و ا قسمت میانی ساقه استفاده می گردد(نیمه خشبی).


 خاک: سبک-سنگین- و خاک متوسط


 خاک سبک: مدت نگهداری آب در ان کم است.(ماسه + خاکبرگ)


 خاک متوسط: خاکبرگ ماسه (کود دامی)پیت-خاک باغچه (لوم).

 خاک پیت:پیت ماس -در سرایط سرد و مرطوب پیت ماس از کشور های دانمارک-هلند- و آلمان تهیه می

شود.

پیت ماس ۴PH برای آزالیا -انتوزیوم-فیلورنیرون-دیفن باخیا-نیتونیا-که نیاز به PHاسیدی دارند اهمیت دارد.

 
پیت جگن:توسکا از پیت ماس سنگین تر است ۶/۷ -۴/۶ PH


 پیت هوموس: هرکدام از ۲ پیت قبلی اگر پوسیده شوند این پیت موجود کودهای دامی مورد توجه

نیستند بعلت قیمت بالا احتمال آلودگی علف هرز و بیماری ها در آن زیاد است.

بعلت بوی تنفس برای گیاهان زینتی قابل توصیه نیست.

 خاکبرگ: معمولی از چنار -صنوبر سوزنی بوکان-کاج و سرو-مقاوم به نفوذپذیری و PH پایین تر از حد

معمولی.


 خاک سنگین :درصد زیادی از آن را رس تشکیل میدهد.

خاک گلدان هرچه سبک تر باشد فعالیت گیاته بیشتر است.

در گلخانه بعلت رطوبت هوا این خاک مناسب است.دما در خارج از گلخانه باید حتما آبیاری صورت گیرد.

 
خاک متوسط مواد غذایی کافی ندارد.باید از طریق تغذیه-با کود های کامل مثل کود های میکرو -قطره ای

 مشکل را حل کرده است.


 برای گیاهان معمولی:

۱) قسمت خاکبرگ


۲) ۱/۲ رسوب ۱/۲ ماسه ۱/۲ خاک باغچه 

Apldandia:


برگهای پهن تر و رگبرگ هایی با رنگ روشن دارد.بیشتر رگبرگهایش جنبه زینتی دارد نیاز نوری آن از

مشعلی کمتر است ولی اگر نور پیش از حد کم باشد مشکل ریزش برگ را داریم.


شبیه مشعلی است اما شاخه های ان ضخیم تر و خشبی است. 

Filtonia:


حالت پوششی و فرم خزه دارد.رگبرگهای آن زینتی است و با نیاز نوری کم است.به مکان گرم و مرطوب

احتیاج دارد.


در نور زیاد رشد برگها محدود میشود و از زیبایی آن کاسته میشود.


توسط خوابانیدن تکثیر میشود یا از قلمه های ساقه خیلی زود و در عرض ۱۰-۱ روز زیاد میشود .جز

گیاهان سهل الرشد .بخاک بسیار سبک احتیاج ندارد.البته با کمی پیت ماس بیشتراست.

Hypoatis :

قسمت زینتی برگش است.و گلبرگش مشخص نیست.لکه های صورتی زیبایی دارد.در اثر کمبود نور لکه

های رنگی تشکیل نمیشود.


در اثر زیادی نور لکه ها ناموزون میشود.تکثیر از طریق قلمه اتنهایی و بیشتر علفی است.PHاسیدی و به

 خاک خیلی سبک نیاز دارد.


 نیازها:

به مکان نیمه سایه، خاک غنی با زهکش خوب نیاز دارد و حداقل دمای قابل تحمل آن ۱۸ - ۱۵ درجه

سانتیگراد است.

ازدیاد:

از طریق تهیه قلمه چوب سبز در اوایل تابستان امکانپذیر است.


 

نام فارسی :درخت پر

نام لاتین‏: Cotinus coggygria

نام انگلیسی: Smoketree, Wig- tree, Smokebush


خانواده:Anacardiaceae

تیپ رویشی‏: درختچه

وضعیت خزان‏: خزان‏کننده

وضعیت برگ: درختچه ای است پهن برگ خزان کننده

سرعت رشد‏:  متوسط

ارتفاع‏: 3 تا 5/4 متر

قطر تاج‏: 3 تا 5/4 متر

فرم تاج: گرد یا بیضوی ، در جوانی مخروطی شکل ، دارای بافت متراکم و متقارن

نیاز نوری‏: آفتاب‏ ـ نیم‏سایه

نیاز آبی‏: متوسط

معیار زیبایی‏: گل و شاخساره

زمان ظهور معیار‏ زیبایی: اواسط بهار

قابلیت هرس‏: زمان ندارد

مقاومت‏های اکولوژیک‏: مقاوم به  گرما

خاک مناسب‏: اسیدی ـ حاصلخیز با زهکشی خوب و مرطوب

کاربرد در فضای سبز‏: کاشت در چمن‏کاری‏ها و پارک‏ها

وضعیت سازگاری با شرایط اکولوژیک موجود‏: خوب

طول دوره زندگی : کوتاه تا متوسط

محل کاشت: بهترین رشد و گلدهی را در آفتاب کامل دارد

گلدهی:صورتی تا زرد درخشان از بهار تا تابستان


نحوه تکثیر:بذر – خوابانیدن شاخه و قلمه ریشه


سایر گونه ها : C.coggyria Flamm C.Grace, C.americanus

کاربرد:تک درخت،نواحی نا مساعد،کنترل فرسایش و آمایش خاک



گیاه بالغ شکل درختچه ای و کاسه مانند و تاج مدور و گسترده دارد.در اواخر تابستان،خوشه های میوه

دهنده صورتی به شکل گل آذین های منشعب پر مانند درخت را می پوشانند.از فاصله دور نمایی به

شکل دود مواج دارد.در پاییز برگها قبل از خزان کردن به رنگ نارنجی و سرخ آتشین در می آیند.واریته

Purpurea خوشه های میوه دهنده بنفش و برگهای قرمز تیره دارند.درخت پر با برگها و گلهای زیبای

رنگین،در طراحی باغ ها و باغچه ها کاربرد زیاد دارند.

خصوصیات گیاهی


درختچه ای است متراکم،و گسترده،دارای شاخه های ظریف متعدد و افراشته،در هنگام بلوغ شکل کاسه

 ای متراکم پیدامی کند.

برگ:ساده،متناوب و کامل به طول 5 تا 7 سانتیمتر و پهنای 4 تا 5 سانتیمتر می باشد.رنگ برگها سبز

درخشان بوده و قبل از ریزش به رنگ نارنجی و قرمز آتشین در می آید.



گل:گلها ی کوچک مایل به زرد بر روی خوشه های پانیکولی انتهائی منشعب در اردیبهشت و خرداد

شکوفا می شوند.

میوه:خوشه های میوه دهنده صورتی،به شکل گل آذین های منشعب پر مانند به طول 17 تا 25

سانتیمتر،متشکل از چند دانه و دم گلهای عقیم می با شند.میوه های شفت یک دانه ای از اواسط پاییز

 بر درخت باقی مانده و منظری دودی شکل به درخت می دهند.

سیستم ریشه:عمق متوسط


نیاز های طبیعی

آب و هوا:گرما،سرما و همچنین شرائط صحرائی را تحمل می کند.

خاک:خاک ضعیف با زهکش خوب را بیشتر ترجیح می دهد.خاکهای مرطوب و صخره ای و خشک را تحمل

 می کند.در نور مستقیم خورشید خوب رشد می کند.

نگهداری


هرس:خشکه هرس سالیانه پس از رفتن میوه ها.

تغذیه:نیاز خاصی ندارد.

آبیاری:توجه خاصی لازم ندارد.

آفات و بیماریها:نسبتا عاری از هر دو است.


درخت پر زینتی

درخت پر از انواع گیاهان زیبا با قابلیت کاشت آسان در فضای آپارتمان است. این گیاه در فصل تابستان

گل هایی به رنگ سفید و زرد می دهد و به محیط خانه جلوه خاصی می بخشد. گل پر در مقابل آب و

هوای سرد مقاوم است و می توان آن را در فضای آپارتمان پرورش داد.


قبل از کاشت، گلدانی را در اندازه متوسط انتخاب کرده و نهال را از خاک مرطوب و غنی از خاک برگ،

هوموس و بارورکننده های آلی پر کنید. نهال را در عمق ۱۵ سانتیمتری خاک بکارید.


زهکشی خاک باید بخوبی انجام و آبیاری گیاه بطور منظم صورت گیرد. در هر هفته حداقل سه بار گیاه را

آبیاری و دقت کنید قبل از آبیاری مجدد، خاک گلدان مرطوب باشد.


گلدان را در مکانی نورگیر و در مقابل نورمستقیم خورشید قرار دهید. این گیاه سایه را نیز تحمل می کند

 و در صورت دسترسی نداشتن به نور خورشید، مشکلی ایجاد نخواهد شد. مناسب ترین PH خاک بر

رشد بهتر گل پر شش و نیم است. تکثیر گل پر از طریق کاشت بذر و قلمه در فصل تابستان امکان پذیر

است.

 

 

محبوبه شب

 نام علمي : Cestrum nocturnum

خانواده : Solanaceae

نام انگليسي : Cock’seggs

مورفولوژي

این گیاه گونه ای از گیاهان جنس CESTRUM از خانواده گوجه فرنگی ها SALONACEES میباشد .


محل اصلی و اولیه آنرا آمریكای جنوبی و مركزی و جزایر آنتیل می دانند .


و در این جنس حدود ۲۰۰ گونه درختچه دائمی و همیشه سبز وجود دارد .


برگهای این گیاهان عموما ساده وبیضی شكل واطراف برگها صاف و صیقلی میباشد.

اگر برگ این گیاهان را در بین انگشتان بفشارند ( له كنند) بوی بسیار نامطبوعی به مشام میرسد .

گلهای این گیاهان خیلی كوچك و لوله ای یا قیفی شكل میباشد و بصورت خوشه ای در سر شاخه ها

قرار دارند .


رنگ گلها در انواع گوناگون متفاوت است و به رنگهای سفید - سبز- زرد- قرمز- بنفش تیره دیده میشوند .

بعض از انواع آن دارای گلهای معطر در شب هستند .


پس از خشك شدن و ریختن گلها بجای آن میوه های تمشك مانند ریز و گردی ظاهر میشود .


درختچه‌اي است هميشه سبز، بومي آرژانتين با گلهاي كوچك سبز ـ ليموئي رنگ و خوشه‌اي كه اواخر

بهار تا اواخر تابستان ظاهر مي‌شوند و جنبه زينتي ندارند ولي در شبهاي تابستان عطر بسيار مطبوع

آنها در فضا مي‌پيچيد. در شمال كشورمان ميوه‌هاي سفيد و درشت شبيه تخم پرندگان توليد مي‌كند

حداكثر بلندي آن 4 متر است و در مناطق گرم سرتاسر سال گل دارد.

نيازها

به سرما مقاوم نيست و در مناطق سردسير بايد در زمستان از سرما محفوظ بماند بنابراين بهتر است

درگلدان كاشته شود تا در فصل سرما (در تهران نيمه دوم پائيز) به محل مناسب انتقال يابد. در فصل گرما

 نياز به آبياري فراوان دارد نيازمند خاك سبك و قوي و نور غيرمستقيم آفتاب است و هر پانزده روز يكبار از

فروردين تا شهريورماه به كود مايع يا تركيبي از اوره، فسفات آمونيم و فسفات دوپتاس با تركيب 15 ـ 30 ـ

 15 نياز دارد.

كاربرد

قراردادن گلدان آن در بالكن‌ها و كنار پنجره ساختمانها مناسب مي‌باشد زيرا عطر نافذ گلهاي آن كه شبها

باز مي‌شوند در محيط درون ساختمان مي‌پيچد.

ازدياد

به دو طریق صورت می گیرد :


۱) تكثیر وسیله بذر .


۲) تكثیر به روش قلمه زدن .

 بوسيله قلمه در پاييز، براي اين منظور از شاخه‌هاي خشبي نازك آن قلمه‌هايي به طول 12 ـ 10

سانتيمتر تهيه مي‌كنند و آنرا در ماسه نرم فرو كرده، در دمائي حدود 15ـ 10 درجه سانتيگراد نگهداري

مي‌كنند ظرف مدت 3ـ 2 ماه قلمه ها ريشه دار شده و بعد آنها را به گلدان منتقل مي‌نمايند.

طرز كاشت و پرورش

رشد این گیاهان نامنظم و نامرتب است و شاخه ها بطور نامنظم به اطراف میرویند .

بمنظورمنظم کردن و شکل دادن به گیاه ، هرسال پس از پایان گلریزان میتوان ساقه های قدیمی را هرس
 
 نمود .
در نقاطی كه هوا زیاد سرد نمی شود می توان این گیاهان را در فضای آزاد و در محل آفتابگیر
 
كاشت .ولی در نقاطی كه هوا خیلی سرد میشود بهتر است آنها را به داخل گلخانه منتقل سازند و یا در
 
كنار دیوارآفتاب گیر بكارند . آبیاری مرتب این گیاهان در تابستان ضرورت دارد .
 خاك مناسب
 
برای رشد این گیاه استفاده از خاك نرم و مرغوب ضرورت دارد .


 
              

سال ۱۳۹۰ بر همگان مبارک

 آبشار طلائی
 
خانواده: Rosaceae

نام علمی: Rosa banksiae lutea

گونه‌ای رز بالارونده با بلندی و گستردگی ۱۰ متر که روی دیوار، فنس و پرگولا هدایت می‌شود. دارای

برگ‌های کوچک سبز پررنگ است. گل‌های فراوان، زرد رنگ و غیر معطر آن در اواخر بهار ظاهر می‌‌شوند. 
 
  
نیازها:


به مکان آفتابی و خاک غنی و مرطوب با زهکشی خوب نیاز دارد. حداقل دمای قابل تحمل آن ۱۵- درجه

سانتی‌گراد می‌باشد. 
 
ازدیاد:
به‌ وسیله قلمه خشبی در پائیز و پیوند جوانه در تابستان امکان‌پذیر است.

این گیاه چون از خانواده رزاسه است‏، روش تکثیر آن مانند انواع رز می‏باشد.

                                       

 
                     

    ای آفتاب حُسن برون آ دمی ز ابرکان چهره مشعشع تابانم آرزوست

                     میلاد منجی عالم بشریت مبارک باد 

 

نام علمی:Callistemon citrinus

نام انگلیسی: Bottlebrush

خانواده: میتراسه ها (موردی ها)

ترتیب قرار گرفتن گلهای کالیستمن سیترینوس انسان را بیاد وسیله شستن شیشه ها یا لوله های توپر قدیمی می اندازد. اما آنچه موجب این شباهت می شود. پرچم های بیشمار و دراز گل است که با رنگ سرخ تند خود به جای موهای برس قرار گرفته است.

در بالای مجموعه گل ها دسته ای برگ روئیده و محل گل ها را النگویی از نگین میوه های خشک خاکستری رنگ فرورفته پر می کند. این گیاه را در اوایل تابستان در گلدان ها می کارند. در زادگاه اصلیش یعنی استرالیا به صورت درختی به ارتفاع تقریبی 20 متر و دارای برگ های دائمی سبز مایل به خاکستری است. آن را از جمله آسانترین گیاهان زینتی برای نگهداری در قسمتهای سرپوشیده می دانند.

در زمستان با رژیم گلخانه های سرد و یا نارنجستان ها سازگار است و در تابستان نیاز به رطوبت فراوان دارد.

 این جنس دارای ۳۵ گونه همیشه سبز، به صورت درخت و درختچه است که به طور طبیعی در استرالیا و تانزانیا می رویند. اغلب گونه های این گیاه به علت زیبایی گلهای آن که به رنگ قرمز و برس مانند می باشند، کشت می شوند. ارتفاع گونه Citrinus به بیش از ۲ متر می رسد و گسترش آن در حدود ۱ تا ۵/۱ تر است . این درختچه دارای برگهای سبز متمایل به خاکستری بوده و شکل برگ ها ی آن به صورت خطی یا نیزه ای است. گلهای بسیار زیاد آن با پرچم طویل قرمز رنگ به صورت گلاذین سنبله ظاهر می شود که در انتها به دسته ای از برگها ختم میگردد. گلهای کالیستمون در اواخر بهار یا اوایل تابستان دیده می شوند. این گیاه را هنگام تابستان خارج از آپارتمان هم میتوان پرورش داد. اما در زمستان باید درگلخانه خنک نگاه داری شود.

مراقبت:

این گیاه به نور متوسط تا زیاد، هوای خنک ، آبیاری متوسط، رطوبت هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک کمی اسیدی احتیاج دارد.

کود:

کود مورد نیاز بطری شور را می توان به میزان ۳ گرم در لیتر، هر هفته یکبار، از فروردین تا آبان ماه، مورد استفاده قرا داد.

ازدیاد :

گیاه بطری شور را باید از اواخر بهار تا اوایل تابستان تکثیر کنید تا به نتایج بهتری دست پیدا کنید. البته ممکن است عده ای بخواهند قلمه گیری در طول تابستان را تجربه کنند ولی گیاه تولید شده رشد و پیشرفت چندانی نخواهد کرد.

با استفاده از یک چاقوی تیز و یا قیچی باغبانی، قلمه ها انتهایی ساقه به طول 10-7.5 ساتی متر را از گیاه جدا کنید. البته می توانید زمانی که جوانه ها خیلی بلند نشده اند و بطول تقریبی 10-7.5 سانتی متر رسیده اند، با دست آنها را از گیاه مادری جداکنید، به این صورت که جوانه را محکم با دست بگیرید و به سمت پائین خم کنید و آن را همراه با پاشنه (قسمتی از ساقه اصلی که به جوانه متصل باشد) بشکنید. در هر دو روش قلمه گیری، دقت کنید که قلمه ها بدون گل باشند. سپس انتهای قلمه ها را در پودر هورمون ریشه زایی فروبرده و در گدان متوسطی حاوی ماسه با دانه بندی متوسط (06) و یا کمپوست مخصوص بذر و گیاه بکارید. قلمه ها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید تا از دست دادن آب در گیاه را کاهش دهید.

ریشه دهی حدود 2 ماه طول خواهد کشید. در این مدت، دمای محیط قلمه ها را 21 درجه نگاه دارید. قلمه ها باید در نور مناسب و کافی،ولی دور از تابش مستفیم خورشید رشد کنند. پس از این مدت، کیسه پلاستیکی را بردارید تا گیاه در محیط طبیعی به رشد خود ادامه دهد و به گیاه بالغ تبدیل شود و ریشه دهی کامل و مناسبی داشته باشد که این دوره 3 تا 4 ماه طول خواهد کشید. سپس گیاه رابه گلدان بزرگتری حاوی خاک مقوی منتقل کنید .

                                 

 
                         

خرزهره

نام علمی: Nerium oleander

نامهای انگلیسی:Oleander, Rose bay, Rose laural, South sea rose

نام های فارسی: خرزهره، جاروجور، گیش، کیش، ژاله، شبرنگ

خَرزَهره درختچه‌ای سمی و همیشه سبز  از راسته گل‌سپاسی‌سانان (Gentianales)،تیرهٔ

خرزهرگان (Apocynaceae) است که به طور معمول در پارک‌ها برای اهداف زینتی کاشت

می‌شود.

خرزهره گیاهی است چند ساله که به صورت بوته ای و یا درختچه می روید. این گیاه که بومی

 مناطق مدیترانه ای است، به عنوان گیاه زینتی در بسیاری از نقاط دنیا کاشته می شود.

خرزهره در تمام طول سال سبز بوده و دارای رشد سریعی است بطوری که معمولاً هر سال

یکبار هرس می شود. برگ های آن سبز تیره با قوامی چرمی و رگبرگ های واضح، باریک،

نیزه ای کشیده به طول 10 تا 20 سانتی متر هستند. گلها به رنگ های متنوع و در فصول گرم

ظاهر می شوند.

برگ خرزهره به برگ بیدشبیه‌است ولی از برگ بید ستبرتر و بزرگ‌تر است. گل‌های سرخ و

سفید دارد و حیوانات اگر برگ آنرا بخورند می‌میرند.

خرزهره دارای ساقه بسیار و برگهای سه تائی و گلهای رنگین که در نقاط گرم و خشک

می‌روید و همه آن بواسطه  «گليکوزوئيدهاي قلبي»موجود در آن بويژه اولئاندرين سمی

است . وحشی این درختچه در جنوب ایران از جمله در حوالی جهرم و لار و جزایر خلیج فارس

و میان عباسی و سیرجان دیده شده‌است.

در نقاط گرمسیرى خرزهره در باغ ها کشت مى شود و به صورت درخت یا بوته اى بزرگ، رشد

 و نمو مى کند.

در نقاط سردسیرى، خرزهره به صورت گیاهى گلدانى، و در داخل گلدان نگه دارى مى شود و

 باید در محیطى باشد که دماى نسبتا مناسب یعنى بالاتر از 12 درجه سانتى گراد را داشته

باشد.

این گیاه دائم سبز است و در فصل پاییز خزان نمى کند. گل هاى خرزهره در واریته هاى

مختلف به رنگ هاى بسیار جذابى یافت مى شود. نوع ابلق آن از نظر طراحىِ منازل و آپارتمان

 ها جالب است.

تکثیر:

تکثیر این گیاه از طریق قلمه گیرى بسیار آسان است و بهترین فصل قلمه گیرى آن بهار مى

باشد. قلمه ها را باید در بسترى مرطوب و گرم کاشت تا ریشه دهند، سپس قلمه هاى ریشه

دار به گلدان انتقال مى یابند.

خاک مناسب گیاه:

خاک این گیاه باید داراى مواد آلى زیادى باشد و مقدار رس آن نیز بالا باشد تا ریشه ها به

خوبى در خاک مستقر شوند.

گیاه خرزهره در سال دوم بعد از کاشت به گل مى نشیند.

 
                                                            

می‌گویند :

"بامبو شانس می‌آورد، اما بامبوی فرد! "


برای شانس آوردن باید تعداد بامبوهایی که در خانه نگهداری می‌کنید ، سه، پنج و ... به هر حال فرد باشد در غیر این صورت بدشانسی می‌آورد.

شاید همین خرافه استدر ایراننسبت به بعضی کشورهای آسیای شرقی سابقه کوتاه‌تری داشته باشد ولی یکی از عوامل رونق بازار فروش این نوع گیاه خاص باشد.

البته باید گفت که این خرافه در بعضی از کشورها ریشه‌های کهن تری نیز دارد! بامبو که در زبان فارسی‌ به‌ نی‌ خیزران شهرت دارد، گیاهی‌ است‌که‌ در دامنه کوه‌ها و تپه‌هایی‌ که‌ دارای رطوبت‌ 65 تا 90 درصد باشد روئیده یا کشت می‌شود.

میزان رطوبت‌، حرارت‌ ‌موجود در منطقه و نوع خاک، تعیین‌کننده کیفیت ومرغوبیت بامبو است و هر چه‌ میزان‌ رطوبت‌ و حرارت‌ بیشترباشد، کیفیت محصول بهترخواهد بود.گیاه بامبو که‌ تاکنون بیش از 662 نوع آن شناخته شده دارای قطر و ضخامت‌های متفاوت ‌‌است‌ و در حال حاضر بهترین‌ نوع بامبو در ژاپن‌، چین و به‌طورکلی کشورهای شرق آسیا و هند ‌روئیده و کشت می‌شود.

در ایران می‌توان لیالستان لاهیجان، علی‌آباد (در فاصله سخت‌سر و تنکابن‌)، قاسم‌آباد رودسر و تقریبا بیشترنقاط شمال کشور را از مساعدترین‌‌ مناطق رویش‌ بامبو به‌ محسوب نمود.

بامبو ازچهار قسمت سطح‌ داخلی (دارای پوشش‌ نرم)، دیافراگم‌ (متصل‌کننده بخش‌های ‌ساقه‌ به‌یکدیگر) میانه‌ و پوشش‌ رویه‌ که‌ بسیار سخت و دیرشکن است‌ تشکیل شده و‌ دیافراگم‌کاملا فشرده‌ بوده‌ و آب در آن نفوذ نمی‌کند.البته بامبوهایی که درگل‌فروشی‌های تهران و شهرستان‌های بزرگ کشوربرای مصارف زینتی به فروش می‌رسند ازانواع داخلی آن نیستند بلکه نوع خاصی از بامبوهستند که به «لاکی بامبو» شهرت دارند.

نگهداری بامبو در آب :

در روش نگهداری بامبو در آب نباید تمام ساقه را در آب قرارداد ، بلکه باید فقط 3 تا 5 بند پايین آن در آب باشد . اگر تمام ساقه داخل آب قرار گیرد ، ريشه تمام سطح ساقه را مي پوشاند و اين از زيبايي گياه مي كاهد.

براي نگهداری بامبو در آب معمولی ابتدا می باید حدود دو ساعت آب را کنار بگذاريد تا کلر آن كاملاّ از بین برود ، زیرا کلر آب باعث زرد شدن گیاهان سبز می شود . پس از گذشت مدت زمان ياد شده بامبو را در آن قرار دهيد .

لازم به يادآوريست که هر 15 الی 20 روز یک بار بايد آب گياه بامبو را عوض كرد . بامبو ، املاح موجود در آب را جذب و به اين ترتيب رشد می کند . با تعویض آب ، املاح مورد نیاز در اختیار گياه قرار مي گيرد و در نتيجه ، رشد سريع تر را شاهد خواهيد بود.
یاد آور می شویم هرگز نبايد از آب معدنی براي نگهداري بامبو استفاده شود ، زيرا آب معدنی دارای فلوئر است و وجود این ماده باعث زرد شدن گیاهان سبز می شود .

خاک ژله ای :

به منظور نگهداری گياه بامبو در خاک ژله ای ابتدا باید بامبو را در آب قرار داد تا ریشه كند . حدودا دو ماه ونيم پس از آنکه بامبو به ریشه نشست می توان آن را داخل خاک های ژله ای قرار داد . در زمان هایی که قصد تعويض يا شارژ خاک ژله ای را داشتید ، بامبو را داخل آب نگهداری كنيد . لازم به ذكر است در اين روش نگهداري ، املاح مورد نیاز بامبو از طریق خاک ژله ای تامین می شود .

کاشت بامبو در خاک :

گياه بامبو فقط در خاک های مخصوص مي تواند به زندگی ادامه دهد . از خصوصیات این نوع خاک ها ، قابليت نگهداری آب به مدت طولانی را مي توان نام برد . رشد بامبو در این خاک ها افزایش می یابد. بامبو ، گیاهی است که در رطوبت 70 درصد در جنوب شرقي آسیا رشد می کند ، اما با دمای معمولی داخل اتاق نيز سازگاري دارد ، البته اگر قصد رسیدگی بیشتر و بهتر از این گیاه را دارید می توانيد در زمان های مختلف ، برگ های گیاه را با آب پاش مرطوب كنيد .

بامبو ، گیاهی است که هم از طریق ریشه و هم از طریق برگ تغذيه مي كند . با پاشيدن آب روی آن در واقع شما به دو روش ، مواد غذايي را به گياه تزريق كرده ايد ؛ البته اگر مي خواهيد گياه شما رشد بهتري داشته باشد ، مي توانيد از قطره هاي تقويتي يا اسپري تغذيه استفاده كنيد .

نورگيري :

گياه بامبو نیاز به نور مستقیم خورشید ندارد . اين گياه كاملا آپارتمانی است و بهترین نور برای آن نوري است كه در فاصله ي حدود 3 متر از پنجره ای که جلوي آن پرده کشیده شده مي باشد . بامبو با شرايط آب و هوايي ثابت ، سازگار است .

از اين رو از نگهداری بامبو مقابل باد کولر ، نزدیک بخاری یا شومینه و یا جلو دري که بعضی اوقات نسیمی از لاي آن مي وزد ، خود داري كنيد و همچنين از جا به جا کردن آن بپرهيزيد ، چرا كه این گیاه بعد از مدتی به مکانی که در آن قرار دارد عادت می کند و جا به جايي ممکن است ضربه ي جبران ناپذیری به گیاه وارد کند و باعث زرد شدن برگ هاي آن شود.

از بامبو به عنوان گیاهی اجتماعی یاد می شود . زمانی که تعداد زیادی از اين گياه در کنار یکدیگر قرار گیرد ، سرعت رشد آن افزایش می یابد .

گیاه بامبو به گونه های مختلفی تقسیم می شود که مهمترین آنها عبارتنداز:

1. بامبوي جوانه: این نوع بامبو از قسمت های وسط ساقه تشکیل می شود . برگ ها ازجوانه ي کنار ساقه می رويند . طول ساقه های نوع جوانه بين 50تا120 سانتی متر و رنگ برگ ها در این نوع ، سبز است .

2. بامبوي برگ سبز : در اين نوع بامبو ، رنگ برگ ها سبز پررنگ است و ارتفاع ساقه به 80 تا 120 سانتی متر مي رسد .

3. بامبوي طلايی : رنگ برگ ها در بامبوي طلايي ، سبز کم رنگ است که رگه های سبز پر رنگي در آن ديده مي شود ، اما بعضی از انواع این گونه دارای برگ های سبز کم رنگ یکدست است.

4. بامبوي سیلور ( ابلق ) : این گونه از بامبو دارای برگ هایی به رنگ سبز کم رنگ و پر رنگ است و طول ساقه ي آن به 120 سانتی متر مي رسد .

بامبو از نظر نوع پیچ نیز دارای تقسیم بندی می باشد :

1. پیچ فنری :

یکی از پر طرفدارترین پیچهای بامبو می باشد و از نظر تعداد پیچ نیز به دسته های تک پیچ ، دو پیچ ، سه پیچ و چهار پیچ تقسیم می شود .

2. پیچ O :

به دلیل شباهت زیاد این نوع پیچ بامبو به کلمه O انگلیسی به این نام معروف شده است .

3. پیچ S :

به دلیل شباهت زیاد این نوع پیچ بامبو به کلمه S انگلیسی به این نام معروف شده است .

طرز تکثیر بامبو:

با قلمه تکثیر می یابد.از هر جا که خواستید قلمه می زنید اما دیگر پیچ نمی خورد.

تکثیر گياه بامبو به روش قلمه زدن انجام مي شود كه در زير توضيح داده شده است:

تكثير به روش قلمه زدن :

از قسمت پايین ساقه ، بالای ریشه ، 3 بند را در نظر بگیرید ، از وسط بند 4 به بعد می توانید آن را قلمه بزنید . شما می توانید تعداد بند های بیشتری را انتخاب كنيد ، اما اگر کمتر از سه بند داشته باشد ، ممکن است گیاه از بین برود . قسمت پايین ساقه را به صورت اریب، برش زده و قسمت بالای آن را به وسیله ي چسب مخصوص و یا شمع بپوشانید.

برش پايين ساقه : در اين قسمت دقت کنید برش به وسیله ي یک تیغ یا قیچی تیز مخصوص گل انجام شود، در غیر این صورت ممکن است آوند های پايین ساقه دچار آسيب ديدگي گردد و در نتيجه گياه از بين برود.

شمع زدن :

در هنگام شمع زدن باید دقت شود تمامي قسمت های بالای ساقه پوشیده شود و روی آن شمع ریخته نشود . معمولا ساقه پس از یک ماه ، ریشه و پس از دو ماه جوانه خواهد زد.


زمان قلمه زدن :

بامبو جزو گیاهانی است که در هر زمانی و فصلی می توان آن را قلمه زد

 
                        

    درختچه به ژاپنی نام علمی آن

Chaenomeles japonica می باشد

چنانچه از نامش بر می آید بومی چین و ژاپن است گلهای زیبای آن به رنگهای سرخ و

 یا صورتی حنائی و سفید در اول بهار، قبل از باز شدن برگها جلوه گر می گردد.

این درختچه به سهولت بوسیله قلمه تکثیر می شود. مناسبترین زمان قلمه زنی آن

در شهریور ماه می باشد.

پیوند آن روی به، به خوبی صورت می گیرد و در خاکهای غنی و مناطق آفتابگیر رشد

کافی دارد.

                    

 
              

      

ياس بنفش يا ياس خوشه اي(Syringa Vulgaris)

 ياس خوشه اي به صورت درختچه نسبتا" مرتفع بوده و داراي گل هاي خوشه اي به رنگ بنفش و گاهي سفيد است.از اين گياه نژاد هاي باغباني انتخاب شده كه داراي گل آذين خوشه اي و متراكم بوده و تعداد گلبرگ هاي گل ها هم زياد تر از حد معمولي است.

گل ياس خوشه Syringa L.درختچه هائي هستند از گياهان تيره زيتونها كه عموم به آن آشنا ميباشند ، ولي بيشتر اشخاص توجهي به جذابي و زيبائي گلهاي خوشه اي و بزرگ آن كه بسته به گونه هاي مختلف به رنگهاي بنفش ، گل كاسني ، سفيد ، ارغواني و غيره است ندارند .
گونه هاي زيادي از ياس خوشه اي هست كه بسيار قابل توجه است ولي عده اي از آنها امروز فقط در باغهاي گياه شناسي جزو مجموعه گلهاي اين تيره وجود دارد مانند :

ياس خوشه اي كرك دار S. pubescens و ياس خوشه اي نعمت S. albata كه اين آخري خيلي زود گل ميكند .

برعكس گونه هائي مانند ياس خوشه اي هيماليا S. Emodi كه مانند ياس

 خوشه اي معمولي S. communi دير يعني در خرداد و تير گل ميدهد وشبيه به

 ياس خوشه اي هنگري S. Josikaea است كه اينهم دير گل ميدهد.

ولي ياس خوشه اي بنام هيمالياي صورتي S.E. rosea گونه قابل توجهي است كه

 بوته اي قوي و خوشه هاي گلش بلند و به رنگ قفائي كم رنگ پس از ياس خوشه

 اي معمولي و قبل از ياس هيماليا گل ميدهد .

گونه اي از ياس خوشه اي وجود دارد كه اصل آن از ايران است بنام ياس خوشه اي

 ايراني S. persica كه از گونه هاي قديمي ميباشد .


شاخه هاي آن خيلي باريك و بلند ، برگهايش نوك تيز و خوشة گلهايش كه خيلي خوشبو است تُنُك و سبك ميباشد .
از اين گونه جورهائي به رنگ صورتي و سفيد نيز وجود دارد كه غالبأ با ياس خوشه اي

 ايران اشتباه ميشود ، گلهايش بنفش مايل به قرمز و جوري از آن بنام ياس خوشه

 اي سوژه S. Sauget گلهايش قرمز است .
اكنون ياس خوشه اي معمولي S. vulgaris بواسطه جورهاي متعدد و زيادي كه از آن بدست

 آورده اند و اسامي آن در فهرست گلفروشيهاي مهم اروپا ديده ميشود بيشتر از همه گونه ها كاشتن آن معمول گرديده .
اين گونه در اثر گذشتن سالهاي زياد ميتواند تا 7 متر قد بكشد ، خوشه گلهايش هرمي شكل فشرده بهم و گاهي از دو تا سه خوشه كوچكتر تشكيل ميشود .
 
رنگ اين خوشه گلها بسته به جورهاي مختلف ، بنفش ، سفيد ، كرم ، ارغواني ميباشد.

اخيرأ در گلفروشيهاي اروپا بنام خوشه اي ژاپوني قسم جديدي ديده ميشود كه تصور ميرود تا

 10 متر قد بكشد اين گونه داراي خوشه گلهاي سفيد عظيمي است كه آنرا بسيار زيبا و جالب ميسازد .
ياس خوشه اي اصولا احتياج به آب فراوان دارد و تقريبأ در هر نوع خاكي بخوبي ميرويد .

 
بوته هايش را بوسيله هَرَس كه پس از تمام شدن گلها صورت ميگيرد ميتوان بهر نوع كه مايل باشند در آورند .
تكثير :
ياس خوشه اي را بوسيله تقسم پاجوش و يا خواباندن شاخه و همچنين قلمه
زدن و پيوند زدن زياد ميكنند .

 
                  

                           

نام علمي Araucaric excelsa

فارسي  اصيل:كُپي ناژ (كپي=ميمون ناژ=كاج)اشاره به معني ريشه نام لاتين آن

فارسي رايج:كاج مطبق

نام انگليسي:Norfolk Island

گياهی است سوزني برگ زيبا و از خانواده آراكرياسه با شاخه هاي مطبق موطن اصلي جزيره نور فولك استراليا رشد آن در محيط طبيعي زياد و لي در آپارتمان به كندي رشد مينمايد و حداكثر 150 سانتيمتر ميرسد . احتياج شديدي به اكسيژن فراوان دارد ودر جه حرارت  بالا را تحمل نميكند گياهاني كه از طريق كاشت بذر بدست آمده اند شاخه هايي بيمار و نامنظم توليد مي نمايد و بهتر است رجهت ازدياد آن از قلمه هاي جوانه هاي انتهايي استفاده گردد.

انواع مختلف آن عبارتند از :
1 ـ کاج مطبق کوکی ئی A. cookii :


اصل آن از استرالیا است و شاخه های آن طبقه طبقه هستند و در گلدان کاشته میشود .

2 ـ کاج مطبق هتروفیلا A. heterophylla:

با برگهای سبز روشن که درموطن اصلی خود و در هوای آزاد به 50 متر می رسد ولی در گلدان به 170 سانتیمتر تجاوز نمی کند و شاخه های آن طبقه طبقه هستند .

3 ـ کاج بلند اکسلسا A. excelsa :

که زادگاه آن جزایر نورفولک Aorfolk میباشد .
این کاج که در جزایر نامبرده بیش از 50 متر قد میکشد سبز و دارای زیبائی خاصی است .

4 ـ کاج مطبق اکس گلوکا A. ex glauca :

5 ـ کاج مطبق کونینگهام A. cunninghami :

که بلندی آن به 30 متر می رسد . برگهایش پهن و تیغ دار هستند .

نياز ها :

نور:در تابستان از تابش نور مستقيم آفتاب به آن جلو گيري كنيد:اگر چه سايه را تحمل مينمايد ولي نزديك به پنجره با نور ملايم نگهداري كنيد در بهار و تابستان هر هفته يكبار 80 در جه آنرا بچرخانيد در غير اين صورت گياه بطرف نور حرکت کرده و شكل طبيعي خور را از دست مي دهد.ویا میتوانید از لامپ قرمز در شب  از این چرخش جلوگیری نمایید.

دما:حداقل درجه حرارت مطلوب در زمستان 5 درجه سانتيگرادو حداكثر  در تابستان 16 درجه سانتيگراد در صورت امكان بهتر است در تابستان بيرون از اتاق نگهداري شود.

آبياري:در تابستان هفته اي دوبار و در زمستان هر هفت تا در روز يكبار آبياري كافي است خاك را هميشه مرطوب نگهداريد.در صورت امكان از آب سبك بدون املاح(آب جوشيده) استفاده گردد.

رطوبت:هفتهاي يكبار در زمستان و هفته اي دوبار در تابستان احتياج به غبار پاشي با آبفشان دارد.

تغذيه:با شروع فصل رشد(بهار و تابستان)جهت تغذيه مصنوعي از كود محلول در آب استفاده كنيد بعلت نياز كم اين گياه به تغذيه مصنوعي نصف آن مقداري كه روي بسته توصيه شده است كافي است.

خاك مناسب:خاك مورد نياط اين گياه كمپوست سبك است.

تعويض گلدان :قبل از اينكه ارتفاع گياه به يك متر برسد هر سال گلدان را بايك در جه بزرگتر تعويض نمايي پس از آن خاكهاي سطح گلدان را با آرامي خارج و با خاك كمپوست نو تعويض نماييد.

تميز نمودن برگها:غبار پاشي با آبفشان در اين خصوص كافي است از مواد براق كننده شيميايي استفاده نكنيد.

تكثير:ريشه دار نمودن قلمه و كاشت بذر (پايه های بذري داراي طبقه هاي نامنظم هستند)

نكته عمومي

جهت جلوگيري از عبور نور و رشد جلبك در اطراف ريشه گلدانهاي تيره رنگ را انتخاب كنيد.

رشد كاج مطبق بسيار كند و هر سال يك طبقه و يا حداكثر دو طبقه بر طبقات خود مي افزايد زيبايي اين گياه در داشتن برگهاي سوزني شفافدر طبقات و محيط جانبي تنه اصلي است براي اين منظور سعي كنيد از دستمالي كردن برگهاي سوزني و استفاده ازمواد براق كننده جلوگيري و با آب فشان رطوبت گياه را تامين نماييد.

عوارض و در مان

1.شاخه هاي باريك و علفي هستند:تغذيه مصنوعي تجويز مي گرددميزان مواد غذايي را دو برابر كنيد.

2.برگهي سوزني زرد و قهوه اي شده و مي ريزند:هوا گرم و خشك است گلدان را به محل خنك تر با اكسيژن فراوان منتقل كنيد آبياري و آبفشاني را فراموش نفرماييد.

3.حشرات ريز سبز رنگ روي برگهاي سوزني ظاهر و برگها چسبناك شده اند:هر 14 روز يكبار با يك سم حشره كش نفوذي سیستمیک ) مثل مالاتیون اکامت وغیره طبق دستور سمپاشي نماييد تا علايم بر طرف گردند.

4.شاخه ها بطرف پايين خم شده اند :هوا خيلي سرد است گياه را به محل گرمتري منتقل نماييد

5.برگهاي شاخه هاي پايين مي ريزند:گياه پير شده است اگر تاريكي زياد باشد گياه را به محل روشن تر انتقال دهيد و شاخه هاي خشك شده را با چاقو و يا قيچي تيز حذف نماييد.

6.برگها سبز هستند ولي مي ريزند:آبياري زياد از اندازه باعث اين عارضه است آبياري را متوقف كنيد تا سطح خشك شود سپس آبياري را با ميزان كمتر انجام دهيد .

7.برگها متمايل به سفيدي هستند :اشعه مستقيم آفتاب مخصوصا از پشت شيشه عامل آن است گياه را به محلي با نور غير مستقيم انتقال دهيد.

8.زخمهاي سفيد پنبه اي شكل و سفيد رنگ در قاعده برگها تشكيل شده است:حشره آفت باعث اين نارسايي است هر 14 روز يكبار با سم حشره كش طبق دستور سمپاشي كنيد و يا با پنبه آغشته محلول به سم روي شاخه بماليد.

9.رسد گياه متوقف شده است:ريشه ها را بازديد كنيد اگر متراكم شده ان زمان تعويض گلدان فرارسيده است.

 


 

 

 
                                   

                             

گل مرواريد Symphoricarpus بوته اي درختي از گياهان تيره كاپري فولياسه هاي پرشاخه است .

با برگهاي بيضي شكل ساده و گلهاي ريزه نامعلوم كه بجاي آنها ميوه هاي گرد قرمز يا سفيد ميرويد .

از اين گياه عمومأ دو گونه آن در باغها كاشته ميشود .

1 ـ گل مرواريد گل ريزه S. parviflora : به بلندي يك متر و ميوه هاي كوچك قرمز مايل به ارغواني كه چندان جنبه زينتي ندارد .

                                                  

         

2 ـ گل مرواريد خوشه اي S. racemosus : به بلندي 1 تا 2 متر كه بواسطه خوشه هاي  ميوه آن كه دانه هايش شبيه به مرواريد است بنام گل مرواريد مشهور شده .

اين خوشه ها تا يخبندان روي بوته باقي ميمانند .

                                                           

تكثير :

گل مرواريد Symphoricarpus را بوسيله خواباندن شاخه ها و جداكردن پاجوشهاي فراوان آن زياد ميكنند و همه جا ميتوان آنرا كاشت .

 

 
         

 ارغوان درختي گلدار و زينتي است كه بلندي آن گاهي به12 متر هم مي رسد، اما بيشتر به صورت درختچه است. ارغوان گياه بومي سرزمين هاي جنوبي اروپا و جنوب غربي آسياست و در ايران در شاهرود، كرمان، مازندران، گيلان، همدان، لرستان و فارس به صورت خودرو مي رويد. اين درخت را به عنوان گياه زينتي مي كارند.
    برگهاي ارغوان به شكل قلب، بدون كرك و داراي كناره هاي صاف است. گلهاي اين درخت در اوايل بهار، در گروه هاي3 تا6 تايي، روي شاخه ها و حتي روي ساقه اصلي، پيش از رشد برگها پديد مي آيند و چون عده آنها بسيار زياد است، منظره زيبايي به درخت مي دهد. مزه گل ارغوان ترش و نسبتاً مطبوع است. از اين رو در بعضي از كشورها گل ارغوان را همراه سالاد مي خورند يا در بعضي از غذاها مي ريزند.
    ارغوان در خاكهاي آهكي پرقوت بهتررشد مي كند و در برابر خشكي مقاوم است و به تابش مستقيم نور خورشيد نياز دارد. براي زياد كردن اين درخت، بذر آن را فروردين در هواي آزاد مي كارند . اين درخت را از راه پيوند و قلمه زدن نيز زياد مي كنند. می توان برای تکثیر از کاشت بذر، خوابانيدن ، قلمه استفاده نمود به آفتاب کامل نياز دارد و در هر خاکي که زهکش کافي داشته باشد رشد مي کند ، به کم آبي مقاوم مي باشد .

 
                             

       نام علمی : Acer rubrum

خانواده : Aceraceae

موطن : شمال شرقی آمریکا

در اوایل بهار گلهای قرمز فراوان به تاج درخت نمایی کاملاً قرمز میدهد .پس از آن برگهای قرمز رنگ شروع به رشد میکنندکه به تدریج سبز درخشان میشوند . دمبرگ و رگبرگها و شاخه های جوان همچنان قرمز رنگ باقی میمانند ودر تابستان میوه های قرمز لابلای برگها رشد میکند . جزو اولین درختانی است که خزان میکند .برگها قبل از ریزش تبدیل به رنگ نارنجی و قرمز میشوند .مناسب ترین مکان رشد آنها در کنار آب است.

تاج متراکم و بیضی شکل . شاخه ها راست و قامت افراشته .پوست تنه خاکستری تیره و پوسته پوسته .


برگها ساده و متقابل و چند قسمتی . دارای دندانه های نامنظم و درازا و پهنای 5 تا 10 سانتیمتر


میوه ها فندقه های بالدار قرمز به شکل V . تدریجاً دانه ها تغییر رنگ داده و در طول زمستان بر درخت باقی میمانند .
 
 
سیستم ریشه : عمیق تا متوسط

سرعت رشد : سریع

سرما و گرمای مرطوب را تحمل میکند ولی در برابر گرمای خشک حساس است .

خاک لومی و مرطوب و غنی را ترجیح میدهد ولی خاک قلیایی را نیز میپذیرد . در مقابل غرقابی شدن مقاوم است . تابش مستقیم خورشید و شرایط ساحلی را تحمل میکند . از باد شدید باید محافظت شود .

هرس: شاخه های زیذین نهال جوان حذف شود . بهترین زمان هرس زمستان است . در بهار در اثر قطع اندام ، شیره گیاهی فراوانی خارج میشود .

ابیاری : رطوبت زیاد نیاز دارد .

تغذیه: هر دو سال یکبار در فصل پاییز کود دامی داده شود .

آفات و بیماریها : مورد حمله شته قرار میگیرد . برای درمان باید از سموم فسفره استفاده کرد مانند مالاتیون .نوعی بیماری قارچی هم باعث پژمردگی و در نهایت خشکیدگی گیاه میشود که در صورت بروز باید درخت را قطع کرده و سوزانده شود . بستر درخت بیمار را با محلول بوردو ضد عفونی کرد .
 
                

ابوتيلونAbutilonبوته يا درختچه اي از گياهان تيره خطمي ها Malvaceae با برگهاي بريده بريده يا بشكل قلب كه گلهايش عمومأ استكاني و در برخي نيمه متصل به دم گل قرمز رنگ و قسمت دوم زرد رنگ و در بعضي كل جام گل قرمز و در بعضي ديگر گلها سفيد يا صورتي و بنفش با پنج گلبرگ و پرچمها زرد رنگ بوده آويخته ميباشند .
از اين گياه 7 قسم وجود دارد كه معمولا انواع پُرگل آنرا ميكارند .
جورهائي هم از اين گل بواسطه برگهاي ابلق و يا سبز با دانه هاي نارنجي كه دارد براي تك كاري روي چمن يا كاشتن ميان تپه گلهاي بزرگ مناسب است .


محل مناسب براي كاشتن اين گل نقاط آفتاب رو و در خاكهاي عادي باغچه است كه بخوبي نمو ميكند و اوائل ماه آبان بوته هاي آنرا در گلدان گذاشته به گلخانه يا اطاق آفتاب روي گرم برده تمام زمستان در آنجا محافظت ميكنند .
الياف پوست اين گياه قابل بافتن است .


تكثير :
تمام اقسام ابوتيلونAbutilon را بوسيله قلمه كه هر موقع سال به آساني ممكن است يا كاشتن بذر آن زياد ميكنند .
قلمه ها را اگر تابستان است روي خزانه شني كه كمي خاك برگ دارد و اگر بهار و پائيز باشد زير شاسي ميزنند.

 
                              

شاه پسند درختی:

                 Lantana camara

شاه پسند درختی درختچه ای پا کوتاه یا پا بلند است با برگ های متقابل و دائمی که در نتیجه ی خرد شدن بوی نسبتاً زننده ای

می دهد.گل های آن به صورت خوشه ای و به رنگ قرمز و زرد است و میوه ی آن به صورت حبه های آبی تا سیاه دیده می شود.

مقاومت این گیاه در آفتاب زیاد است مشروط برآن که مرتب آبیاری شود و خاک پای آن همیشه مرطوب باشد. 

 

شاه پسند یک ساله:   Verbena hortensis

 

   بومی آمریکا می باشد.گل ها ی آن  نسبتاً متراکم و به رنگ های مختلفی است که در باغ های صخره ای کشت و کارش توصیه

می شود.این گیاه بایستی در جای آفتاب گیر کاشته شود و ایام گرما و تابستان آن ها را آب فراوان داد.یکی از روش های تکثیر

 شاه پسنداز طریق بذر است که در شهریور ماه روی خزانه می کارند.پس از آن که بوته ها 6 برگه شد بهتر است آن ها را روی خزانه ی دیگری به فواصل 10 سانتی متر مربع نشا کنند.روش دیگر ازدیاد شاه پسند توسط قلمه ی ساقه دربهار است.بوته هایی را که درهوای آزاد کاشته اند باید اوایل آبان ماه بیرون آورده به گلخانه ببرند.

                                                                    

                                                                      

 

 
                             

ياس زرد (Forsithia) : 

اين گياه درختچه‌ای است كه گل‌های آن قبل از ظهور برگ‌ها شكوفا شده و در تمامی خاك‌ها به خوبی رشد و نمو می‌كند. اين جنس دارای گونه‌های متعددی است از جمله:

 ياس زرد مجنون (F. Suspensa) :

اين درختچه بومی چين و ژاپن می باشد. شاخه‌های آن آويزان و باريك و معمولاً قوسی شكل و خوابيده‌اند. اگر شاخه‌های آن با خاك تماس يابد ريشه‌های فرعی نابجا توليد كرده و نهال جديدی را به وجود می‌آورد، هرگاه در كنار درخت ديگری كاشته شود از ان بالا می‌رود. گل‌های آن در مناطقی با زمستانی سرد در اوائل بهار به رنگ زرد طلائی در تمام طول شاخه‌ها شكوفا مي شوند. در مناطقی كه زمستان‌های سرد وجود ندارد گياه به طور نامنظم گل داده كه زيبائی خاصی به همراه دارند.

دورگ‌هائی از انواع گونه‌‌های ياس زرد به دست آورده‌اند(F.Intermedia (F. SXF. Viridissima) كه در برخی از آن ها برگ‌ها پهن با كرك‌های ريز می باشند، گل‌های آن زرد طلائی بسيار قشنگ است. ازدياد اين گياه توسط قلمه برگ‌دار و قلمه خشبی بدون برگ، خوابانيدن شاخه‌ها صورت می‌گيرد. اين گياه نياز به محل‌های آفتابی و سايه ‌‌آفتاب داشته و برای تزئين سطوح بزرگ، كوچك بطور تك بوته‌ای يا توده‌ای از نظر تركيب رنگ همراه با به ژاپنی به كار می رود. همچنين كنار ديوارها، داربست‌ها، باند‌های وسيع گل‌كاری در خيابان‌ها، بلوارها، پارك‌ها با طرح‌هائی تزئينی كاشته می‌شوند. در برخی موارد به عنوان چپر مورد استفاده قرار می‌گيرد.

    

 
                            

  

گل یاس چمپا ، درختچه ای است رونده که ابتدا بشکل بوته است و بعد رونده میشود و با هرس میتوان آنرا کوتاه نگه داشت .
ساقه ای نازک و سبز رنگ دارد ، برگچه هائی مرکب به تعداد 5 تا 7 عدد .
گلهای آن سفید و گاهی خارج گلبرگها صورتی رنگ است .
این درختچه در زمستان سرمای چند درجه زیر صفر را تحمل می کند ، ولی در گرمای بالای 5 درجه سانتیگراد بهتر رشد می کند .
یاس چمپا ، دارای برگهای ظریف و گلی زیبا است و عطر زیادی دارد . ولی در منزل خوب نمی ماند ، زیرا این گیاه به روشنایی زیاد احتیاج دارد .
بنابراین باید ایام زیادی از سال را در هوای آزاد و روشنائی کامل قرار داشته باشد .
در تابستان مختصری به درختچه سایه می دهند تا گلها از گزند نور بیش از حد محافظت شوند .
اگر شرایط مناسب برای گلدان یاس در نظر گرفته نشود ، یعنی مدت زیادی در اطاق و محل تاریک بماند « بسیاری از برگها و همچنین شاخه های آن قهوه ای رنگ شده از بین میرود .
یاس چمپا ، از خرداد تا مهرماه گل دارد .
بعد از اتمام گل و همچنین قبل از شروع رشد ، باید یک هرس قوی روی بوته انجام گیرد .
اگر بخواهیم در زمستان گلدانهای یاس چمپای ما در خانه گل داشته باشند ، باید در ماه خرداد خاک گلدان ها را عوض کنیم .
در شهریور ماه جوانه های گل در بعضی برگها ظاهر می شود و آخر همین ماه باید گلدانها را به داخل منزل ببریم و در روشن ترین نقطه قرار دهیم .
البته در حرارت 20 درجه .
بهترین گل چمپا در دی یا بهمن بدست می آید .
اگر درجه حرارت بالاتر از 20 درجه سانتیگراد باشد ، رطوبت محیطی نیز مورد نیاز است .

تکثیر:
ازدیاد این درختچه ، بوسیله قلمه سبز ، در خرداد ماه انجام می شود .

 

 
            

     

درخت کریسمس نمادی از اهمیت درخت نزد مسیحیان است . براساس برخی روایات ، «بانی فیس» قدیس برای تبلیغ دین مسیحی در میان بدویان از شکل مخروطی درخت کاج برای تبیین تثلیث استفاده می کرده است. برخی منابع، کشور آلمان را اولین کشور شناخته شده ای می دانند که در آن از درختان همیشه سبزی چون کاج ، صنوبر و سرو به عنوان نماد کریسمس استفاده شده است و البته برخی منابع نیز استفاده از درخت کریسمس را در شهر بازل سوییس مقدم می دانند . درمیدان اصلی شهر ریگا در جمهوری لتونی تابلوی نصب شده که بر آن با هشت زبان نوشته شده که اولین باراستفاده از درخت کریسمس در سال ۱۵۱۰ در این شهر صورت گرفته است . در هر حال فارغ از اینکه چنین رسمی اول بار در کدام کشور و نزد کدام ملت باب شده است ؛ باید توجه داشت که ظاهراً این آیین به شکل کنونی چندان کهن نیست و سابقه آن به قرن پانزدهم می رسد . اما رومیان باستان نیز درخت کاج را نماد غلبه میترا یا مهر بر زمستان و سرما می دانستند . در آیین مهر یا میتراییسم ، چه در ایران و چه در روم نقوشی از بته جقه شبیه به درخت کاج یا سرو در کنار آناهیتا(درایران) ومیترا(در روم) دیده شده است . در رابطه با درخت کریسمس بد نیست که بدانید بلژیکی ها بیش از سایر کشورهای اروپایی برای خرید درخت کریسمس هزینه می کنند . در سال ۲۰۰۴ میلادی پنج میلیون یورو برای خرید این درخت هزینه نمودند .دانمارک سالانه چهل و چهار میلیون یورو درخت کریسمس به نقاط مختلف صادر می کند و از این حیث رکورددار است.

سابقه تزئین درخت کریسمس به قرن شانزدهم میلادی برمی گردد. آلمانی ها نخستین کسانی بودند که سنت تهیه و تزئین درخت کریسمس را بنیان نهادند. پرنس آلبرت، همسر ملکه ویکتوریا در سال ۱۸۴۱ میلادی درخت کریسمسی را به کاخ ویندسور آورد و به این ترتیب موجب محبوبیت بیشتر آن شد .

در آستانه کریسمس سال ۲۰۰۷ بلندترین درخت کریسمس دنیا به ارتفاع ۳۷ متر در شهر ریودوژانیرو کشور برزیل به نمایش درآمد .

 
                  

  اقاقيا درخت يا درختچه اي است گلدار و زينتي كه بومي سرزمينهاي آمريكاي شمالي است و در بيشتر مناطق ايران نيز مي رويد. ارتفاع درخت اقاقياي معمولي گاهي به24 متر هم مي رسد. بيشتر نوع هاي آن ساقه هاي بدون خار دارند. برگ هاي اقاقياي معمولي مركب و به رنگ سبز نزديك به آبي است. هر برگِ مركب6 تا20 برگچه گرد و كوچك دارد. گلهاي سفيد و درشت و خوشبوي آن به شكل خوشه از ساقه ها آويزانند. ميوه اين گياه به شكل نيام لوبيا و داراي پوستي صاف و قهوه اي رنگ است كه چندين دانه در آن قرار دارد. اقاقيا در هواي خشك و آفتابي به خوبي رشد مي كند و در اوايل خرداد ماه گل مي دهد. اين گياه در خاكهاي آهكي و شيرين و حاصلخيز، كه آب فراوان در خود نگاه نمي دارد، خوب رشد مي كند.
    تاكنون20 گونه اقاقيا شناخته شده است. معروفترين گونه آن اقاقياي معمولي است. گونه معروف ديگر آن اقاقياي سرخ است كه اقاقياي گل نيز ناميده مي شود و گلهاي سرخ رنگ و درشت دارد.اقاقياي بنفش و اقاقياي چتري، نوع هاي ديگر اقاقياي معمولي هستند. اقاقياي معمولي را با كاشتن دانه آن در فصل بهار و در هواي آزاد يا جدا كردن و كاشتن پا جوشهاي ريشه دار در پاييز، و نوع هاي ديگر اقاقيا را از راه پيوند زدن روي اقاقياي معمولي زياد مي كنند.
    چوب اقاقيا سخت و با دوام است و اهميت صنعتي و بازرگاني دارد. از آن براي ساختن ستونها و داربستهاي معدنها و مبل و صندلي استفاده مي كنند.

          

 

 
                                     

گلهای زمستانی گرچه در زیبایی فرم و تنوع رنگ با گلهای فصول دیگر قابل مقایسه نیستند ولی معمولا" رایحه مطبوعشان که فضای اطراف را عطرآگین می کند جبران این کمبود را می نماید

گل یخ همانگونه که از نامش پیداست یکی از این گلهای زمستانی است که در فصل سرما شکوفه می دهد و در قلب یخ گرمی می آفریند . این گل خصوصا" برای استفاده گل بریده و تزئین منزل بسیار طرف توجه است .

اصل این گیاه از چین می آید و شامل درختچه های همیشه سبز و یا برگ ریز می شود . از چهار گونه موجود این گیاه تنها c. praecox بطور عمده کاشته می شود . این همان گیاهی است که ما با نام گل یخ آنرا می شناسیم . بلندی این گیاه به سه متر و گسترش آن به 5/2-3 متر میرسد.

c. praecox درختچه برگ ریز ( سیاه ریشه ) است و شاخه های متعددی دارد که از پای گیاه می رویند . برگهای آن نیزه ای شکل . گلهای فنجانی مانندش بطور تنها و یا جفت در محل اتصال برگ به ساقه ظاهر می شوند . رنگ گلبرگهای خارجی که بلندترند زرد و گلبرگهای کوتاهتر داخلی بنفشند . فصل گل از اواسط آذرماه شروع شده و تا اسفند بطول می انجامد . این گیاه قابلیت تحمل سرما را دارد .