X
تبلیغات
زیباترین خلقت خدا - گیاهان آپارتمانی

زیباترین خلقت خدا

انواع گلها

ظاهراً گیاه نام خود را مدیون یک گیاه شناس فرانسوی به نام شارل پلومیهCHARLES PLUMIER است

 که برای مشاهده و مطالعه این گیاه

که به فراوانی در هائیتی(جزایر کارائیب) می روید از اقیانوس اطلس عبور کرد. این گیاه نیز به

نامMICHEL BEGON حاکم وقت آن جزیره، بگونیا

نامیده شد. بگونیا دارای ۹۰۰ گونه مختلف از گیاهان چند ساله همیشه سبز علفی و گیاهان خزان

کننده است که برای برگ ها و گل های

زیبایشان پرورش داده می شوند.

مشخصات:

اسم علمی بگونیا برگی Begonia rex و از خانواده Begoniaceae می باشد. جنس بگونیا دارای ۹۰۰

گونه مختلف از گیاهان چند ساله همیشه سبز علفی و گیاهان خزان کننده است که برای برگ ها و

گل های زیبایشان پرورش داده می شودند. گونه های مختلف این جنس از گیاهانی به طول چند

سانتیمتر تا گونه هایی به طول ۳ متر تشکیل یافته است. تعدادی از گونه ها نیز به صورت بالا رونده می

 باشند. بگونیا گیاهی است تک پایه یعنی گلهای نر و ماده بر روی یک گیاه قرار دارند. گل های نر ،

معمولا زیبا هستند و گلهای ماده را با تخمدان بال دارش می توان به آسانی تشخیص داد بونیا برگی

بومی آسام است و درای ریزوم گوشتی می باشد. ارتفاع آن به ۳۰ سانتی متر و گسترش آن به ۴۵

سانتی متر می رسد. این گونه را به خاطر برگهای زیبایش پرورش می دهند. این گیاه برگهای سبز تیره

 و چروکیده ای دارد که در نزدیکی لبه برگی نقره ای رنگ می شود. گاهی رنگ های دیگری مانند قرمز،

 کرم یا ارغوانی در سطح برگ دیده می شوند. گلهای آن معمولا ارغوانی کم رنگ وبه قطر یک سانتی

متر هستند که در تابستان ظاهر می شوند و فاقد زیبایی می باشند و باید از گیاه جدا گردند.

مراقبت:

گیاه رکس به نور متوسط، دمای معمولی خاک همیشه مرطوب رطوبت هوای متوسط تا زیاد یعنی ۵ تا

۹۰ درصد و خاک کمی اسیدی احتیاج دارد.

کود:

کود مورد نیاز بگونیا رکس را می توان به میزان ۱ گرم در لیتر، هر هفته یک بار، از فروردین تا آبان ماه،

 مورد استفاده قرا داد.

خاک:

مخلوطی از تورب، خاک برگ نرم و ماسه به نسبت مساوی، برای رشد این گیاه مناسب است.

ازدیاد:

بگونیای رکس را می توانید با استفاده از یک روش مخصوص و غیر معمول تکثیر کنید. بهار و تابستان

بهترین زمان برای تکثیر این گیاه است. یک برگ بالغ را که خیلی هم پیر نباشد، انتخاب کنید و با

استفاده از یک چاقی تیزکه به بافت برگ صدمه نرساند و آن را له نکند، برگ را به بخشهای منظم در

 قالب طبیعی آن ببرید. سپس قطعات برگ را به آرامی و با دقت بردارید و از سطح پشتی برگ و میان

رگبرگهای اصلی، در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید و روی سطح کمپوست مخصوص بذر و قلمه، در

 داخل سینی بذر، بخوابانید و به آرامی روی سطح خاک فشار دهید. سپس روی تکه های برگ را با

کیسه پلاستیکی بپوشانید و در دمای حدود ۲۱ درجه سانتیگراد نگاه دارید زمانی که گیاهچه های

کوچک به وجود آمدند و به طول۵/۲ سانتیمتر رسیدند، کیسه پلاستیکی را بردارید و هر کدام را در

گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت بکارید. باید مرتبا زیر پوشش

پلاستیکی بررسی شود تا اگر برگها دچار فساد و پوسیدگی شده بود، بیرون آورده و با قارچ‌کش

سمپاشی صورت بگیرد.

عوارض و درمان:

اگر لکه های خاکستری متمایل به قهوه ای روی برگها مشاهده کردید، باید گیاه را با قارچ کش طبق

 دستور سمپاشی کنید و گلدان را به محل خشک و اکسیژن ببرید. ممکن است گازهای داخل

آشپزخانه این عارضه را ایجاد کرده باشد. تغذیه مصنوعی و تعویض گلدان با یک درجه بزرگتر می تواند

 جلوی به وجود آمدن برگهای جدید کوچک و کم رشد را بگیرد. افتادن برگها در زمستان نتیجه هوای

سرد است گلدان را به محل گرمتری حدد ۱۳ درجه سانتیگراد منتقل کنید مشکل رفع می شود.

قارچهای بیماری زایی به اسم سفیدک میتواند روی برگها لکهای پودری سفید ایجاد کنددر این صورت با

 سموم قارچکش گیاه را سمپاشی کنید و گلدان بگونیا را به محل با هوای خشک و اکسیژن دار ببرید .

اگر تارهای عنکبوتی زیر برگها مشاهده گردید و با برگهای جدید کمرنگ مواجه شدید، می توانید با یک

 سم کنه کش هر چهار ده روز یک بار گیاه را سمپاشی کنید صورتی که برگها لوله شد و حاشیه آنها

خشک و چروکیده است، حتما از تشنگی رنج می برد فورا آن را آبیاری کرده و به محل سردتری که زیر

۱۸ درجه سانتیگراد باشد منتقل کنید.اگر برگهای بگونیا حالت موازییکی پیدا کرد و لکه های زردی روی

 ان به وجود آمد و لوله ای و بد شکل شد، باید گیاه را از گدان خارج کنید تا به گیاهان دیگر سرایت نکند

 زیرا عامل این مشکل ویروسی است و راه چاره ای ندارد. همچنین رنگ پریدگی برگها و ریزش آنها و

غده ای شدن ریشه ها که در نتیجه فعالیت نماید می باشد و سیاه شدن و پوسیده شدن ریشه ها

که در نتیجه فعالیت قارچهای بیماری زا است به راحتی درمان پذیر نیست ومعالجه آنها مقرون به صرفه

نمی باشد آبیاری زیاد از حد و سردی هوای محیط به طور همزمان باعث پوسیدگی ساقه و یقه گیاه

شده و آن را از بین می برد.

 

افتادن برگها در زمستان :

نتیجه هوای سرد است گلدان را به محل گرمتری حدد ۱۳ درجه سانتیگراد منتقل

کنید مشکل رفع می شود .


 

عشقه (پاپیتال)

نام انگلیسی: (Hedera helix)

عَشَقِه را با نام های «پاپیتال»، «پیچک انگلیسی» و «داردوست» نیز می شناسند. این گیاه، با ساقه

های نرم و بالارونده، برگ‌ های کوچک و قلبی شکل دارد و به درخت، دیوار یا هر داربست دیگری می

چسبد و بالا می رود. در غیر این صورت روی زمین می‌خزد. بهترین شرایط برای رشد این گیاه، در کنار

پنجره و در معرض نور خورشید است.

چه کمکی می کند:

شاخ و برگ های متراکم و به هم فشرده این گیاه در جذب فرمالدئید نقش موثری دارند. فرمالدئید، یکی از

 رایج ترین آلوده کننده های داخلی خانه است که از رنگ های ترکیبی یا رزین های کفپوش ها متصاعد

می شود.

اسپاتی فیلوم

نام انگلیسی: (Spathiphyllum)

اسپاتی فیلوم نیز یکی از گیاهان پاک کننده هوای داخل خانه است. این گیاه زیبا با گل های

سفید، برگ های همیشه سبز دارد و می تواند در نور کم نیز به زندگی خود ادامه دهد. البته

باید هفته ای یکبار آن را آبیاری کرد. همه قسمت های این گیاه سمی هستند و باید مراقب

بود. گل های این گیاه اصولا در اواخر زمستان شکل می گیرند و گاهی تا 10 هفته نیز باقی

می مانند.

چه کمکی می کند:

این گیاه که تقریبا در بیشتر روزهای سال گلدار است، هوا را از مواد سمی VOCبنزن، مواد

سرطان زای موجود در رنگ ها، واکس های مبلمان و چوب و پولیش ها تمیز می کند. این گیاه

زیبا همچنین استون را نیز که توسط چسب ها، پاک کننده ها و وسایل الکترونیک متصاعد می

 شود را نیز جذب می کند.

نخل راپیس


نام انگلیسی: (Rhapis excelsa)

نخل راپیس، شبیه درخت است و پرورش آسانی دارد. این گیاه زمانی طول می کشد تا به

سمت بالا رشد کند اما به محض آغاز رشد، خیلی سریع بالا می رود و برگ های آن زینت بخش

 محیط هستند. این گیاه به نور و رطوبت کم نیاز دارد به همین دلیل، یک گیاه آپارتمانی به

شمار می رود.

چه کمکی می کند:

این گیاه زیبا، آمونیاک موجود در هوا را که برای دستگاه تنفسی انسان بسیار مضر است را

جذب و از بین می برد. همچنین، عناصر مضر موجود در پاک کننده ها، منسوجات و رنگ ها را

نیز از بین می برد.

سرخس بوستون


سرخس بوستون نخستین بار در دوران ویکتوریا در انگلستان رواج پیدا کرد. این سرخس با برگ

 های پر مانند و شمشیری بسیار زیبا است و برای نگهداری در داخل آپارتمان بسیار مناسب

است. بیشتر افراد برای برگ های نیمه آویخته و انحنادار این گیاه، معمولا آن را در سبدهای

آویزان قرار می دهند. این گیاه جزو یکی از بهترین تمیزکننده های هوای داخل آپارتمان است.

البته از آنجا که این گیاه به رطوبت و آب مداوم نیاز داد شاید کمی نگهداری آن دشوار باشد.

چه کمکی می کند:

این گیاه در از بین بردن ماده شیمیایی فرمالدئید بسیار موثر است. این ماده در چسب ها،

چوب های فشرده همچون کابینت ها، چوب های چندلایه و اسباب و مبلمان خانه یافت می

شود. هچنین می تواند مواد سمی همچون جیوه و آرسنیک را نیز در خاک از بین ببرد.

گیاه شمشیری



نام انگلیسی: (Sansevieria trifasciata)

گیاه شمشیری که با نام سانسوریا نیز شناخته می شود را زبان مادرشوهر هم می گویند.

این گیاه در نور کم رشد می کند. هنگام شب، این گیاه درست برعکس دیگر گیاهان، دی

اکسید کربن را جذب و اکسیژن متصاعد می کند. این گیاه را داخل اتاق خود قرار دهید تا شب،

هنگامی که خواب هستید، اکسیژن متصاعد کند و شما استنشاق کنید.

چه کمکی می کند:

این گیاه شمشیری به کم شدن میزان دی اکسید کربن موجود در هوا کمک می کند. همچنین

 فرمالدئید و بنزن هوا را نیز از بین می برد.

پوتوس طلایی


نام انگلیسی: (Epipremnum aureum)

پوتوس از خانواده گل شیپوریان است. زیبایی این گیاه برای رنگ های ابلق طلایی و سفید

مایل به کرم برگ های آن در ترکیب با رنگ سبز است. این گیاه بالارونده است و ساقه های

انعطاف پذیری دارد. می توانید در گلدان شاخه ای قرار دهید تا گیاه را سراپا نگه دارد. یا می

 تواند آن را داخل گلدانی از بلندی آویزان کنید یا برگ های آن را با نخ شکل دهید.

چه کمکی می کند:

این گیاه نیز فرمالدئید و همچنین مونوکسید کربن و بنزن موجود در هوا را از بین می برد. سعی

 کنید یکی از این گلدان ها را در ورودی یا بالای جاکفشی جلوی در خانه قرار دهید. در این

مکان دود اگزوز ماشین ها تجمع بیشتری دارند و ممکن است وارد فضای داخل خانه شود.

بگونیا وکس



نام انگلیسی: (Begonia semperflorens)

این گیاه زیبا را باید زیر نور مستقیم آفتاب قرار دهید و این گیاه چوبی مانند در طول تابستان گل

 های بسیار زیبای سفید، صورتی یا قرمز می دهد.

چه کمکی می کند:

گیاه بگونیا در جذب و از بین بردن بنزن و مواد شیمیایی متصاعد از تولوئن که در بسیاری از

چسب های مایع و برخی واکس ها موجود هستند، نقش بسیار موثری دارد.

دراسنا با لبه های قرمز



نام انگلیسی: (Dracaena marginata)

این گیاه درختچه مانند بسیار دیر رشد می کند و دیر قد می کشد. برای رشد بهتر آن بهتر است

 آن را در اتاقی با سقف بلند و نور متعادل آفتاب قرار دهید و چند بار در هفته آبیاری کنید. لبه

های قرمز رنگ برگ های این گیاه رنگ بسیار جالب توجهی دارند.

چه کمکی می کند:

دراسنا با برگ های لبه قرمز، گازهای منتشره از زیلن، ترى كلرواتيلن‌ و فرمالدئید را کنترل می

 کند که از لاک و جلادهنده ها، سیلر و روغن جلا متصاعد می شوند.

کلوروفیتوم برگ گندمی



نام انگلیسی: (Chlorophytum comosum)


این گیاه برای افرادی که خیلی در مورد باغبانی اطلاعات ندارند گزینه مناسبی است. این گیاه

برگ های پوشش دهنده علف مانند و آویزان دارد و بسیار سریع رشد می کند. این گیاه با برگ

های بلند سبز و سفید در تابستان گل های ستاره ای سفید و زیبا می دهد. اگر این گیاه دور از

 نور باشد برگ هایش سریع بلند می شوند و زیبایی آن را از بین می برند.

چه کمکی می کند:

این گیاه را روی ستون یا پایه قرار دهید یا در کنار پنجره آفتاب گیر آویزان کنید. این گیاه باعث از

بین رفتن مولکول های بنزن و فرمالدئید هوا می شوند.

 تصاویر زیباسازی وبلاگ،قالب وبلاگ،خدمات وبلاگ نویسان،آپلودعكس، كد موسیقی، روزگذر دات كام http://www.roozgozar.com
 

 

نَخل مُرداب (با نام علمی Cyperus alternifolius) گیاهی است از تیره جگنیان (Cyperaceae) از جنس

 مردابی‌ها (Cyperus).این گیاه علفی بومی باتلاق‌های ماداگاسکار و از خویشان نزدیک پاپیروس

مصری هاست.اين گياه پنجه كلاغی هم ناميده مي شود.


مشخصات:

این جنس ۵۵۰ گونه مختلف دارد که تمام آنها علاقمند به رطوبت زیاد هستند. گونه مورد نظر بومی

ماداگاسکار بوده و ارتفاع آن به یک متر می رسد. برگهای نخل مرداب ، خشن، سبز تیره و خطی شکل

 می باشد. ساقه آن معمولا سخت و در انتها دارای براکته های سبز رگبرگ مانند است که حالت آبشاری

 دارند، این براکته ها در انتهای ساقه مانند چتر قرار گرفته اند. گل آذین کوچکی در قسمت تحتانی براکته

 ها از اواسط تا اواخر تابستان ظاهرمی شود که در مراحل اولیه زرد رنگ است و تولید دانه های گرده

سفید رنگ می کند و در آخر ، به رنگ قهوهای در می آید. برای نگاه‌داری این گیاه، لازم است گلدان آن را

 همیشه در یک ظرف حاوی آب قرار دهید.

ويژگي ها:

 ساقه هاي سبز رنگ عمودي افراشته اين گياه به جز در رأس بدون برگ هستند که در رأس نيز دايره اي

از برگچه هاي سبز علفي به صورت شعاعي مثل قاب يک چتر بيرون مي زنند. علاوه بر اين در تابستان

گل ها نيز به صورت شعاعي در رأس بيرون مي زنند ولي اين گل ها کوچک و قهوه اي رنگند.

مراقبت:

نخل مرداب به نور معمولی، گرمای متوسط تا زیاد، آبیاری فراوان، رطوبت هوای عادی یعنی ۵۰ تا ۷۰

درصد و خاک قلیایی، احتیاج دارد.

کود:

کود مورد نیاز نخل مرداب را میتوان به میزان ۲ گرم در لیتر هر هفته یکبار از اردیبهست تا شهریور ماه ،

مصرف کرد.

خاک:

مخلوطی از خاک باغچه، تورب و ماسه محیط مناسبی را برای رشد این گیاه فراهم می کند.

ازدیاد:

نخل مرداب را میتوان به راحتی، از اواسط بهار تا اوایل تابستان با روش تقسیم بوته، تکثیر کرد. بعد از

آبیاری گلدان، گیاه را خارج نمایید و با یک چاقوی تیز، انبوه ریشه ها را به با حداقل ۴ یا ۵ ساقه تقسیم

کنید. اگر با دست عمل تقسیم را انجام دهید، صدمه کمتری به ریشه ها وارد می آید. هر قسمت را در

گلدانی با قطر دهانه ۹تا ۱۱ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت قرار دهید و کاملا آبیاری کنید.

یک روش غیر معمول دیگر، آ ن است که راس گل را همراه برگه های زیر گل با قیچی جدا کنید و در آن و یا

کمپوست مخصوص بذر و قلمه مرطوب قراردهید به طوری ساقه آن بر عکس به سمت بالا باشد برگها

داخل آب قرار بگیرند. بعد از ریشه دهی، آن را به گلدان منتقل نمائید.

گرچه روش تقسيم براي تمام انواع نخل مرداب ها به کار برده مي شود ولي اين گياه مي

تواند به روش هاي غير معمول ديگري نيز تکثير شوند. در گياه نخل مرداب رأس گل را همراه با برگه

هايي که زير گل وجود دارند به وسيله قيچي باغباني به اندازه يک سوم يا يک دوم کوتاه کنيد، گياه را از

زير قسمت برگ قطع کنيد و به صورت وارونه ( برگ داخل آب باشد )، در آب يا در ماسه نرم شسته يا

کمپوست مخصوص بذر و قلمه مرطوب قرار دهيد(ساقه به طرف بالا و قسمت برگدار درون آب يا خاک قرار

گيرد). زماني که ريشه داد، گياه را به گلداني با قطر دهانه 9 سانتيمتر و کمپوست گلداني منتقل کنيد.

در طول عمل تکثير، سعي کنيد دماي محيط گياه را 22-20 درجه سانتيگراد نگاه داريد و مراقب باشيد که

گياه در شرايط نور مناسب و کافي، دور از تابش مستقيم خورشيد قرار گيرد. بعد از ريشه دادن به گلدان

هاي استکاني منتقل کنيد.

 دما :

در زمستان نبايستي در دماي کمتر از ده درجه نگهداري شود. در فصل سرما در خزان گياه جاي نگراني

 نيست چون با گرم شدن هوا مجدداً شروع به رشد مي کند. بهتر است در زمستان تمام ساقه ها را از

 سطح خاک حذف نمود تا در بهار دوباره سبز شود و چهره زيباتري به گياه بدهد.

نور:

اين گياه بايد در آفتاب نگهداري شود به شرط آنکه ريشه ها دايم خيس باشند؛ البته در نيم سايه نيم

 آفتاب يا در سايه اي که نور دار باشد هم مي ماند.

آبياري:

در بهار و تابستان هر روز گياه را آبياري مي کنند و در زمستان و پائيزآبياري کم شده و کود را قطع

مي کنند. در فصل گرما به آب زيادي احتياج دارد و سعي کنيد گلدان زهکش چنداني نداشته باشد

تا محيط تقريباً باتلاقي براي گياه ايجاد شود. بنابراين بهتر است گلدان را در زير گلداني قرار دهيد و

در زيرگلداني هميشه مقداري آب موجود باشد.

رطوبت هوا:

سطح برگ ها را دو روز در هفته غبار پاشي نمائيد.

موارد استفاده:

شکل و کيفيت متمايز اين گياه، کنتراست خوبي با نمونه هاي بوته اي گسترده ايجاد مي کند. يک

 حوضچه نيم بشکه اي با نيلوفرهاي آبي سفيد پا کوتاه و گل هاي فراموشم مکن آبي رنگ که در حاشيه

 آن پخش شده اند و يک گياه پنجه کلاغي که کنتراست عمودي ظريفي مي دهد، در مجموع بسيار

گيرا خواهند بود.

تقويت گياه:

پس از سه يا چهار آبياري با کود مايع کامل آن را تقويت مي نمايند.

براي مبارزه با شپشک و حلزون بايستي به وسيله ي ملانيون مبارزه شود.

مراقبت ويژه:

ساقه هاي قهوه اي را قطع کنيد. در زمستان ها ريشه ها را در خاک نگهداريد يا گياه را به درون ساختمان

 ببريد.

تغيير گلدان:

تراکم ريشه موجب شادابي گياه مي شود، پس از پر شدن سه چهارم حجم گلدان آن را با تقسيم ريشه

 ، تکثير مي نمايند. بايد دقت نمود ريشه ها زخمي نشود.

 

فارسی اصیل :

تارفل (تار= سر، فل = برگ) (اشاره به معنی سر و استفاده از برگهای رنگین آن برای تاج)

فارسی رایج: کروتون (کرچک هندی)

نام انگلیسی : کروتون croton

نام علمي : variegatum Codiaeum


نام خانواده : Euphorbiaceae

یکی از رنگین ترین گیاهان آپارتمانی است و به خاطر رنگی بودن و فرم برگهای آن مورد توجه است، نیاز

شدیدی به رطوبت دارد و به همین علت بهتر است به صورت کپه ای و مخطوط با گیاهان آپارتمانی دیگر

در گلدانهای بزرگ وفلاور باکسها کاشت گردد تا از رطوبت حاصله از گیاهان دیگر بهره یرد. محیط ساکت

و بدون جریان هوا و گرم و یکنواخت بودن درجه حرارت از احتیاجات دیگر این گیاه زیباست.

زمستان گذرانی آن کمی مشکل بوده و به طور کلی با توجه به شرایط سخت زیستی بهتر است در فصل

 بهار و تابستان از آن استفاده گردد. رنگ و شکل برگ با توجه به واریته ها فرقهای اساسی دارد، لکه

های تیره صورتی، نارنجی، قهوه ای و ارغوانی در برگهایی با زمینه سبز تیره منظره بسیار جالبی به

برگها می بخشد، برگهای جدید و جوان با رنگ سبز ظاهر و به مرور لکه های رنگی در آنها بوجود می

آیند.

خصوصيات ظاهري گياه :

برگهاي جوان اين گياه بيضي شكل بوده و زمينه سبز دارد كه بتدريج لكه هاي صورتي ، نارنجي و قهوه اي

 بر روي آنها ظاهر مي شود و زيبايي خاصي به گياه مي بخشد . محيط نگهداري اين گياه بايد گرم و دور

از جريان باد و داراي رطوبت مناسب براي گياه باشد و گلدان آن بايد داراي زهكش مناسب بوده تا خاك

حالت باتلاقي پيدا نكند (بسته به نوع واريته ممكن است شكل برگهاي آن فرق داشته باشد) .

شرايط نگهداري :

اين گياه بخاطر رنگي بودن نياز به مكان روشن و با نور خوب دارد و در تابستان هفته اي سه بارو در

زمستان هفته اي يكبار نيازبه آبياري دارد . عمل غبار پاشي نيز به همين شيوه بايد روي برگهاي گياه

انجام گيرد . خاك مناسب آن سبك بوده و از طريق قلمه زدن و خوابانيدن هوايي ساقه در بهار و پائيزقابل

تكثير مي باشد.

کروتون لکه طلا

عمده ترين بيماريهاي گياه :


- خشکيدگي برگها بخاطر كمبود رطوبت مي باشد. از آنجا كه اين گياه شديداً به رطوبت احتياج دارد بايد

 حتماً از طريق آبياري و يا غبار پاشي رطوبت لازمه آن تأمين شود.


- پوسيدگي ساقه گياه بدليل آبياري بيش از اندازه است كه بايد در اين صورت اجازه داد سطح خاك گلدان

 در فاصله دو آبياري خشك گردد.

 
- خزان برگهاي گياه به علت تنش حرارتي مي باشد كه بايد از تغييرات درجه حرارت محيط كاسته شود .

- كمرنگ شدن رنگ برگها و گرايش آنها به رنگ سبز كه دليل آن كمبود نور مي باشد .


- ريزش برگهاي پايين گياه مي تواند به جهت سرد بودن محيط اطراف گياه باشد .

کروتون لکه قرمز

 

 

نام علمی: Brunfelsia pauciflora

نام انگلیسی: Yesterday, Today And Tomorrow

این گیاه با نام علمی Brunfelsia calycina گیاهی از خانواده Solanaceae و راسته Solanales است و بومی

جلنگهای برزیل می‌باشد. برونفلزیا بوته‌ای نیمه چوبی به ارتفاع 2.5-1.5 متر است و به دلیل گلهای فراوانی

که تولید می‌کند مورد توجه قرار گرفته است. البته این گیاه زمانی که به شکل گلدانی پرورش می‌یابد 60

سانتیمتر ارتفاع خواهد یافت. گلهای آن کوچک، شبیه گل بنفشه و معطر هستند و پروانه‌ها و زنبورها را به

 سوی خود جذب می‌کنند. مورد جالب توجه در مورد گلهای برونفلزیا تغییر رنگ آن در مراحل رشد است زیرا

گلها در روز اول شکوفایی ارغوانی تیره، در روز دوم بنفش و در روز سوم سفید رنگ می شوند. البته این

مراحل سریعتر نیز می‌تواند روی دهد. بنابراین در یک مقطع زمانی می‌توان هر سه رنگ یاد شده را بر روی

گیاه مشاهده کرد.شاید به همین دلیل است که نام انگلیسی آن Yesterday-Today-Tomarrow به معنی

دیروز - امروز - فردا است. از نامهای دیگر آن می‌توانبه Day-noon-night(صبح-ظهر-شب) و Kiss me quick و

Brazil Raintree و Lady-of-theNight اشاره کرد. توجه داشته باشید که قسمتهای مختلف این گیاه سمی

است.


گیاهی است از خانواده ی گوجه فرنگی «سولاناسه»، گل های آن با ۵ گلبرگ و ۵ کاسبرگ در بهار و تابستان

 ظاهر می شوند. در طول فصل چند بار به گل می نشینند، پس از خشک شدن گل ها در اولین گل دهی

 میتوان با سرمادهی گیاه را به گل دهی دوم برد، گل ها از سال دوم به بعد کیفیت بهتری دارند، بعد از اتمام

 دوران گل دهی جوانه های انتهایی را قطع کنید تا بوته حالت پرپشت و توپی به خود گرفته و برای سال آینده

 آماده گردد.

نیازها:

نور :

نیم سایه را بهتر از نور کامل دوست دارد، تا قبل از گل دهی نیم سایه، نیم آفتاب را بهتر و بیشتر دوست دارد

، ولی بعد از گل دهی به نور بیشتری محتاج است.

دما:

درجه حرارت را در بهار و تابستان حدود ۲۰ درجه تنظیم کنید، بعد از اولین گل دهی درجه حرارت را تقلیل

دهید و به ۱۳ درجه برسانید، این کاهش درجه حرارت گیاه را تشویق به گل دهی مجدد می کند، بعد از گل

 دهی دوم درجه حرارت را باز هم کاهش و به ۹ درجه برسانید، این کاهش درجه حرارت دوم باعث سفت

 شدن ساقه های سبز علفی می شود.

تحریک گلدهی با استفاده از دما:

بعد از اولین اوج گلدهی دما را به 13 درجه سانتیگراد کاهش می‌دهند و گیاه برای بار دوم اوج گلدهی خواهد

 داشت. بعد از اوج دوم گلدهی دمای 10 درجه سانتیگراد به استراحت و سفت شدن ساقه‌های برونفلزیا

 کمک می‌کند.

آبیاری :

در بهار و تابستان هفته ای دوبار آبیاری نمایید و در پائیز و زمستان اجازه دهید خاک های سطحی گلدان

در حد فاصل بین دو آبیاری خشک شود و سپس آبیاری کنید.

بخصوص در زمان گلدهی به آبیاری منظم نیاز دارد. تشنگی گیاه موجب قهوه ای شدن گلها و ریزش

آنها خواهد شد و در صورت ادامه چنین شرایطی برگها نیز می‌ریزند. آبیاری بیش از اندازه موجب

افتادگی شاخسار به سمت پایین و پوسیدگی ریشه می‌شود. خشکی هوا موجب خشک شدن برگها

می شود بنابراین در ماه‌های گرم سال غبارپاشی را فراموش نکنید تا رطوبت اطراف برگسار بالا رود

. همچنین می‌توانید در یک زیرگلدانی بزرگتر و تا لبه زیر گلدانی سنگ ریزه بریزید و تا ارتفاع نیمه دیوار

آب بریزید و گلدان را بر روی سنگریزه‌ها قرار دهید. آب داخل زیرگلدانی به تدریج تبخیر می‌شود و رطوبت هوا

را تامین می‌کند. مراقب باشید تا ته گلدان با آب درون زیرگلدانی در تماس نباشد. در پاییز و زمستان

اجازه دهید سطح خاک گلدان خشک شود و سپس گیاه را با حجم کتری از آب آبیاری کنید تا گیاه

دوران استراحت خود را طی کند.

رطوبت:

در بهار و تابستان به رطوبت زیادتری احتیاج دارد، اما بعد از گل دهی اول غبارپاشی را قطع کنید و جهت تأمین

 رطوبت پایدار به زیر گلدانی سنگریزه دار آب اضافه کنید، ولی اجازه ندهید ته گلدان با آب در ارتباط باشد.

تغذیه :

در بهار با زرد شدن برگ ها کود ازت دار را طبق دستور به گیاه بدهید، هر ماه با کودهای کمکی مخصوص

 گلهای زینتی طبق دستور و نصف میزان توصیه شده از طرف فروشنده تغذیه نمایید.

خاک مناسب:

مخلوطی از یک قسمت لوم و دو قسمت پیت خاک مناسبی برای این گیاه است.

این گیاه خاک اسیدی و غنی با زهکش مناسب را ترجیح می‌دهد. اگر خاک اسیدی نباشد به دلیل کبود

عنصر آهن برگهای آن زرد و رنگ پریده خواهد شد. بنابراین در مخلوط خاکی این گیاه حتما از پیت (که خاک

را تا حدودی اسیدی می‌کند) استفاده کنید و از سولفات آهن نیز در برنامه‌های کوددهی این گیاه استفاده

 کنید. در فصل رشد، هر ماه یک مربته با کودهای استاندارد مخصوص گیاهان زنیتی آن را تغذیه کنید. اگر

در کوددهی زیاده‌روی شود گیاه فقط رشد رویشی خواهد داشت و گل نمی‌دهد. اگر می‌خواهید که گلدان

را عوض کنید این عمل را بعد از اتمام فصل گلدهی و در فصل پاییز و بعد از انجام عمل هرس انجام دهید.

تعویض گلدان :

در پائیز با تمام شدن دوران گلدهی پس از هرس سبک گلدان را با یک اندازه بزرگتر تعویض کنید.

تمیز نمودن برگ ها :

از مواد براق کننده ی شیمیایی استفاده نکنید، از غبارپاشی با آب سبک به جز در زمستان و زمانی که گیاه

 در حال گل دادن است استفاده نمایید.

تکثیر :

انتخاب قلمه و ریشه دار نمودن آنها در تابستان از شاخه هایی که چوب آنها سخت شده است.

برونفلزیا را می‌توان با کمک قلمه چوب نیمه سخت و یا قلمه انتهایی ساقه تکثیر کرد. قلمه را به طول 10-

8 سانتیمتر تهیه کنید و آنرا در محیط کاشتی حاوی دو حجم مساوی از شن و پیت موس بکارید. برای نگهداری

 رطوبت بر روی یک کیسه پلاستیکی شفاف چند سوراخ ایجاد کنید و آنرا بر روی محیط کاشت بکشید. دما

 را در حد 21 تنظیم کنید. ریشه دهی قلمه ها 4 هفته طول می‌کشد.

هرس:

زمانی که شاخسار گیاه انبوه شد شاخسار اضافی موجود در مرکز را حذف کنید. همچنین بعد از اتمام

 گلدهی باید ارتفاع شاخسار را تا نیمه قطع کرد و به گیاه آب داد تا رشد شاخه های جدیدتحریک شود. اگر

 این هرس انجام نگیرد در بهار و با شروع فصل رشد شاخسار بیش از اندازه بلند خواهند شد.

عوارض و درمان:

سطح زیرین برگ ها مملو از تار عنبکوت است:

کنه ریز قرمز عامل آن است، با پارچه یا اسفنج مرطوب سطح زیرین برگ ها را تمیز نموده و هر دو هفته یکبار

 با سم کنه کش طبق دستور گیاه را سمپاشی کنید.

کپک خاکستری روی برگ ها و ساقه ها مشاهده میشود و رشد گیاه متوقف است :

آبیاری بیش از اندازه انجام شده است، در فاصله بین دو آبیاری اول اجازه دهید سطح خاک گلدان خشک

 شود.

تابستان است و برگ ها رنگ پریده و به طرف پائین خم می شوند:

نور زیاد است، گیاه را به سایه منتقل کنید، اگر علایم در زمستان مشاهده گردد، مربوط به کمبود نور است،

 در این حالت گیاه را به محل پرنورتری منتقل کنید.

برگ ها سیاه می شوند:

مواد براق کننده عامل آن است، از آنها استفاده نکنید.

برگ ها خشک می شود:

هوا خیلی گرم و خشک است، گیاه را به محل خنک تر با جریان ملایم هوا منتقل کنید، در زیر گلدانی حاوی

 سنگریزه آب بریزید.

برگ ها در زمستان قهوه ای شده و سقوط می کنند:

هوا خیلی گرم است، گیاه را به محل سردتر با جریان ملایم هوا منتقل کنید، غبارپاشی را فراموش نکنید.

شاخه ها رشد سریع دارند، ولی از گل خبری نیست: تغذیه زیاد از اندازه انجام شده است، هر ماه یکبار و

با نصف میزان توصیه شده از طرف فروشنده گیاه را تغذیه کنید.

تابستان است و گیاه خود را انداخته است :

آبیاری بیش از اندازه عامل آن است، آب زیر گلدانی را خارج و در فاصله بین دو آبیاری اجازه دهید سطح

خاک خشک شود. سپس آبیاری کنید، زهکش را بازدید نمایید، تشنگی مفرط هم همین علائم را ایجاد

می کند.

در بهار شاخه ها دراز و منحرف هستند:

گیاه احتیاج به هرس بهاره دارد، شاخه ها را حدود ۱۵ سانتیمتر قطع کنید.

برگ ها در بهار رنگ پریده هستند:

کمبود ازت عامل آن است، با کود ازت دار و نصف میزان توصیه شده از طرف فروشنده هر ماه یکبار گیاه را تغذیه

 کنید.

گلها قهوه ای شده و میریزند، سپس برگ ها سقوط می کنند:

گیاه خیلی تشنه است، گلدان ها را برای مدت ۱۵ دقیقه درون تشت و یا سطل پر از آب قرار دهید و سپس

 خارج کنید، در تابستان سطح خاک را همیشه مرطوب نگه دارید، در دمای بالا غبارپاشی را فراموش نکنید

، در هنگام غبارپاشی مواظب باشید گلها خیس نشوند، گیاه را به محل کم نورتری منتقل کنید.

قلمه گیری:

از انتهای شاخه های سالم و رسیده قلمه هایی با دو جفت برگ انتخاب و یک جفت برگ پائینی را حذف

و درون گلدانها با مخلوطی از شن و خاک برگ طوری کاشت نمایید که سطح زیرین جفت بالایی برگ باقیمانده

 در سطح خاک قرار گیرد، گلدان ها را آبیاری کنید و با چادر پلاستیکی بپوشانید و هر روز ۵ دقیقه چادر

 را بردارید، بهترین درجه حرارت برای ریشه دار شدن قلمه ها ۲۰ درجه سانتیگراد برای مدت ۲۰ روز است.

آفات و بیماری:

شته از جمله آفات این گیاه است که شیره آنرا مکیده و موجب ضعف و گلدهی ضعیف آن می‌شود. برگهای

 جوان زرد و بدشکل می‌شوند و به دلیل تولید ماده چسبناک عسلک از شته‌ها ، برگسار چسبناک می‌شوند.

 کنه تار عنکبوتی باعث زرد و ریزش برگها و ضعف گیاه و کاهش گلدهی می‌شود و در زیر سطح برگها نیز

تار عنکبوت بسته می‌شود. از بیماریها می‌توان به کپک خاکستری اشاره کرد که بر روی برگها و ساقه‌

گیاه مشاهده می شود و رشد گیاه را کاهش می‌دهد. وجود آبیاری بیش از اندازه این بیماری را

تحریک می‌کند. در صورت لزوم استفاده از سموم قارچکش زمانی که هنوز غنچه‌های گل کوچک هستند

این عمل را انجام دهید.

 

 

ایکمیا باران آبی  -  Blue Rain

نام علمی :Aechmea Blue Rain

خانواده : بروملیاسه - آناناس - Bromeliaceae

بومی منطقه :مکزیک و جنوب امریکا

نام های دیگر:نوکی,ایکمیا,آکمئا

   ایكميا يكي از گياهان تيره بروملياسه است و مانند اكثر هم جنسان خودبعد از يك بار گل دادن ميميرد

      عمر گل ميتواند به شش ماه برسد و در طول اين مدت گياه ميتواند زيبايي و طراوت خود را حفظ كند

      ایکمیا دارای 50گونه است که بیشترمتعلق به حاره ای گرم ومرطوب می باشند.در زیستگاه های طبیعی

 خود بیشتر بر سطح درختان و گیاهان دیگر رشد می نمایند.برخی از گونه ها گیاهان زیبای آپارتمانی وگلخانه

 ای را تشکیل می دهند.

      برگ های کلفت گراس مانند آنها در پایین به صورت تجمع وفشرده رشد نموده ودر بالا باعث ایجاد یک

 کوزه مانندی می شوند.در مناطق طبیعی این کوزه مانند ها برای ذخیره آب باران است.چون اغلب به صورت

 اپی فیت(Epiphyte) روی گیاهان دیگر می رویند.بنابراین ریشه در خاک قرار نداردکه آب را از طریق خاک جذب

 نماید.

      این گیاهان تقریبا همیشه سبز هستند گل های زیبای نسبتا دائمی تولید می کنندو برگ های انها

نسبتا خشن ودر حاشیه خاردار است.

      آنها را در خاک سبک وعاری از گچ وآهک بکارید ودر جای گرم ودر نور کافی ولی نه در آفتاب مستقیم قرار

دهید .

      رطوبت یک اصل مهم برای گیاه می باشد.این کاررا می توان از طریق اسپری برگ ها ،پر کردن مخزن کوزه

 مانند ار آب ومرطوب نگاهداشتن اطراف گیاه انجام داد .

      چون عمر گياه اكميا كوتاه است از اينرو محل نگهداري ان در منزل زياد تعيين كننده نيست.

      برخی از گونه های این گیاه بر روی درختان زندگی می کنند و نیاز خود را از سایر درختان برآورده می کنند

 و زندگی انگلی دارند , ولی می توانند به صورت مستقل هم به زندگی ادامه دهند.

      این گیاه به رطوبت زیاد احتیاج دارد به طوری که در برخی از کونه ها همواره باید در مرکر گیاه آب قرار

داشته باشد و در طبیعت زیستگاهی برای نوزادان حشرات و قورباغه ها است .

      از قرار دادن گیاه در زیر نور مستقیم خورشید باید پرهیز کرد , و زیر سایه گیاهان دیگر محل مناسبی برای

 آن می باشد , البته در منزل نیز این گیاه به خوبی رشد می کند ولی میتوان برای عدم کج شدن گیاه به

سمت نور آن را به خارج از اتاق انتقال داد , زیرا پشت پنجره باید مرتبا گلدان را چرخاند تا گیاه حالتی کج و

زشت پیدا نکند .

      این گیاهان پس از آنکه به حد بلوغ رشد نموده وپس از گلزایی معمولا جوانه هایی را به صورت ستولون(

Stolon)ورونده مانند ایجاد می نمایند .

      آب مورد نياز ایكميا در حد متوسط است و بهتر است طوري آب داده شود كه آب در بين برگها كه به شكل

 پياله هستند جمع شود.

      خاك گلدان گياه اكميا بهتر است مخلوطي از پيت و خاك برگ باشد .

      گياه اكمياي جوان ممكن است پس از دو تا سه سال گل بدهد .

      امكان موفقيت در گل دادن گياه درشرايط خشك اتاق زياد نيست .

      این گیاهان ازاین جهت که آفات کمی دارند برای آپارتمان توصیه می شوند.گونه آپارتمانی متداول آن

 Aechmea fasciateمی باشد .

      وقتي پاجوش هاي گياه زينتي ایكميا ظاهر شدند ميتوانيم آن ها را به گلدان جديد انتقال داده و در برابر

 نور فراوان ولي به دور از تابش مستقيم آفتاب و در رطوبت زياد و دماي 18 تا 22 درجه سانتيگراد پرورش

دهيم.

      وقتي پاجوش هاي گياه زينتي ایكميا ظاهر شدند ميتوانيم آن ها را به گلدان جديد انتقال داده و در برابر

 نور فراوان ولي به دور از تابش مستقيم آفتاب و در رطوبت زياد و دماي 18 تا 22 درجه سانتيگراد پرورش

 دهيم.

      بهترین راه تکثیر گیاه از طریق همین گیاهچه های کوچک است.هنگامی که این گیاهچه ها تقریبا به

نصف اندازه گیاه مادر رشد کردند،آن ها را می توان کاملا از نزدیک گیاه مادر با یک چاقوی تیز قطع نموده ودر

گلدان جداگانه کاشت واز آن ها مراقبت نمود تا ریشه داده وبزرگ شوند.تکثیر آن ها از راه بذر مشکل وخیلی

طولانی است ولی ممکن است .

      وقتي مي خواهيم ایكميا را از گلفروشي بخريم بايد توجه كنيم كه گل آن تازه و جوان باشد زيرا ممكن

است گياه ایكميا ماه ها در گلفروشي مانده باشد و به ماه هاي آخر عمرش نزديك شده باشد.

 

 

اسکیمیا ژاپنی  -  Skimmia

نام علمی :Skimmia Japonica 

خانواده : مرکبات - Rutacees

بومی منطقه :مناطق گرم و معتدل آسیا

نام های دیگر:Skimmia japonica

 گیاه اسکیمیا Skimmia جنسی از گیاهان خانوداده مرکبات یا روتاسه RUTACEES میباشد

      این گیاه ازجمله گیاهان باغچه بشمار میرود. اما از آنجا که دربرابر سرما مقاومت ندارد نگهداری آن عمومأ

 باناکامی مواجه میشود.

      بهترین گونه این گیاه اسکیمیا ژاپونیکا S. japonica میباشد .

      چنانچه گلدان را در محلی خشک با هوای تازه مانند راه پله روشن و راهرو قراردهند میتوانند اطمینان

داشته باشند که مدت مدیدی اززیبائی آن بهرمند خواهند شد .

      در هوای آزاد گرده افشانی توسط حشرات صورت میگیرد اما در داخل لازم است بوسیله قلم موی نرمی

 این عمل را انجام داد .

      گلدانهای پلاستیکی بزرگ برای آن توصیه میشود ، چه گیاه به هیچ وجه علاقه ای به خاک خشک ندارد .

 متقابلا باید توجه داشت که آب اضافی نیز در گلدان باقی نماند .

      کف گلدان را با لایه ای از سنگ ریزه پوشانده اطمینان حاصل شود که در انتهای گلدان منفذ خروج آب

باندازه کافی وجود دارد .

      تابستانها گلدان را در خارج از اطاق قرار داده و یا گیاه را در نقطه ای سایه دار در باغچه بکارند .

      از آنجا که اسکیمیا Skimmia گیاهی دو پایه است برای بوجود آمدن میوه های زیبای آن لازمست پایه نر

را نیز کنار پایه ماده آن داشته باشند تا گرده برای عمل لقاح در اختیار پایه ماده قرار گیرد .

      زیاد کردن اسکیمیا Skimmia به دو طریق زیر صورت می گیرد : 1 - از طریق قلمه زدن ساقه های نیمه

رسیده ( نه بسیار نازک و جوان و نه خشبی و سخت) در آخر تابستان انجام می گیرد . 2 – کاشتن بذر در

فصل پائیز

از آنجا که اسکیمیا Skimmia  گیاهی دو پایه است برای بوجود  آمدن میوه های زیبای آن لازمست پایه نر را

نیز کنار پایه ماده آن داشته باشند تا گرده برای عمل لقاح در اختیار پایه ماده قرار گیرد .


بهترین گونه این گیاه اسکیمیا ژاپونیکا S. japonica  میباشد .


در هوای آزاد گرده افشانی توسط حشرات صورت میگیرد اما در داخل لازم است بوسیله قلم موی نرمی این عمل را

انجام داد.

 

 

 

گیاه گوشتی با نام فارسی ناز یخی

تکثیر به وسیله کاشت بذر در بهار انجام می‏شود و گرفتن قلمۀ ساقه در بهار یا تابستان است‏.

گیاه ناز یخی (Aptenia Cordifolia) از انواع کاکتوس ها است که می توان آن را در محیط آپارتمان به

راحتی پرورش داد. بهترین فصل برای کاشت این گیاه اواخر زمستان است. برای کاشت این گیاه، گلدانی

را در اندازه متوسط انتخاب کرده و بذرها را در عمق ۲۰ سانتیمتری خاک بکارید. خاک غنی از خاک برگ،

ماسه و کود آلی برای کاشت این گیاه توصیه می شود.


گلدان ها را در مکانی نورگیر و گرم قرار داده و حداقل یکبار در هفته آن را آبیاری کنید. دقت کنید قبل از

آبیاری مجدد خاک گلدان خشک باشد.


استفاده از کودهای محلول هر سه هفته یکبار برای رشد بهتر گیاه توصیه می شود. PH خاک بهتر است

بین شش تا شش و نیم باشد. تکثیر گیاه ناز یخی از طریق قلمه و بذر امکان پذیر است.

کاربرد‏: به عنوان گیاه پوششی و استفاده برای گلدان‏های آویزی.



 

 

گل سنگ

این گیاه رنگین وزیبا در حقیقت از خانواده گل سنگ نیست فقط صرفا در ایران به این نام معروف شده .

برگ هایی خوشرنگ و رنگین و خال خالی زیبایی وصف ناپذیری به این گیاه بخشیده است . امروزه گل

سنگ به رنگهای سفید , صورتی , قرمز, سرخابی و شرابی پرورش داده شده و به فروش می رسد .

ممکنه به این دلیل گفته گلسنگ که یکی از نامهای انگلیسی اون گیاه موزایک هست.به راحتی در

خاکهای بیس پیت و یا خاک گلدان رشد میکنه و به نیم سایه نیاز داره و نباید در معرض مستقیم تابش

آفتاب باشه..عاشق خاک مرطوب هست اما از خاک گل یا اشباع بیزار هست.زرد شدن برگها نشانه ای

از آبیاری بیش از نیاز هست و پژمردگی برگها نشانه کمبود رطوبت.


عمل جوانه گیری باعث ظهور جوانه ها و ساقه های بیشتر و در نتیجه گیاه انبوه تر و زیبا تری میشه.برای

 تراریم ها گیاه مناسبیست و با قلمه سبز و همینطور خوابانیدن و نیز تقسیم ریشه قابل ازدیاد هست.

دارای انواع سبز( یا سفید) و صورتی و قرمز هست.

این گیاه در واقع آپارتمانیست و در فضای خانه به راحتی رشد و پرورش می یابد می توان این گیاه را به

صورت مجموعه با گیاهان دیگر در یک گلدان کاشت و یا در تراریوم ها ( گلدانهای شیشه ای ) از این گیاه

در کنار برگهای سبز استفاده کرد . این گیاه گلهای ریزی می دهد که تحت الشعاع رنگ زیبای برگها قرار

می گیرد . می توان گفت گل سنگ برای برگش پرورش داده می شود نه گل هایش.

ارتفاع گل سنگ به 40 سانتی متر می رسد . توصیه می کنم حتما هر از گاهی برای جلوگیری از علفی

شکل شدن گیاه سر شاخه ها را بزنید با این کار هم گیاه از پایین پر تر می شود و هم شما می توانید

همان سر شاخه ها را دوباره کاشته و تعداد گل سنگ ها را افزایش دهید .

نور : این گیاه به نور زیاد ولی غیر مستقیم نیاز دارد درست مثل بنفشه آفریقایی . در شرایطی که نور

کم باشد برگها سبزتر می شوند و رنگها کمتر . در چنین شرایطی باید گل سنگ را به مکان پر نور تری

منتقل کرد .

آب : حتما در بین دو آبیاری باید خاک خشک شود . یعنی زمانی که با نوک انگشت سطح خاک را لمس

می کنید نباید رطوبتی احساس کنید . این گیاه در اثر آبیاری زیاد خزان می کند .

خاک : خاک سبک همانند خاک پریسا 16 برای این گیاه عالیست

کود دهی : می توانید از کود بنفشه آفریقایی برای این گیاه استفاده کنید چون برگهای این گیاه

رنگیست کودهای ازته مثل کودهای آپارتمانی باعث از بین رفتن قسمت های رنگی و سبز شدن برگها

می شوند .

تکثیر : می توان به راحتی این گیاه را بوسیله سرشاخه هایش زیاد کرد . کافیست سرشاخه ها را در

گلدانی کوچک بکارید توجه داشته باشید بهتر است چندین سرشاخه در یک گلدان کاشته شوند تا بوته

پر و زیبا به نظر بیاید . سپس کیسه ای بر روی این گلدان بکشید به طوری که لبه های کیسه به زیر

گلدان بروند . در واقع با اینکار محیطی مرطوب برای قلمه ها ایجاد می شود . کیسه حدودا یک ماه باید بر

 روی گلدان باشد . پس از برداشتن کیسه حتما یک بار سر شاخه ها بزنید تا بوته پر شود .

رطوبت : به راحتی این گیاه با هوای منزل کنار می آید چنانچه  هوای منزل شما بیش از اندازه خشک

است می توانید دستگاه بخوری را مدت زمان کوتاهی در روز روشن کنید . گل سنگ نیازی به اسپری آب

 ندارد.

شرایط نگهداری این گیاه بسیار به بنفشه آفریقایی نزدیک است.

 

 

نام علمی: Guzmania minor


خانواده: BROMELIACEAE

این گیاه یک گیاه همیشه سبز ، چند ساله و گلدار است. 

موطن اصلی « گازمانیا » جنگلهای پر باران و گرمسیری آمریکای جنوبی و مرکزی است و معمولاً نمی

توان آن را به عنوان یک گیاه آپارتمانی پرورش داد.


برگهای آن سبز ، باریک و نوک تیز است که هر یک قیفی را تشکیل می دهند. از هر قیف یک گل آذین

 پدید می آید. برگچه های آن نیز به رنگ قرمز روشن است.

            

گل‏:با براکته‏هایی خیلی زرق و برق دار به شکل یک ستارۀ بزرگ. خوشه گل ها از براکته‏هایی که معمولا

رنگ‏های پر جنب و جوش از نارنجی و قرمزدارند‏، ساخته شده است.

زندگی در میان شاخه های bromeliads جنگلهای انبوه جنوب  آمریکا نیاز به فضای بسیار کمی برای

ریشه دارد‏.

نور : نور غیر مستقیم.

درجه حرارت : گرما متوسط ​​بعد از گل.

 آبیاری : « گازمانیا » را مرتب آبپاشی کنید و قبل از شکفتن گلها روی مخروط برگها را مرتب آب بریزید و

با شکفتن این گلها این کار را قطع کنید.

تغذیه : مخلوطی از تورب، خاك باغچه و خاك برگ نیمه پوسیده. از بهار تا تابستان هر سه هفته یكبار

كود محلول به میزان یك گرم در لیتر. به قسمت میانی گیاه كود ندهید.


تغذیه بسیار ضعیف است هر ماه بیش از مایع و یا پس از فصل رشد است.

نکته : پس از گل (ماه ها طول می کشد) گیاه اصلی می شود و ممکن است در پایه گیاهی که به

سرعت رشد می‏کند به اندازه گیاه مادر شود.

زمان گلدهی این گیاه آپارتمانی فصل پاییز می باشد.

نیازها: در بهار و تابستان محیط سایه _ روشن، گرم و مرطوب و آبیاری با آب مقطر ولرم، خاك را همیشه

نسبتا مرطوب نگهدارید. در زمستان دما نباید از ۱۸-۱۶ درجه سانتیگراد پائین تر رود. در دمای معمولی

اطاق مكررا از اسپری آب استفاده كنید. 

 ازدیاد: پس از اینكه گیاه مادری كاملا پژمرده شد اوایل بهار پاجوش را جدا نموده و در گلدانی دیگر

بكارید.  


مکان: این گیاه به مکانی سایه دار و گرم ، رطوبت بالا و خاک باغچه ای نیاز دارد.

 
ارتفاع: تا 60 سانتی متر.

فصل گل دهی : تمام فصول.

 
تکثیر: از طریق کاشت بدر و قلمه زدن. پا جوشهایی را که از ریشه رشد کرده اند و تنها دردما و رطوبت

 بالا ریشه مس کنند ، جدا کنید.

کشت : این گیاهان که به جنگلهای گرمسیری تعلق دارند به هوای گرم و مرطوب ، نور ، آب فراوان و کود

 نیاز دارند. هر دو هفته یک بار می بایست به این گیاهان کود داد. دمای محیط آنها ، حتی در شبها نیز

 نمی بایست از 18 درجه سانتی گراد کمتر باشد.

 

 

 

اصل و منشأ سجافی

سجافی گیاه علفی بوته ای سریع الرشد از خانواده لیلیاسه (سوسنیها) است که در مناطق گرم امریکا

افریقا و اروپا میروید. به این گیاه برگ گندمی نیز میگویند.

 به علت وضعیت به خصوص برگها که حالت آویزان شده دارندمیتوانید از آنها در سبد های آویزان استفاده

کنید.

این گیاه برای کشت در آب مناسب است.

ضمنا به این گیاه (برگ گندمی ) هم میگویند.

انواع سجافی

این گیاه دارای دو نوع سبز و ابلق است و حدود ۶۰ گونه دارد ولی در ایران تنها گونه کوموسوم پرورش داده

 میشود.

خواص بتانیکی

دارای اندام زیرزمینی گوشتی است ریشه های غده ای دوکی شکل و سفیدرنگ دارد.برگهایآن به طول

۳۰ سانتیمتر نواری شکل و آویزان هستند.که جنبه زینتی به گیاه داده است.معمولا برگها را به

رنگ ساده وهم به رنگ سبز با خطوطی کرم رنگ که به گیاه خالت ابلق میدهد.

گلها بر روی ساقه گلدهنده که منتهی به گیاهچه می‏شود‏، می‏روید که به رنگ زرد یا سفید است.گیاه

فاقد ساقه حقیقی است و برگها مستقیم از روی ساقه کوتاه سطحی می‏روید.

آب و هوا

 به طور کلی با توجه به موتن اصلی آن طالب آب و هوای گرم است پس بهتر است گلدان را در محلهای

 گرم منزل قرار دهیم.

۱- دما: سجافی نسبت به دمای کم بسیار  مقاوم استبه طوری که دمای حدود صفر درجه را به خوبی

تحمل میکند.

 بهترین دما برای رشد مناسب آن خدود یازده درجه سانتیگراد میباشد.

۲- نور: از نظر نیاز نوری کم توقع است ولی اگر کلدان را نزدیک پنجره بگذارید به نحوی که از نور غیر

مستقیم استفاده کندبهترین محل را برای رشد آن انتخاب کرده اید.

اگه مدت طولانی آن را در محل کم نوری قرار دهیدبرگها به رنگ سبز تیره در آمده و نوار سفید  وسط برگها

 در نوع ابلق محو میشود.

۳- رطوبت نسبی: اگر در روزهای گرم تابستان دمای محیط ۱۵ درجه سانتیگراد استمه پاشی بر روی

برگها را انجلم دهید.

۴- آبیار ی: در تابستان دو تا سه بازر در هفته و در زمستان هفته ای یک بار کافیست.

خاک وکود

ترکیب مناسب خاک برای سجافی با توجه به ریشه های گوشتی که دارد کمی سنگین تر از گیاهان

آپارتمانی دیگر است وبا توجه به دستور العمل زیر میتوانید آن را تهیه نمایید.

یک سوم خاک باغچه - یک سوم ماسه - یک سوم کمپوست.

برای تقویت گیاه از طریق تغذیه مصنوعی آن را با کود های شیمیایی محلول در آب مخصوص گیاهان

زینتی هر دو هفته یک بار طبق دستور محلول پاشی نمایید.

  ازدیاد     

از آنجایی که سجافی گیاهی سریع الرشد استاز طریق ریشه دار کردن گیاهچه های کوچکی که روی

ساقه مسن آن ظاهر میشودو نیز از راه تقسیم بوته قابل تکثیر است.

تکثیر به وسیله گیاهچه:

۱- به تعداد گیاهچه های کوچکی که روی ساقه های گلدهنده مسن ظاهر میشودگلدانهای استکانی

تهیه نمایید.

۲- در این گلدانها ترکیب خاکی که از قبل گفته شد را بریزید.

۳- گلدانهای حاوی خاک مناسب را کنار پایه مادری بگذارید و انتهای گیاهچه را روی سطح خاک قرار دهید.

۴- کمی خاک روی محل اتصال گیاهچه به ساقه گلدهنده بریزید.

۵- پس از جوانه زدن گیاهچه ریشه دار شده را از گیاه مادری قطع کنید.

۶- حال گلدانهای حاوی گیاهچه را به مدت ۱۰ تا ۱۵ روز در محل سایه و خنک قرار دهید وبعد به محل

اصلی در منازل قرار دهید.

۷- میتوانید گیاهچه را از پایه مادری جدا کرده و در آب ریشه دار کنید.

تقسیم بوته:

۱- گیاه پایه مادری از گلدان خارج نمایید.

۲- بوته را از محل طوقه با چاقوی تیز یا قیچی باغبانیبسته به بزرگی بوته به چند قسمت تقسیم میکنید.

۳- هر قسمت را در گلدانی با ترکیب خاکی که گفته شد بکارید.

۴- گلدانها را به مدت ۱۰ تا ۱۵ روز در محل سایه وخنک قرار دهید ودر ساعات گرم روز مه پاشی کنید.

۵- سپس آنها را در محل اصلی منتقل کنید.

آفات و امراض 

۱- وسط گیاه از قاعده برگها پوسیده است:

علت: این نارسایی مربوط به آبیاری زیاد از اندازه است.

علاج: آبیاری را قطع کنیدممکن است گیاه شما تلف شود.

۲- برگها نرم و شفاف هستند:

علت: هوا خیلی سرد است.

علاج: گیاه را به محل گرمتری انتقال دهید.

۳- نوک برگها قهوه ای میشوند:

علت :گیاه تشنه است و یا اشعه مستقیم آفتاب عامل آن است.

علاج: فورا آبیاری کنید ویا محل گلدان را تغییر دهید.

۴- برگها ضعیف- لاغر - دراز هستند- رنگ خود را از دست داده خشک میشوند:

علت: درجه حرارت خیلی بالاست.

علاج:گلدان را برای مدت ۱۵ دقیقه درون تشت پر از آب قرار دهید وسپس به محل خنکتری منتقل نمایید.

۵- لکه های قهوه ای روی برگها ظاهر شده اند:

علت: این عارضه مربوط به اثر مواد براق کننده است.

علاج: با پارچه خیس آن را تمیز کنید تا لکه ها محو شوند از مواد براق کننده استفاده نکنید.

۶- حشرات سبز رنگی حاشیه برگها را میخورند:

علت: وجود شته

علاج:هر ۱۴ روز یک بار با سم حشره کش تمامی گیاه را سمپاشی نمایید.

۷- برگها خاکستری رنگ و پژمرده وسطح زیرین آن پر از تارعنکبوت است:

علت: عامل آن کنه ریز قرمز است.

علاج:با سم کنه کش طبق دستور سم پاشی نمایید تا آفات از بین برود.

۸- گیاهچه های ظاهر شده گیاه را به یک طرف کشانده اند:

علاج: احتیاج به تعویض گلدان و تکثیر با گیاهچه ها دارد.

در صورت آبیاری زیاد از حد قاعده برگها پوسیده میشود در این صورت باید آبیاری را قطع کرد. اگر هوا

خیلی سرد باشد برگها نرم و شفاف مشوند. اگر نوک برگها قهوه ای شد در اثر تشنگی یا اشعه مستقیم

 آفتاب است. اگر برگها ضعیف شدند در اثر دمای بالا است.برگهای خاکستری در اثر وجود کنه است و باید

 با سم کنه کش سم پاشی شود.

از مواد براق کننده استفاده نکنید چون باعث ایجاد لکه های قهوه ای میشود.

گیاهچه ظاهر شده گیاه را به یک طرف میکشاند و باید گلدان را عوض کرد .

 

 

پپرومیا از گیاهان همیشه سبز و از خانواده ی پیپراسه (فلفلی ها) PIPERACEAE می باشد. دارای گونه

 های مختلف و اغلب دارای برگ گوشتی و نیمه گوشتی و جثه ای کوچک هستند. بیش از چهارصد گونه

 از این خانواده شناخته شده‏، منشأ این گیاهان، آمریکای جنوبی (برزیل) و آفریقای جنوبی و آفریقای

 مرکزی و به طور کلی مناطق گرمسیری است؛ حتی دیده شده  که در مناطق گرمسیر روی تنه درختان

می روید.

این گیاه اگرچه رشد سریعی ندارد، ولی در هر شرایطی در آپارتمان پرورش می یابد. معمولاً آنها را در

تراریوم و باغ شیشه ای یا مجموعه ی گل های یک سبد پرورش می دهند.

اگرچه تعداد انواع این خانواده بسیار زیاد است، ولی فقط تعداد محدودی مورد توجه قرار گرفته و در

آپارتمان‏ها پرورش داده می شوند و خاک آنها بایستی خاک پیت (خاک جنگل) باشد تا به خوبی رشد

 کند.


با توجه به شکل ظاهری و نحوه ی رشد، آنها را به سه گروه تقسیم نموده اند:


 گروه اول: بوته ای که دارای دمبرگ های قرمز هستند و بعضی نیز برگ های گوشتی و قلبی شکل

 دارند .

                                     


گروه دوم: دارای ساقه های بلند و قرمز رنگ هستند و بعضی ساقه های گوشتی و برگ های گوشتی

دارند و لبۀ برگ ها ارغوانی است و گاه سطح برگ با موهای بسیار ظریفی پوشیده شده است .

                  


 گروه سوم: گروه بالا رونده که به داربست یا قیم بسته می شوند و بالا می روند، یا این که از اطراف

 گلدان آویزان می شوند و دارای ساقه های قرمز و برگ های ظریف نقره ای و بعضی دارای برگ های سبز

آبدار هستند و بخصوص برای گلدان های آویز بسیار مناسبند. گیاهان این گروه به پیرومیای قاشقی

 معروفند‏.


 نگهداری


گیاه پپرونیا یک ساقه گل دهنده با شاتون های سبز رنگ تولید می کند که ارزش زینتی ندارد. زمانی که

این گیاه به گل می رود کیفیت برگ ها و زیبایی گل های آن کمتر می شود. با حذف ساقه های گل

 دهنده می‏توان گیاه را به طور مرتب به حالت رویشی و نونهالی مشاهده کرد.


حرارت : این گیاه به سرمای زیاد مقاومت ندارد و حداکثر می تواند در زمستان ۱۵ درجه سانتیگراد را

تحمل نماید و در فصل رشد دمای ۲۴ – ۳۰ درجه برای آن بسیار مناسب است.


نور: مناطق پرنور یا نیمه سایه اطاق که دور از تابش مستقیم خورشید باشد، مناسب است. این گیاه در

زیر اشعۀ چراغ فلورسنت پژمرده می شود.


آبیاری : این گیاه نیاز چندانی به آب ندارد. همیشه مقدار زیادی آب در برگ های آن وجود دارد و سطح

 خاک گلدان بین دو آبیاری باید کاملاً خشک شود، ولی نباید آبیاری آنقدر به تعویق بیفتد که برگ ها

پژمرده شوند‏. در زمستان به آب ولرم نیاز دارد و مقدار آبیاری باید خیلی کمتر باشد.

بهترین زمان آباری هفته‏ای یک بار است و ترجیحاً آب را در زیر گلدانی بریزیم تا از طریق ریشه گیاه آب

 مورد نیاز خود را استفاده کند‏.


ریشه آن سطحی است و گسترش چندانی ندارد و در هوای آلوده، زرد و خشک می شود. در صورت آب

 دادن زیاد اطراف یقه ساقه، موجب پوسیدگی آن می گردد.


رطوبت هوا : میزان رطوبت لازم حدود ۵۰ درصد است. چنانچه رطوبت و حرارت و سرما از حد خود تجاوز

نماید، لکه هایی بر روی سطح برگ ظاهر می گردد و برگ را بی حس می کند و برگ می افتد.


هر دو ماه یک مرتبه سطح خاک گلدان را خراش دهید تا هوا به داخل آن نفوذ کند و در فصل بهار گلدان را

 در فضای آزاد در محلی سایه قرار دهید تا حالت طبیعی خود را به دست آورد.


خاک : هر اندازه قابلیت نفوذ خاک بیشتر باشد، ریشه و ساقه از پوسیدگی محفوظ خواهد بود. برای

 تهیه خاک‏، یک قسمت پیت، یک قسمت ماسه و یک قسمت خاک باغچه استفاده کنید و کف گلدان

 مقداری ماسه و سنگریزه بریزید.


تکثیر : پپرونیای ابلق یا سفید با قلمه های بذر و ساقه تکثیر می¬ شود؛ پپرونیای سبز با قلمه‏های

 برگ  و ساقه تکثیر می شود. پپرونیای معمولی که گیاهی است با برگ های چروکیده، کاملاً متفاوت با

 گیاهان دیگر این خانواده است و آن را به کمک برگ های کاملش تکثیر می کنند.

دستور کلی برای تکثیر: در بهار و تابستان از قلمه ی یک ساله گیاه استفاده نمایید. قلمه را به میزان

 ۴ - ۵ سانتیمتر در ماسه ی شسته فرو کنید و در محلی که دمای آن ۱۸ درجه باشد، در تاریکی قرار

 دهید‏. در مورد انواع گوشتی آن‏، برگ را روی سطح ماسه بخوابانید و روی آن ماسه شسته بریزید؛ پس

از مدتی از انتهای رگبرگ‏ها ریشه ظاهر می‏گردد.

زمان مناسب برای تغییر گلدان، فصل بهار است و خاک مناسب برای آن مخلوطی از خاک چوب و تورب و

 ماسه است. گلدان را باید در محل کاملاً روشن و دور از اشعه ی مستقیم آفتاب قرار داد. در این صورت

 سنبله گل سفید یا کرم رنگی تولید می کند.  

 
                

  کالانگوئه

از خانواده: کراسولاسه

GRASSULACEAE

سرزمین مادری: ماداگاسکار در خانواده کراسولاسه گیاهانی با برگ های گوشتی وجود دارد که زیبایی آنها به برگ های آبدار و ضخیم شان است اما زمانی زیباتر می شوند که سرگل باشند.

کالانگوئه مانند گیاهان هم خانواده خود گل های فراوانی می دهد. این گل ها که معمولاً صورتی یا قرمز کمرنگ هستند، از اواسط زمستان تا اواسط بهار می شکفند، در بعضی از کالانگوئه ها گل ها کوچکند در عوض این گونه ها به دلیل برگ های زیبایشان مورد توجه قرار دارند.

                                

روش مراقبت

این گیاه علاقه زیادی به نور دارد. در زمستان آن را داخل آپارتمان و نزدیک به پنجره های آفتابگیر قرار دهید و در سایر فصول روی تراس یا بالکن در محل سایه آفتاب نگهداری کنید.

نیاز کالانگوئه به آب متوسط است، هر بار مقدار کمی آب به آن بدهید اما نباید در فاصله بین دو آبیاری خاک خشک بماند.

فصل گلدهی کالانگوئه زمستان تا اواخر بهاراست.

ارتفاع کالانگوئه به 10 تا 5 سانتی مترمیرسد.


خاک

یک قسمت خاک باغچه، یک قسمت ماسه و یک قسمت کود حیوانی را با هم مخلوط کنید.

                

گرما

این گیاه گرمادوست است. در زمستان درجه حرارت 16 تا 19 درجه سانتیگراد و در تابستان 30 درجه سانتیگراد مناسب است. البته در فصل گرم، گرمای بیش از این را نیز تحمل می کند.

رطوبت نسبی

رطوبت نسبی معادل 50 تا 70 درصد برای کالانگوئه ایده آل است.

               

تکثیر

زمان مناسب برای کاشت بذر اوایل بهار و موقعی است که درجه حرارت به 21 درجه سانتیگراد رسیده باشد. به روش قلمه زدن هم می توان آن را تکثیر کرد. به این ترتیب که قلمه هایی به طول 8 تا 12 سانتی متر از شاخه هایش جدا کنید و به ماسه منتقل کنید. مناسب ترین زمان برای تکثیر به روش قلمه، اواخر بهار تا اواسط تابستان است.

تکثیرکالانگوئه از طریق کشت بذر و یا قلمه است.


کشت: این گیاه به محیطی پر نور و گرم و دمای حدود 20 درجه نیاز دارد.در زمستان به ان کمتر اب دهید و دمای محیط را در 10 درجه نگه دارید.بین فصول بهار و پاییز هر دو هفته یک بار این گیاه را کود دهید.

                               

 
 

                                     

نام علمی :  Dracaena marginata

نام انگلیسی: Dracaena                    

این گیاه از خانواده لیلیاسه است.دراسنا هم نام لاتين و هم جنس گياه است. گونه‌هاي مختلف، نام‌هاي مختلفي دارند به عنوان مثال دراسناي برگ بلالي، دراسناي درختي سبز و درختي صورتي وجود دارند. دراسناي برگ بلالي گياهي است كه برگ­هايش شبيه برگ ذرت است.
دراسناي سبز شباهت زيادي به گياه كوردلين دارد. از لحاظ ظاهري كوردلين‌ها شباهت زيادي به دراسنا‌ها دارند. تنها راه تشخيص اين دو گياه ريشه­‌ي آن‌هاست. زيرا ريشه­هاي كوردلين معمولاً زرد رنگ هستند، در حاليكه ريشه دراسنا­ها سفيد و سفيد مايل به كرم مي‌باشند. بعلاوه كوردلين­ها رشد برگي دارند، رشد ساقه­اي قطور مثل انواعي از دراسنا­ها در آن‌ها ديده نمي‌شود.
ریشه های دراسنا زرد و نارنجی و ریزوم ندارد شبیه کوردلین است اما ریشه ها در تمام طول دارای قطر یکسان وبه رنگ زرد نارنجی است.برگها غالبا پهن و کشیده و یا باریک و نوک تیزند.در بسیاری از رقم ها برگها ابلق است و بیشتر دارای نواره های به رنگ سفید یا شیری و کرم در حاشیه برگهاست.مهمترین گونه ان دراسنافرانگس است که برگهای پهن و کشیده ان به صورت خمیده به طرف پایین بسیار جالب توجه است.نوع اخیر دراسنا به طور طبیعی در جنگلهای گرم ومرطوب افریقا رشد میکند و در ایران در گلخانه گرم و مرطوب تکثیر میشود تنها نوعی از دراسنا که دارای برگهای پهن . شبیه به کروتون است در گلخانه ها کشت میشود.

تکثیر دراسنا از طریق قلمه در فصل بهار به اسانی صورت میگیرد.قلمه ها در بستری از ماسه در گلخانه کشت میشود قلمه انتهایی انها به راحتی ریشه دار میشود.از ساقه دراسنا نیز میتوان استفاده کرد و تعداد بیشتری قلمه گرفت.خاک دراسنا مخلوطی از یک قسمت خاک سبک لومی و یک قسمت کود دامی پوسیده است.

دراسنا گاهی به صورت چند ساقه ای رشد کرده و بزرگ می شود و مانند بعضی گیاهان نیاز به هرس و کنترل دارد. این زمان بهترین زمان برای تکثیر گیاه است. دراسنا را می توانید از طریق قلمه انتهایی ساقه و قلمه های ساقه ای تکثیر کنید. می توانید از جوانه های بوجود آمده در پای گیاه نیز استفاده کنید. قلمه های انتهایی و شاخه های فرعی بوجود آمده در انتهای گیاه رابا یک چاقوی تیز جدا و به قطعات 15 – 10 سانتی تقسیم کنید. قلمه های ساقه ای، شامل ساقه های بدون برگ را، با یک قیچی باغبانی یا شاخه زنی، به تکه هایی به طول 5/7 – 5 سانت ببرید.

دقت کنید که هر تکه دارای یک جفت جوانه خفته باشد. مراقب باشید که قطعات ساقه را وارونه در خاک نگذارید و حتماً سمت پائین آن درون خاک قرار گیرد، زیرا اگر به شکل وارونه در خاک قرار بگیرند، ریشه تولید نمی کنند. هر قلمه را برای بازدهی بیشتر در پودر هورمون ریشه زایی فروبرید، برگهایی که لازم نیستند، از ساقه جدا کنید و هر قلمه را در گلدان متوسطی حاوی کمپوست مخصوص قلمه و بذر قرار دهید. قلمه ها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید و در دمای حدود 24 درجه دور از تابش مستقیم خورشید نگاه دارید. خاک باید کمی مرطوب باشد. پس از دو ماه که ریشه دهی انجام می شود، کیسه پلاستیکی را بردارید و شروع به تغذیه قلمه ها با کود مایع کنید که به تشکیل یک گیاه مناسب کمک خواهد کرد.

 برای آنکه تکثیر موفقی داشته باشید، از تکثیر در طول تابستان پرهیز کنید. بهترین زمان برای تکثیر گیاه، از اواسط تا اواخر بهار یا تابستان تا اوایل پائیز است.

گرچه دراسناها در شکل متفاوتند، ولی انواع مختلف آن مانند D. deremensis و D. sanderiana با روش مشابه تکثیر می شوند.  

                                             

 كشت و كار دراسنا­ها نياز به يك خاك عميق زراعي دارد. برخي از اين دراسنا­­ها نظير دراسنا­هاي درختي رشد و نمو سريع‌تري دارند و براي اينكه رشد آن‌ها بخوبي انجام گيرد به خاك عميق و متوسط نياز دارند.
تركيب خاكي دراسنا­ها: مخلوط مساوي خاك برگ، خاك پيت، كود دامي و خاك لومي مرغوب است. اين تركيب خاكي با PH معادل 5/6 تا 7، يك تا دو بار در ماه و همراه با محلول­هاي غذايي در فصل رشد براي گياه توصيه مي­شود. در غير اينصورت علائم كمبود عناصر غذايي بر روي برگ­هاي گياه بشكل لكه­هاي قهوه­اي و سياه شدن انتهاي برگ­ها و هم‌چنين ريزش برگ‌ها مشاهده مي­شود.

مراقبت:خاک نرم قلیایی رطوبت کم ابیاری کم حرارت متوسط نور متوسط

کود:۳گرم در لیتر هردوهفته یکبار از فروردین تا شهریور

نوع خاک:خاک باغچه همراه با خاک برگ و ماسه


                                                

 
                                            

مشخصات: اسم علمی برگ بیدی Tradescantia albiflora ، از خانواده Commelinaceae میباشد. این جنس داری ۶۰ گونه از گیاهان خشبی و علفی چند ساله می باشد. انواع علفی آن به عنوان گیاهان آپارتمانی پرورش داده می شودند. گونه مذکور بومی، آمریکای جنوبی است و برگهای زیبا و مناسبی برای آویز دارد. این برگها تخم مرغی شکل، پهن و بدون دم برگ و به رنگ سبز روشن با نوارهای سفید یا کرم می باشند.

گياه كامليناسه همانند درخت بيد خيلي براحتي ريشه‌دار مي‌شود و به علت همين شباهت در فارسي به اين گياه برگ بيدي مي‌گويند. برگ بيدي يک گياهي است که قلمه‌هاي ساقه آن براحتي در آب و ماسه ريشه دار مي‌شوند. و اين به دليل وجود هورمون اكسين در اين گياه است. اين گياه داراي انواع مختلفي است که برگ بيدي ابلق و برگ بيدي کرک دار بنفش رنگ از آن جمله‌اند و قلمه‌هاي سبز مياني و تحتاني آن‌ها در آب به راحتي ريشه‌دار مي‌شوند.

برگ بيدي خارجي

هم‌چنين برگ بيدي خارجي يا ترادنس کانسيا برگ بيدي ديگري است که براکته‌هاي قايقي شکل آن در برگيرنده گل‌هاي سفيد مي‌باشد. به اين دليل در فارسي به اين گياه موسي در گهواره مي‌گويند. تکثير ترادنس کانسيا بوسيله قلمه‌هاي ساقه است.

این گروه از خانواده ی کملیناسه و دارای گونه های متعدد است و بیشتر آنها را برای تزئین طاقچه ی گلخانه ها و پشت پنجره ها و بالکن های سرپوشیده نگهداری می کنند و احتیاج به خاک مرغوب و تقویت شده دارد.

تمام گیاهان این گروه دارای ساقه های رونده و برگ های بیضی شکل هستند که اغلب با رنگهای متنوعی در طول برگ تزیین شده اند و برای پرورش در سبدهای آویزان بسیار مناسبند.

رشد آنها بسیار سریع  است و در فصل بهار و تابستان در فضای آزاد به خوبی پرورش می یابند. برای آنکه گیاه  پرپشت و زیبائی شود، لازمست سرشاخه های آنرا مرتباً قطع نمود و هر ماهه کود مایع تقویتی به آن داد. بسیاری از آنها گل های سفید یا سوسنی و شیری رنگی می دهند که جنبه تزئینی ندارد. گلهای آنها بیشتر در اواخر فصل تابستان ظهور می کند، ولی در مناطق معتدل گرم، در اواخر بهار گل می دهند.

انواع مختلف ترادسکانتیا در شش تیره ی مختلف به شرح زیر بیان می گردد:

                                          

        
 ۱ -تیره ترادسکانتیا که به نام یهودی سرگردان (wandering Jew) مشهور است، دارای واریته های مختلفی به قرار زیر است:

بلوسفلد دیانا واریه گاتا blossfeldiana variegate که دارای ساقه های پرزدار و برگ های کرم رنگ و حاشیه ی سبز و زیر برگ ارغوانی است .

گونه های دیگر آن

: فلومی تنزیس واریه کاتا fluminesis variegataکه بر روی ساقه های باریک و بلند آن برگ های بیضی شکل کشیده  با خطوط سبز روشن و کرم و لبه سرخ رنگ می روید. نوع دیگر فلومی تنزیس تری کالر fluminesis tricolor و البوویتاتاalbovittataمی باشد.

                                                

۲-تیره زبریناzebrineدارای ریشه های نابجاست و به سرعت در جهت نور رشد می کند. ساقه های گوشتی و ضخیم آن دارای برگ های سبز مایل به نقره ای با نوارهای سبز روشن با قرمز و سطح زیرین برگ ارغوانی روشن است. انواع مهم آن پندولاpendula و پرپوسی ایpurpusii می باشد.

                                         

                                       

۳   - تیره ی کالیسیا callisia دارای شاخه ای ترد و شکننده با رنگ ارغوانی روشن است. برگ ها دارای رگه های طولی به رنگ کرم  و پشت برگ ها ارغوانی است.    

                                       

                                                                                                                                            

۴ -تیره سیانوتیس cyanotisدارای برگ های گوشتی پوشیده از پرزهای نرم و ساقه ارغوانی آن خود را به طرف پائین گلدان می کشاند.  

                                          

۵  -تیره  ست کریزیا  setcreasea که دارای گونه های متعدد بوده و برگ های دائمی دارد. ساقه  و برگ ها به رنگ ارغوانی تیره  است. گلهای زردرنگ بسیار کوچکی تولید می کند که جنبه ی زینتی ندارد. از انواع آن پورپورآ یا  قلب ارغوانی است  که رنگ ارغوانی خود را پس از مدتی که در سایه بماند از دست می دهد.     

۶ -تیره سیدرازیسsiderasis دارای برگ های پهن و برجسته با رگبرگ های کرم و زرد است که به موازات طول برگ کشیده شده و پرزهای قهوه ای رنگی دارد که سطح برگ را پوشانده و سطح زیرین برگ قرمز رنگ است. از انواع آن فوسکاتاfuscata است که احتیاج به نور فراوان دارد.

نگهداری

درجه حرارت – به سرمای زمستان بسیار حساسند و در کمتر از ۸ درجه از بین می روند.

نور

– بسیاری از انواع گیاهان این خانواده احتیاج به نور فراوان و نور مستقیم خورشید دارند. در هر صورت باید آنها را در محل پرنور ساختمان قرار داد.آبیاری – در بهار و تابستان احتیاج به آبیاری روزانه دارند و در فصل زمستان هفته ای یک مرتبه آبیاری کافیست.

تکثیر

این گیاه به سرعت در آب و یا خاک ریشه می دهند. از اواسط بهار تا اواخر تابستان که گیاه مادری تجدید رشد کرده و شاخه ها آن باید سرزنی و جوان شوند، می توانید شاخه های هرس شده را به طول ۵/۷ سانتیمتر جدا کرده و هر ۵ قلمه را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر حاوی کمپوست خصوص بذر و قلمه قرار دهید. خاک را نسبتا مرطوب کنید و گلدان را در دمای ۱۸ درجه سانتیگراد و نور کافی نگه دارید. پس از ۲ تا ۳ هفته ریشه دهی انجام می‌شود و شما می توانید مقدار آبیاری را بیشتر کرده و با کود مایع آنها را تغذیه کنید. در شرایط مشابه، قلمه در آب نیز ریشه خوهند داد.

در موقع تغییر گلدان در هنگام بهار قلمه های آنرا در ماسه شسته می کارند  و سال بعد به گلدان منتقل می کنند. فقط تکثیر سیدرازیس از طریق تقسیم ریشه است.

مشکلات پرورشی

- طویل شدن و کم برگ شدن شاخه ها؛ علت آن کافی نبودن نور محیط، کم آبی و کمبود مواد غذائی گیاه است. بایستی شاخه های باریک شده را قطع نمود و نسبت به رفع نواقص گیاه از جمله تغذیه با کود محلول تقویتی اقدام کرد.

- زائل شدن رنگ برگ ها؛ علت آن کافی نبودن نور است.

- شاخه ها سست و خم  می شود و برگ ها زرد، و نقاط قهوه ای رنگی در سطح برگ ظاهر می گردد. علت آن کمبود آب است  ولی در هر صورت بین دو آبیاری بایستی خاک سطح گلدان کاملاً خشک گردد.

- نوک برگ ها قهوه ای شده و چروک می خورد. علت آن خشکی هوا و وجود کنه قرمز در زیر دمبرگ هاست. بایستی برگ های آسب دیده را قطع نمود و سطح برگ ها را با غبارپاش شستشو داد. چنانچه آلودگی شدید باشد، هر ۱۵ روز یک مرتبه از اول بهار تا آخر فصل تابستان با محلول دو در هزار مالاتیون سمپاشی می نمایند.

آيا مي‌توان گياهان سخت ريشه زا را در کنار گياه برگ بيدي، ريشه دار کرد؟

ريشه دار کردن گياهان سخت ريشه زا به کمک مواد هورموني و اکسين‌ها صورت مي‌گيرد. اما استخراج اكسين مراحل پيچيده‌اي دارد كه فقط در آزمايشگاه‌هاي مجهز صورت مي‌گيرد. با قرار دادن قلمه‌هاي برگ بيدي در كنار قلمه گياهان سخت ريشه زا امکان استخراج اکسين از برگ بيدي و در اختيار گذاشتن آن براي گياه ديگر امکان پذير نيست. شاخه‌هاي برگ بيدي سريع‌الرشد هستند و چنانچه تحت مراحل خاص استخراج، تخليص و جداسازي هورموني قرار گيرند امكان استخراج اکسين از آن‌ها وجود دارد.

برگ بيدي جزء گياهان آپارتماني است و در بيشتر فضاي گلخانه‌ها بشرط آنکه از نور غير مستقيم و حداقل برخوردار باشد در يک خاک معمولي به خوبي رشد مي‌کند.

 
                                          

    گیاهی است زیبا از سرزمین استرالیا و متعلق به خانواده «آرالیاسه» برگها سبز رنگ روشن و براق و چرمی و دمبرگها بلند و در بخش انتهایی برگهای پنجه ای شکل ابتدا با سه برگچه و سپس تعداد آنها به 8 عدد می رسد، ارتفاع آن در سرزمین اصلی و در هوای آزتد به سه متر می رسد، برعکس اکثر گیاهان زینتی که با حذف جوانه انتهایی شاخه های جانبی شروع به ظهور می نمایند در این گیاه فقط یک شاخه اصلی موجود است. 


نیازها:

-نور: به نور غیر مستقیم احتیاج دارد، هر چند وقت یکبار گلدان را به آفتاب (صبح) منتقل نمایید، به سایه نسبتا" مقاوم است.
-دما: در تابستان حداکثر درجه حرارت 27 و در زمستان حداقل آن 18 درجه سانتی گراد، چنانچه درجه حرارت بالاتر از حد معمول باشدبه جریان هوای ملایم نیاز دارد.
-آبیاری: خاک را در هرحال مرطوب نگه دارید، در تابستان هفته ای 2-3 بار و در زمستان هفته ای یکبار آبیاری کافی است.
-رطوبت: در تمام طول سال هفته ای دوبار غبار پاشی کنید، چنانچه هوا خشک باشد افزودن آب به زیر گلدانی سنگریزه دار رطوبت پایدار ایجاد می کند.
-تغذیه: گلدان را با کودهای مایع یا جامد محلول در آب مخصوص گیاهان زینتی و نصف میزان توصیه شده از طرف سازنده هر دوهفته یکبار تغذیه نمایید.
-خاک مناسب: بهترین محیط رشد خاک لیمونی با پیت است. 
-تعویض گلدان: گیاه جوان در حال رشد هر سال دوبار احتیاج به تعویض گلان دارد، با افزایش سن گیاه هر سال و یا هر دوسال یکبار، در صورت عدم امکان تعویض گلدان خاکهای سطحی را با خاک نو و غنی عوض نمایید، در صورتیکه ارتفاع گیاه بیش از حد معمول است احتیاج به قیم دارد.
-تمیز نمودن برگها: غبار پاشی جهت تاُمین رطوبت برای تمیز نگهداشتن برگها کافی است و در صورت گردآلود بودن میتوانید با اسفنج یا پارچه مرطوب آنها را تمیز نمایید. از مواد براق کننده شیمیایی استفاده نکنید ولی در صورت تمایل حد اکثر هر ماه یکبار توصیه می گردد.
-تکثیر: ریشه دار نمودن قلمه ها و کاشت بذر در بهار.

شفلرا گیاهی مقاوم به شرایط نامساعد محیطی است و به همین جهت مناسب برای راهروها و کریدورهای ادارات است.

عوارض و درمان:

-تعداد برگچه های برگهای جوان کم است: طبیعی است با رسیدن به مرحله بلوغ تعداد آنها به 7 برگچه می رسد.
-واریته های ابلق رنگ خود را از دست داده اند:نور کافی نیست، به محل روشن تری با نور غیر مستقیم منتقل نمایید.
-زخمهای پنبه ای سفید رنگ روی دمبرگها ظاهر شده اند: عامل آن حشره آفت است هر 2 هفته یکبار با سم حشره کش نفوذی سمپاشی نمایید تا علایم برطرف گردند.
-ساقه ها دراز و منحرف و فاصله برگها زیاد است: هوا خیلی گرم است، گلدان را به محل خنکتر و مملو از اکسیژن منتقل نمایید،غبار پاشی نکنید.
-گیاه پژمرده و برگها آویزان است: گیاه تشنه است گلدان را بمدت 15 دقیقه درون تشت پر از آب قرار دهید، غبار پاشی روزانه را فراموش نکنید.
-لکه های قهوه ای روی ساقه ها، دمبرگها و سطح زیرین برگها مشاهده می گردند: سطح زیرین برگها را با سم حشره کش نفوذی سمپاشی و پس از 48 ساعت لکه ها را با برس مخصوص پاک کنید.
-برگها بدشکل و چسبناک و حشرات سبز رنگی روی آنها مشاهده می گردند: آفات را با سم نفوذی یا جذبی هر هفته سمپاشی کنید تا علایم برطرف گردند.
-برگها زرد و سطح زیرین آنها تار عنکبوتی است: عامل آن کنه ریز قرمز است، گیاه را هر 14 روز یکبار با سم کنه کش سمپاشی نمایید تا علایم برطرف گردند غبارپاشی در کاهش آفت مؤثر است.
-برگها زرد می شوند و میریزند:آبیاری بیش از اندازه است، اجازه دهید سطح خاک گلدان در فاصله بین دو آبیاری خشک و سپس آبیاری نمایید، زهکش را بازدید فرمایید، آب زیر گلدانی را خارج نمایید.
-برگها رنگ پریده و زرد هستند:کمبود عناصر در خاک گلدان مشهود است، کمبود را با تغذیه مصنوعی هر 2 هفته یکبار جبران کنید.

روش بُن سای کردن شفلرا:

                 

    

از مشخصات شفلرا میشه به تنه کرم رنگ , ریشه های قوی و گوشتی , ریشه های هوایی در شرایط رطوبتی زیاد و انعطاف بسیارخوب شاخه ها اشاره کرد .
برگهای اون در اوایل عمرش سه یا چهار وجه داره که با بالا رفتن سن گیاه به 8 و بعضی گونه ها به 9 وجه میرسه.
به دلیل اینکه شفلرا تو سن های بالا تنه چوبی پیدا میکنه و در چند سال اول تنه سبز و نرمی داره بهترین راه برای تبدیل به بونسای خریدن گیاه چند ساله هست که احتمال طیار شاخه های اون از بالا شروع شده.
اگه شاخه های پایینی خوبی داره که شانس آوردین ولی اگه شاخه هاش از بالا بود بهترین راه هرس و یا بهتر بگم کف زنی گیاه از ارتفاع مورد نظر هست که بهترین فصل اون بهار و تابستان هست.
بعد از مدت کمی شاخه های زیادی از زوایای مختلف گیاه رشد میکنه که بنا به فرم مورد نظر اونها رو هدایت و یا حذف میکنیم و شاخه های مناسب رو تربیت میکنیم.
این کیاه بیشتر میل به بالا رفتن داره تا رشد عرضی و برای تغییر این عادت گیاه اقدام به چیدن جوانه انتهایی شاخه ها بعد از پیدا شدن 2 یا 3 برگ میکنیم.
ریشه های حساسی نداره و میشه خیلی راحت رو ریشه هاش کار کرد.
از نیازهای اون میشه به آبیاری تقریبا زیاد و تا حدی به صورتی که همیشه خاک مرطوب باشه , نور خوب و آبپاشی برگها و تنه اشاره کرد.

                                   

 
                                                                                                                                       

 

                  

گياهي بسيار زيباست از خانواده انجير که برگ هاي کوچک با رنگ سفيد و سبز به صورت ابلق در آن ديده مي شود.

معمولاً بنجامين را به دليل حساسيت بالا و مقاومت کم در برابر عوامل محيطي روي فيکوس بنجامين (عکس زير) پيوند مي زنند تا مقاومتر شود که در صورت مشاهده برگ هاي سبز يکنواخت بهتر است قطع شوند تا گياه ابلق بهتر رشد کند.

                                                        

نيازها
نور : به نور بيشتري نسبت به ساير گياهان آپارتماني نيازمند است اما تابش مستقيم آفتاب را تحمل نمي کند (معمولاً بهترين نور حالتي است که گلدان در زير سايه بان جنوبي طوري قرار گيرد که آفتاب به گلدان گياه برسد اما به برگ هاي گياه آفتاب نتابد و برگ ها در سايه ( نور کامل ) باشند.
نکته : چون بنجامين نسبت به تغيير عوامل محيطي بسيار حساس است و با کمترين تغييري برگ هاي آن ريزش مي کند از چرخاندن و جا به جايي گلدان بپرهيزيد.
هنگامي که گياه تازه خريداري شده را به خانه مي آوريد برخي از برگ هاي آن زرد يا قهوه اي مي شوند؛ انتظار نداشته باشيد برگ هاي زرد يا قهوه اي يا ريخته ، مجدداً رشد کنند؛ در عوض بهتر است مراقبت کنيد که محيط گياه کاملاً مناسب باشد. برگ هايي که از اين پس مي رويند مي توانند رشد و نمو خوبي داشته باشند.
دما : حداقل درجه حرارت در زمستان 15 و در تابستان حداکثر 24 درجه. در زمستان حتماً بايد در اتاق نگهداري شود (نسبت به سرما حساس است) .
آبياري : در بين دو آبياري اجازه دهيد تا سطح خاک خشک شود ( بايد به اندازه يک انگشت در زير خاک را بازديد نمود، اگر خشک بود بايد آبياري بعدي صورت گيرد ). معمولاً در خانه ها به دليل عدم رعايت اين مسئله و آبياري بيش از اندازه گياه از بين مي رود. بهتر است از آبي که چند ساعت در محيط بوده و هم دماي محيط است براي آبياري استفاده شود، هرگز با آب سرد آبياري نکنيد .
خاک : بهترين خاک کمپوست ( خاکبرگ ) يا کود حيواني يا خاک لوم است [مخلوطي از شن ، رس و مواد آلي ( برگ پوسيده ) ] .
تکثير: تکثير اين گياه در آپارتمان مشکل است؛ براي تکثير از قلمه هايي که حداقل يک برگ همراه دارد استفاده شود.
نکته مهم : براي اشخاصي که در نگهداري گياهان آپارتماني تازه کار هستند نگهداري بنجامين توصيه نمي شود زيرا گياه خيلي حساسي است. فيکوس بنجامينا (انجير گريان) که بومي هندوستان است، چنانچه در شرايط مساعد محيطي قرار بگيرد گياهي است که به سرعت محيط را از آن خود مي کند و به ساير گياهان اجازه رشد نمي دهد. در واقع بزرگترين درختي که در جهان وجود دارد نوعي فيکوس است که در هند واقع شده و مساحتي حدود 2 ميليون متر مربع را در بر گرفته است.

                                                              

تکثير: تکثير اين گياه در آپارتمان مشکل است؛ براي تکثير از قلمه هايي که حداقل يک برگ همراه دارد استفاده شود.

 

 

 

 
                                   

        

گیاه بیلبرژیا Bilbergia جنسی از خانواده بروملیاسه های ماندنی Bromeliaceae است .
برگهایش سفت که روی آن راه راه سفید داشته وکناره اش دندانه دندانه میباشد و بشکل رُزت میروید.

این گیاه بسیار جان سخت و مقاوم است بطوریکه در هر شرایط نوری که قرار گیرد به حیات خود ادامه می دهد .

حتی در درجه حرارت های بسیار متفاوت نیز مقاومت قابل توجهی از خود نشان می دهد .
بلندی این گیاه به 50 سانتیمتر می رسد .

نگهداری بیلبرژیا بخصوص به کسانی توصیه میشود که درآپارتمان زندگی می کنند و محیط مسسلامه آنها از شرایط مناسب برای گیاهان برخوردار نیست و یا اشخاصیکه حوصله و وقت کافی جهت رسیدگی به گلهای خود را ندارند .

گل عجیب بیلبرژیا ، از میان برگها بیرون آمده و شامل طوقه های صورتی رنگی میباشد که انتهای آنها گل های متمایل به زرد با حاشیه آبی رنگ ظاهر میشود .
پس از خشک شدن گل ، جوانه های جدیدی از داخل خاک بیرون می آیند که از آنها برای تکثیر میتوان استفاده نمود .

این جوانه ها را همچنین می توان دست نخورده باقی گذاشت و گیاه را به گلدان جدیدی منتقل نمود و به این ترتیب مجموعه ای از گیاهان جوان و گیاهان قدیمی را در یک گلدان داشت .
از آنجا که جوانه ها تقریبا همزمان گل خواهند داد گیاه صورت بسیار زیبائی بخود خواهد گرفت .

                               

         انواع مختلف بیلبرژیا عبارتند از :

- 1بیلبرژیا اسپینوزا B.spinosa
- 2بیلبرژیا رودسیانا B. ehodocyanea : که گلهایش بشکل خوشه کم پَر یا پُرپَر گاهی آویخته و گاهی ایستاده روی ساقه های رنگین باز میشود ، اقسام دیگری از این گل کاشته میشود مانند :
3 -بیلبرژیا آمانئونا B.amaena
4 – بیلبرژیا پولدی B.poldi
5 – بیلبرژیا مورلیانا B.Moreliana
6 – بیلبرژیا زبریناB.Zebrina
7 – بیلبرژیا سوندرسی ئی B.saundersii
8 – بیلبرژیا پیرامیدالیس B. pyeamidalis
9 – بیلبرژیا نوتانس B. nutans

همه اقسام بیلبرژیا ، گلهای گلخانه معتدل هستند و باید آنها را در خاکی مخلوط از زباله پوسیده با خاک چمن تجزیه شده کاشت .
آبکش گلدان باید طوری تنظیم شود که به هیچوجه آب در آن باقی نماند .

تکثیر :

این گل بوسیله کاشتن بذر و یا جدا کردن پاجوشهای آن زیاد میشود .
آخرین نکته قابل ذکر اینستکه از دادن آب زیاد به آن باید خودداری نمود .

 
                   

از گیاهان برگساره ای و دائمی می باشد که دارای برگ هایی با برگ های متنوع ابلق ( سبز، زرد، قرمز، خرمائي و سفيد ) و يا رنگ يكنواخت حنائي و قرمز ديده می شود. گلهاي كوچك آبي و سفيد آن زينتي نيستند و براي اينكه بوته قوي و انبوه شود بايد با دو انگشت گلها را قبل از رسيدن چيد.

نور در بروز این رنگ ها موثر است. و در آپارتمان بعلت كمبود نور برگها كم رنگ و ساقه ها بلند مي شود بهتر است گلدانها را نزديك پنجره جنوبي آپارتمان قرار داد. اين گياه را ميتوان در حياط منزل در باغچه در محل نسبتأ سايه آفتاب كاشت . براي اينكه گياه بزرگتري بدست آوريم ميتوان آنرا هميشه به گلدان بزرگتري انتقال داد و شاخه هاي انتهائي آنرا براي تقويت شاخه هاي جانبي هرس كرد.

اين گياه به مخلوطي از كمپوست ، خاک باغچه، خاك برگ و كمي ماسه نياز دارد وازخرداد تا شهريور بايد هرهفته مقداري كود مايع به آن داده شود .آبیاری گیاه نیز باید به موقع انجام شود، چون خشکی باعث ریزش برگ ها می شود. و بهتر است در تابستان هر روز، و در زمستان هر ۲ روز ۱بار آبیاری شود.

روش ازدیاد:

۱ـ بوسيله بذر: بذور در اواخر زمستان و درگلخانه در خاك سبك كاشته شود (از طريق بذر واريته هاي مختلف جديد بدست ميآيد)

۲ـ بوسيله قلمه: از ساقه هائي كه گل دهنده نمي باشند قلمه گرفته و در خاك سبك در حرارت 16 ـ 18 درجه سانتيگراد كاشته شود .

۳ـ پرورش در آب: ساقه اين گياه در آب بخوبي ريشه ميدهد و يكي از روشهاي ازدياد ساده و آسان آن ريشه دار كردن گياه در آب و سپس كاشتن آن مي باشد .

براي اينكه در تابستان بوته قوي داشته باشيم در بهار و اگر بخواهيم در زمستان بوته كامل داشته باشيم در اواسط پائيز از قلمه استفاده مي كنيم و گیاه باید به طور مرتب جوانه گیری شود تا جوانه های جانبی گیاه تحریک شده و شاخه های آن متعدد تولید کند و در نتیجه گیاه حالت بوته ای یافته، بلند و باریک نشود.

 
             

                

سالهای متمادی مارانتا برای نگهداری در آپارتمان مناسب نمی دانستند ولی اکنون به خوبی با محیط سازگار شده است،خانواده آن "مارانتاسه" و بومی آفریقا ست،برگها منقوش و گرد است،رگبرگ اصلی به رنگ روشن در آمده و هاله ای رنگین بخش مرکزی را از سایر قسمتها  متمایز می سازد،رگبرگها کاملا نمایان و منظره دلفریبی به برگ میدهند،گیاهی مناسب برای کاشت گروهی است و مقایسه جالبی در رنگ بو جود می آورد،در سبد آویزان رواج فراوان دارد.
نیازها
نور:
نور غیر مستقیم بهترین شرایط نوری برای این گیاه زیبا است،در تابستان سایه را ترجیح میدهد وی در زمستان تمایل به زندگی در نور بیشتری دارد،از اشعه مستقیم آفتاب بخصوص در ظهر تابستان و از پشت شیشه بیزار است.
دما:در صورتی که اجازه دهید بین دو آبیاری سطح خاک خشک شود تا درجه حرارت 10درجه سانتی گراد مقاومت می نماید ولی بهترین در جه حرارت حدود 16در جه سانتی گراد ،در درجات نزدیک به 30درجه احتیاج به غبار پاشی دارد.
آبیاری:در هر حال خاک را مرطوب نگه دارید به جز هنگامی که درجه حرارت پایین تر از 10درجه است.آبیاری 2-3بار در هفته در تابستان و یک بار در زمستان و هر 10روز یکبار در درجات نزدیک به 10درجه سانتی گراد آبیاری پیشنهادی این گیاه دوست داشتنی است.
رطوبت:غبار پاشی روزانه در تابستان و هفتگی در زمستان جهت تامین رطوبت پیشنهاد میگردد،کاشت گروهی و همراه با گیاهان دیگر در یک گلدان روش جالب در تامین نیاز رطوبتی است ،افزودن آب به زیر گلدان همراه با سنگ ریزه یکی دیگر از راههایتهیه رطوبت پایدار است.
تغذیه:تغذیه با کودهای مایع و یا جامد محلول در آب مخصوص گیاهان زینتی طبق دستور و هر دو هفته یکبار با نصف میزان پیشنهادی از طرف فروشنده یا سازنده در رشد گیاه تاثیر مثبت دارد.
خاک مناسب:خاک باید کاملا سبک باشد،کمپوست بهترین خاک برای این گیاه است.
تعویض گلدان:با شروع رشد در بهار گلدان را با یک درجه بزرگتر تعویض نمایید،مواظب باشید خاک را زیاده از اندازه فشار ندهید و آن را متراکم ننمایید،در کاشت گروهی و همراه با گیاهان دیگر به تعویض خاک سطحی با خاک نو و غنی اکتفا نمایید.
تمیز نمودن برگها:غبار پاشی برگهای گیاه را تمیز مینماید،در صورت نیاز از پارچه و اسفنج مرطوب نیز میتوانید استفاده نمایید،از مواد براق کننده به هیچ عنوان استفاده نفرمایید.
تکثیر:با تقسیم ساقه های زیر زمینی در بهار میتوان مارانتا را افزایش داد.
نگهداری گیاهان گروه مارانتا مشکل تر از گیاهان کم توقع تر و معمولی خشن است، با نگهداری صحیح آن سلیقه خود را به دیگران یاد آوری نمایید.

 
         

کلومنه آ columnea

این گیاه یک گیاه آپارتمانی همیشه سبز است که می توان از آن به عنوان گیاه آویز استفاده کرد و دارای گلهای فراوان نیز می باشد. این گیاه در مکانی با نور کافی و نیم سایه به خوبی رشد می کند اما نمی بایست  در معرض نور مستقیم خورشید و یا بی آبی قرار بگیرد.

ارتفاع آن تا 120 سانتی متر و فصل گلدهی بسته به نوع گیاه در تمام فصول است. تکثیر از طریق قلمه زدن است.

گونه های کلومنه آ که موطن اصلیشان جنگلهای بارانی نواحی گرمسیری آمریکای مرکزی است گیاهان آویز مقاومی هستند که برگهایی چرمی مانند و انبوه و گلهایی به رنگ روشن دارند.

این گیاه در دمای حدود 20 درجه و رطوبت بالا جوانه می زند اما پس از آن به دمای کمتری نیاز دارد. روی اینگیاه آب نریزید و در غیر این صورت نقطه های زرد رنگی بر روی آن تشکیل می شود. این گیاه را پس از گل دادن در گلدانی مسطح بکارید.

 
                                          

گیاهی بسیار زیباست از خانواده انجیر ( موراسه ) که برگ های کوچک با رنگ سفید و سبز به صورت ابلق در آن دیده می شود. معمولاً بنجامین را به دلیل حساسیت بالا و مقاومت کم در برابر عوامل محیطی روی فیکوس بنجامین (عکس زیر) پیوند می زنند تا مقاومتر شود که در صورت مشاهده برگ های سبز یکنواخت بهتر است قطع شوند تا گیاه ابلق بهتر رشد کند.

نیازها

نور : به نور بیشتری نسبت به سایر گیاهان آپارتمانی نیازمند است اما تابش مستقیم آفتاب را تحمل نمی کند (معمولاً بهترین نور حالتی است که گلدان در زیر سایه بان جنوبی طوری قرار گیرد که آفتاب به گلدان گیاه برسد اما به برگ های گیاه آفتاب نتابد و برگ ها در سایه ( نور کامل ) باشند.

نکته : چون بنجامین نسبت به تغییر عوامل محیطی بسیار حساس است و با کمترین تغییری برگ های آن ریزش می کند از چرخاندن و جا به جایی گلدان بپرهیزید.

هنگامی که گیاه تازه خریداری شده را به خانه می آورید برخی از برگ های آن زرد یا قهوه ای می شوند؛ انتظار نداشته باشید برگ های زرد یا قهوه ای یا ریخته ، مجدداً رشد کنند؛ در عوض بهتر است مراقبت کنید که محیط گیاه کاملاً مناسب باشد. برگ هایی که از این پس می رویند می توانند رشد و نمو خوبی داشته باشند.

دما : حداقل درجه حرارت در زمستان 15 و در تابستان حداکثر 24 درجه. در زمستان حتماً باید در اتاق نگهداری شود (نسبت به سرما حساس است) .

آبیاری : در بین دو آبیاری اجازه دهید تا سطح خاک خشک شود ( باید به اندازه یک انگشت در زیر خاک را بازدید نمود، اگر خشک بود باید آبیاری بعدی صورت گیرد ). معمولاً در خانه ها به دلیل عدم رعایت این مسئله و آبیاری بیش از اندازه گیاه از بین می رود. بهتر است از آبی که چند ساعت در محیط بوده و هم دمای محیط است برای آبیاری استفاده شود، هرگز با آب سرد آبیاری نکنید .

خاک : بهترین خاک کمپوست ( خاکبرگ ) یا کود حیوانی یا خاک لوم است [مخلوطی از شن ، رس و مواد آلی ( برگ پوسیده ) ] .

تکثیر: تکثیر این گیاه در آپارتمان مشکل است؛ برای تکثیر از قلمه هایی که حداقل یک برگ همراه دارد استفاده شود.

نکته مهم : برای اشخاصی که در نگهداری گیاهان آپارتمانی تازه کار هستند نگهداری بنجامین توصیه نمی شود زیرا گیاه خیلی حساسی است. فیکوس بنجامینا (انجیر گریان) که بومی هندوستان است، چنانچه در شرایط مساعد محیطی قرار بگیرد گیاهی است که به سرعت محیط را از آن خود می کند و به سایر گیاهان اجازه رشد نمی دهد. در واقع بزرگترین درختی که در جهان وجود دارد نوعی فیکوس است که در هند واقع شده و مساحتی حدود 2 میلیون متر مربع را در بر گرفته است!

 
                           

اولين خانواده گياهي آکانتاسه است. در اين خانواده عمده گياهان بعنوان گياهان آپارتماني و برگ سبزها مورد استفاده قرار مي‌گيرند.

يکي از گياهان بسيار زيباي خانواده آكانتاسه، آفلاندرا است که داراي برگ‌هاي زينتي، کشيده، رگبرگ‌هاي کاملاً مشخص و يک ساقه گل دهنده چهار گوش و براکته‌هاي رنگي است. اين گياه نسبتاً حاره‌اي بهتر است در گلخانه‌هاي نسبتاً گرم و مرطوب نگه‌داري شود. چنانچه هر زمان رطوبت محيط از حد معيني کمتر شود علائم سوختگي حاشيه برگي روي آن ملاحظه مي‌شود.

آفلاندرا دارای گل های زرد است که در اطراف سنبله ای مجتمع شده و کاسبرگ هایی به رنگ زرد یا برحسب نوع سرخ فام دارد.
کشت این گیاه آسان است و باید در فصل رویش خود در جای کاملا روشن و در حرارت نسبتا زیاد قرار گیرد و میزان رطوبت چه در هوای محیط و چه در خاک گلدان کافی باشد. این گیاه معمولا در پاییز گل می دهد ولی در فصول دیگر نیز گل دادن آن دیده شده است.
پس از تمام شدن گل باید گل های پژمرده را چید و آبیاری آن را کم کرد. حرارت نیز باید کم شود ولی از ۱۰ تا ۱۲ درجه سانتیگراد پایین تر نیاید. برای تکثیر آن در بهار مقداری سرشاخه های آن را قطع کنید و قلمه های آن را در گلدانی که مخلوطی از خاک تازه و خاک برگ است بکارید

تکثير آفلاندرا بوسيله قلمه‌هاي ساقه انجام مي‌گيرد و براي تکثير آن بهتر است از سيستم ميست و مه‌پاش استفاده شود.

 

 
            

                                        ۲۵خرداد روز ملی گل و گیاه

خانواده بگونياسه با برگ‌هاي زيبا و رنگين توجه همه را جلب مي‌كند. اين خانواده از لحاظ ارقام و اعداد گستردگي فراواني دارد. اولين بار يک گياه شناس بنام بگونيا گياه بگونياسه را کشف کرد. منشأ بگونيا جنگل‌هاي گرم و مرطوب است. تنوع تعداد گونه‌هاي بگونيا شناسايي آن را مشکل کرده است. خصوصيات خانواده بگونياسه مربوط به عدم وجود تقارن برگي است، برگ‌هاي گياهان خانواده بگونيا تقارن مشخصي ندارند. اين ويژگي (عدم تقارن برگي) فقط در يک خانواده گياهي ديگر بنام الواسه وجود دارد.  



  بر اساس نوع ريشه بگونياها را به سه دسته تقسيم کرده‌اند :

1- ريشه افشان؛
2- ساقه‌هاي قطور و ريزوم مانند؛
3- پيازي.
 



  بگونياها با ريشه‌هاي افشان

- ساقه كاملاً مشخص، نسبتاً قطور و بلند؛
- برگ‌ها به تناوب روي ساقه قرار دارند؛
- ريشه‌هاي افشان و نسبتاً سطحي دارند؛
- بي تفاوت به طول روز.

از آنجا كه اين گياهان به طول روز بي‌تفاوتند در تمام فصول سال گلدار هستند.
بهترين و شاخص‌ترين بگونياسه مربوط به زير خانواده ريشه افشان، بگونياي سمپر فلورانس يا بگونياي هميشه گلدار است. برگ‌هاي سبز براق، گل‌هاي قرمز بسيار شفاف و ساقه کشيده دارد. اين گياهان در همه شرايط عمومي منازل و گلخانه‌ها قابل کشت و کار و نگهداري هستند. ساقه‌هاي آن در داخل آب براحتي ريشه مي‌دهند و در داخل ماسه نيز خيلي سريع و کمتر از 7 روز ريشه مي‌دهند. بگونياهاي سمپر فلورانس انواع مختلفي دارند.
براي پرورش بگونياي هميشه گلدار يک خاک مناسب با بافت متوسط، و محلي دور از تابش مستقيم آفتاب مناسب است.
 



  بگونياها با ساقه‌هاي قطور و ريزوم مانند

- ساقه مشخصي ندارند؛
- ساقه به شكل ريزوم تغيير شكل داده؛
- برگ‌ها رنگ‌ و شكل‌ متفاوتي دارند.

يكي از بگونياهاي برگ ريزوم‌ دار، بگونياي پشت برگ قرمز است كه سطح رويي برگ‌هاي آن حالت مخملي دارد. در بگونياهاي ريزوم‌دار ساقه بشکل ريشه تغيير شکل داده است و برگ‌ها بر روي ريزوم‌ها به شکل‌هاي مختلف خود نمايي مي‌کنند. بيش از 800 گونه بگونيا متعلق به اين گروه مي‌باشد که از نظر ريزوم و نقش و نگار برگ با هم متفاوتند.
بگونياي پشت برگ قرمز را نمي‌توان در منزل نگهداري کرد زيرا به خاک بسيار سبک و محيطي با رطوبت نسبي 70 تا 75 درصد نياز دارد.
بگونياهاي ريزوم دار تحت نام عمومي بگونيا ركس شناخته مي‌شوند (اولين بار ركس متوجه دو رگه بودن آن‌ها شد). بگونياهاي دو رگه برگ‌هاي رنگين يا فلس‌هاي كركدار روي برگ‌ دارند. بر خلاف دسته اول، بوسيله تقسيم ريزوم و قلمه‌هاي برگي تكثير مي‌شوند. علاوه بر اين با برگ كامل هم تكثير مي‌شوند. انواع بگونياهاي رکس عبارتند از بگونياي رکس نقره‌اي و بگونياي رکس قهوه‌اي.
 



  بگونياهاي پيازي

اين بگونياها ساقه خودرويي به شكل پياز دارند. پيازها از نوع پيازهاي حساس به سرما بوده و در زمستان در انبار نگهداري مي‌شوند. داراي برگ‌هاي درشت و گل‌هاي رنگين هستند. اين گياهان كاربرد فضاي سبزي و Land escape دارند. در كشور ما بگونياي پيازي كم است، زيرا گياه احتياج به خاكي با PH اسيدي و تابستان‌هاي مرطوب دارد ولي در كشور ما تابستان‌ها گرم و خشك است بنابراين در فضاي سبز كشت و كار مناسبي ندارد. بهترين شرايط براي نگهداري اين گياه، وجود يک خاک مرطوب کاملاً اسيدي و بدور از نور مستقيم آفتاب است. بدليل سهولت در توليد گياهان دو رگه بگونياها ارقام فراواني دارند. وضعيت قرارگيري گل‌ها در بگونياها طوري است که گل‌هاي نر و ماده بر روي يک بوته قرار دارند و از نظر همزماني رسيدن دايره گرده و کلاله هيچ مشکلي نيست در نتيجه توليد بذر به وفور صورت مي‌گيرد. بگونياهاي هميشه گلدار بوسيله بذر براحتي قابل تکثير هستند.  

 
                      

خواص بتانیکی: گیاهی است دارای ریزوم از خانواده لاله liliaceae
برگها: گیاهی برگ زینتی است و تنوع زیادی در اندازه برگ و رنگ برگ در این گیاه وجود دارد. برگها در سانسوریا ضخیم،مستقیم، سخت و شمشیر مانند می باشد. نوع ابلق آن محبوبیت بیشتری دارد.
گل: گل آن جذاب نبوده ولی بصورت معطر می باشد.
ساقه: ساقه در این گیاه وجود ندارد و برگها مستقیم از سطح خاک خارج می شود. ولی دارای ساقه زیرزمینی بنام ریزوم می باشد که برگها مستقیما از روی این ساقه های زیرزمینی خارج می شود و برای تکثیر از آنها استفاده می شود.
ریشه: بصورت زرد رنگ می باشد که از روی ریزوم منشعب می گردد.
شرایط نگهداری سانسوریا: این گیاه را می توان در شرایط مختلف نور آب و خاک پرورش داد.
این گیاه نسبت به شرایط نامساعد محیطی مقاوم بوده و در نقاط مختلف منزل می توان آنرا نگهداری کرد.در مناطقی که دارای سرمای زمستانه نمی باشد می توان این گیاه را در باغهای صخره ای کشت نمود.
دما: گیاهی است که در هوای گرم و در درجه حرارت 25-18 درجه سانتیگراد بهترین رشد را دارد ولی به دمای زیر صفر حساس می باشد.
نور: این گیاه عموما در محلهای روشن رشد خوبی دارد ولی در محلهای کم نور منازل نیز می توان این گیاه را نگهداری کرد.
آبیاری: این گیاه نسبت به بیماریهای قارچی حساس می باشد لذا بهتر است در آبیاری این گیاه دقت کنیم. در فصل زمستان چنانچه این گیاه در جای خنک نگهداری شود از دادن آب زیاد به آن خودداری کنید زیرا آب زیاد سبب پوسیدگی ریشه می شود ولی در فصل تابستان به آب بیشتری نیاز دارد.
خاک: این گیاه را می توان در اکثر خاکها پرورش داد. ولی بهترین رشد را در خاکهای شنی لومی دارد که ترکیب خاکی آن 2 قسمت خاکبرگ پوسیده و یک قسمت خاک لومی می باشد.

روش تکثیر:
1) قلمه برگ: برگها را به قسمتهایی به طول 10 سانتیمتر بریده ودر دمای 20-18 درجه بصورت عمودی در محیط کشت (ماسه) قرار می دهیم که ریشه و جوانه نابجا از محل بریده شده برگ ظاهر می گردد. بهتر است روی قلمه ها را با صفحه شیشه ای یا پلاستیک بپوشانیم که باعث زودتر ریشه دار شدن آنها می شود. این روش تکثیر بسیار راحت است ولی چنانچه از گونه هایی استفاده گردد که دارای حاشیه طلایی هستند گیاهان جدید ایجاد شده دارای حاشیه طلایی نیستند.
2) تقسیم بوته و جدا کردن ریزوم : تقسیم بوته در این گیاه در فصل بهار صورت می گیرد.زمانیکه ارتفاع برگها بلند شد و گلدان به صورت پر در آمد و ریزوم تمام گلدان را اشغال کرد گیاه پایه مادری را از گلدان خارج نموده و سپس با استفاده از چاقو یا قیچی باغبانی قسمت زیرزمینی گیاه را به چند قسمت تقسیم می کنیم. سپس هر دو یا سه گیاهچه را در یک گلدان جداگانه و با ترکیب خاکی مناسب کشت می کنیم. مزیت این روش در این است که در ارقام ابلق که دارای حاشیه طلایی می باشد گیاهان جدید نیز که ایجاد می گردند دارای حاشیه طلایی خواهند بود.
آفات و امراض:
1) در صورتیکه برگها بصورت رنگ پریده در آمده باشند و نقوش خود را از دست داده باشند علت آن کافی نبودن نور است و یا اینکه گیاه به تغذیه مصنوعی نیاز دارد که برای علاج گلدان را به محل روشن تر منتقل می کنند و از تغذیه مصنوعی استفاده می شود که 2 گرم ازت و 2 گرم فسفات و 2 گرم پتاس را در 1000 سی سی آب حل کرده و 3 هفته یکبار هر بار 100 سی سی می دهیم.
2) وجود زخمهای قهوه ای روی برگها: علت آبیاری بیش از اندازه بوده و برای علاج اجازه می دهیم سطح خاک خشک شود و سپس آبیاری را انجام می دهیم همچنین زهکش ته گلدان باید بررسی شود.
3) در صورتیکه برگها قهوه ای و خشک شود علت آن هوای گرم است یا اینکه گیاه تشنه است که گلدان را آبیاری کرده و ه محل خنک تر منتقل می کنیم.
4) در صورتیکه برگها بد شکل شده باشند و حاشیه آنها به صورت جویده شده در آید علت آن حشره آفت است و برای علاج هر دو هفته یکبار با سم حشره کش سم پاشی می کنیم.
5) در صورتیکه برگهای تازه ایجاد شده به حالت نرم و آبکی در آید و حالت افتادگی در آنها ایجاد گردد علت آن تغذیه بیش از اندازه است و علاج آن با توقف تغذیه انجام می شود و در پاییز و زمستان تغذیه صورت نگیرد.
6) وجود زخمهای پینه ای شکل و سفید رنگ روی برگ علت آن وجود حشره آفت است و علاج آن اینکه محل زخم را با پنبه آغشته به محلول سم پاک کرده و همچنین گیاه را با سم حشره کش سیستمیک یا نفوذی هر دو هفته یکبار سم پاشی می کنیم.
7) در صورتیکه حاشیه برگ دارای لکه های قهوه ای و خشک شده باشند علت تماس برگ با محل گرم است و باید محل گیاه را تغییر داد.
8) در صورت دیده شدن نقاط قهوه ای رنگ بر روی گیاه بصورت زنگ مانند علت استفاده بیش از اندازه از مواد براق کننده است و برای علاج با پارچه مرطوب سطح برگها را پاک می کنیم تا زمانی که علائم رفع شود.
9) در صورتیکه برگها سیاه رنگ شده باشند حالت آبکی در آمده باشند علت یخ زدگی در برگهاست و علاج آن در فصل سرد و در شبهای سرد گیاه را در نزدیک پنجره نگه نداریم.
10)در صورتیکه برگها از قسمت قاعده پوسیده شوند علت آبیاری زیاد است و خاک حالت باتلاقی پیدا می کند و برای علاج آبیاری را متوقف نموده و آبیاری بعدی را زمانی انجام می دهیم که سطح خاک خشک شده باشد و آبیاری با میزان کمتری انجام گیرد همچنین زه کش ته گلدان را بررسی نموده و در صورت گرفتگی اقدام به باز نمودن زه کش کنیم.

 

 
                                 

 

گیاهی است زیبا از خانواده آگاواسه با برگ های کشیده و خنجری نوک تیز و به رنگ سبز ؛ این گیاه دو گونه دارد یکی که فاصله برگ ها در آن زیادتر است و گل نمی دهد و این نوع برای آپارتمان بیشتر توصیه می شود و نوع دیگر که فاصله برگ های آن کمتر است و گل هایی به شکل زنگوله واژگون و سفید و کرم رنگ می دهد و برای کشت در باغچه مناسبتر است.

هر دو گونه را می توان هم در آپارتمان و هم در باغچه نگهداری کرد.   

                                           

این گیاه نسبت به شرایط نامساعد نور، دما و هوا بسیار مقاوم است و در هر جای خانه می توان از آن استفاده کرد و به همین دلیل در اکثر خانه ها دیده می شود.

نیازها

نور : به نور کافی احتیاج دارد، در آفتاب کامل می توان آن را نگهداری کرد؛ ولی در سایه پس از مدتی گیاه بد شکل می شود و فاصله برگ ها زیاد می گردد .

درجه حرارت: درجه حرارت مطلوب در زمستان 10 تا 16 درجه سانتیگراد است و در تابستان محتاج به نگهداری در خارج از اتاق است ولی کلاً از نظر دما در هر فصلی می توان آن را در اتاق یا خارج از خانه نگهداری نمود ( نسبت به سرما مقاوم است ).

آبیاری : در تابستان آن را همیشه مرطوب نگهدارید و هر 2 تا 3 روز یکبار آبیاری نمایید. در زمستان بین دو آبیاری اجازه دهید تا سطح خاک گلدان خشک شود.

کلاً اکثر گیاهان چون در زمستان به علت دمای پایین رشد نمی کنند به آب کمی نیازمند هستند.

خاک : خاک مناسب خاک لوم است که مخلوطی از شن رس و مواد آلی است.

تکثیر : جدا کردن پاجوش ها ( پا گیاه ) در بهار از گیاه مادر و کاشتن آنها. کاشتن قلمه در شن و ریشه دار کردن آن که در اوایل بهار بهتر جواب می دهد. البته اگر جوانه انتهایی گیاه را ببرید گیاه پس از مدتی در قسمت جوانه انتهایی دو یا سه شاخه می شود که از آنها می توانید برای قلمه زدن استفاده نمایید .

 
                     

سرزمین مادری: آمریكای جنوبی
تعداد گونه ها: 75 گونه

رنگ گل ها: رنگ گل ها بستگی به واریته دارد. سفید، قرمز، ارغوانی و یا صورتی.
تكثیر:گیاهی است دارای پیاز، برای تكثیر آن به دو روش می توانیم عمل كنیم:

الف: كاشت بذر:بذرها را در بهار، زمانی كه درجه حرارت هوا معادل 16 تا 18 درجه سانتی گراد باشد به خاك بسپارید.
ب: كاشت پیاز: معمول ترین روش ازدیاد آماریلیس استفاده از پیاز آن است.
در این روش وقتی آماریلیس را تكثیر كنید رنگ گل ها ثابت می ماند (رنگ گل های ازدیاد یافته مطابق رنگ آماریلیسی خواهد بود كه پیازش را تكثیر كرده اید).
برای این منظور باید پیازچه ها را از هم باز كنید و آنها را زمانی كه گیاه در حال استراحت است به خاك بنشانید.
خاك مناسب:گیاهان پیازدار به خاك های سبك احتیاج دارند. برای آماریلیس مناسب ترین بستر مخلوطی است از رس، ماسه، كود حیوانی پوسیده و خاكبرگ. این مواد را به نسبت مساوی با هم مخلوط كنید.


نور و گرما: گیاهی است تا حدودی گرما دوست و روشنایی پسند. نور مستقیم آفتاب باعث شكوفایی گلهایش می گردد.
آب:وقتی خاك خشك شد به آن آب بدهید.
كوددهی: فقط زمانی به آن كود دهید كه عمر گل هایش تمام شده باشد.
بعد از پایان دوره گل دهی هر پانزده روز یكبار به آن كود بدهید. از پاییز كه گیاه استراحت زمستانه را آغاز می كند كوددهی را قطع كنید.
مراقبت های لازم:وقتی عمر گل ها تمام شد، آنها را از ابتدای ساقه گل دهنده قطع كنید. سپس به طور مرتب به آماریلیس آب و كود بدهید در این مدت باید گلدان در محل روشن قرار داشته باشد.
این كارها را به این دلیل باید انجام دهید كه پیازها و برگ هایش تقویت شوند. اواخر تابستان یا اوایل پاییز برگهایش زرد می شوند. جای نگرانی نیست زیرا دیگر موقع استراحت گیاه است، اما پیازهایش سرحال و سالمند.
از این به بعد دیگر به آن آب و كود ندهید. گلدان را به محلی تاریك، خنك و خشك منتقل نمایید و برای مدت چند ماه آن را به حال خود بگذارید (تا اواخر دی ماه). دوباره در اواخر زمستان یا اوایل بهار باید كاری كنیم كه گیاه از خواب زمستانه بیدار شود.
مناسب ترین درجه حرارت برای بیدار شدن آماریلیس از خواب زمستانه، حرارتی معادل 16 تا 18 درجه سانتیگراد است.
در شرایط معمولی (در فضای باز) در اوایل بهار كه درجه حرارت به 16 تا 18 درجه سانتی گراد می رسد به آرامی آبیاری را شروع كنید (همه روزه به آن آب دهید). اما قبل از آبیاری، خاك های سطحی گلدان را عوض كنید.
هر قدر به زمان گل دهی نزدیك می شوید فواصل آبیاری را بیشتر كنید (دو روز در میان و در موقع گل دهی سه روز در میان).


گل دهی زودرس:با یك ابتكار و كمی صرف وقت می توانید آماریلیس را در فصل زمستان به گل دهی وادار كنید.
به این ترتیب كه:پیاز آماریلیس را برای مدت یك شبانه روز در آب ولرم قرار دهید. سپس پیاز را داخل گلدانی كه در آن ماسه ریخته اید بكارید (نیمی از پیاز خارج از ماسه باشد). ماسه را با مقدار كمی آب مرطوب نمایید و روی آن را با پاكت بپوشانید و در محل گرم (نزدیك بخاری یا شوفاژ) نگهداری كنید.
همه روزه پاكت را بردارید و به گلدان كمی آب دهید. در این صورت شاخه گل دهنده بهتر رشد می كند. پاكت را از روی گلدان بردارید و گلدان را به محل پر نور منتقل كنید.
آفات و بیماری ها

یكی از آفات مهم آماریلیس، كنه پیاز است. این حشره سفید رنگ، هشت پا دارد. كنه پیاز به پیاز گل خسارت می زند و موجب كم شدن رشد و زردی برگ ها می شود. ضمناً گل دهی گیاه متوقف می شود. برای حفاظت گیاهان از كنه ها، سمومی بنام كنه كش وجود دارند كه می تواند مورد استفاده قرار گیرد. نگهداری پیاز گل در محل خنك و خشك موجب پیشگیری از انتشار این آفت می شود.
حشرات ریز دیگری به برگ ها حمله می كنند. در صورت مشاهده آفات ِ برگ خوار گلدان را از اتاق خارج كنید و روی برگ ها حشره كش بزنید.
گاهی آماریلیس در شرایط نامطلوب دچار بیماری می شود، مهمترین این بیماری ها، بیماری لكه برگی است.
این بیماری كه عامل قارچی دارد موجب ایجاد لكه های قهوه ای رو برگ می گردد. با استفاده از سموم قارچ كش عوامل بیماری زا را از بین ببرید.

 

 
                              

                 

دو رقم از اين گل تا كنون شناخته شده است :

1-        آنتوريوم شرزيرانوم A.Schezerianum كه يكي از زيباترين گلها با برگهاي پهن جالب است

2-        آنتوريوم آندرينوم  A.Andreanum با شاخه هاي عمودي با رنگهاي عالي و برگهاي بسيار پهن و شاخه هاي گل زيبا

هر دو اين گلها در آب دوام مي آورند و نوع اخير براي گلخانه مناسب است . نام علمي Anthurium و يكي از زيباترين گلهاي غير بومي جهان است . با شاخه هاي عمودي و داراي رنگهاي عالي ، گلها و برگها ي بسيار پهن دارد . شاخه هاي گل آن بسيار مورد توجه است و مدتها در آب دوام مي آورد . اين نوع گل بخصوص براي پرورش در گلخانه مناسب است زيرا در اين مكان است كه مقداري رطوبت ، درجه گرما و آبياري به راحتي قابل كنترل ميباشد

نوع Schezerianum براي پرورش در آپارتمان ، يك گل بسيار مناسب است . اين گياه در شرايط مناسب مرتب گل داده و برگهاي بسيار زيباي آن به رنگهاي قرمز درخشان يكماه و حتي بيشتر دوام مي آورد .

مواظبتهاي زراعي

1- نور : نور ملايم در درجه اول

2- درجه گرما - محيط گرم

3-        رطوبت - خاك را بايد مرطوب نگه داشت

تكثير

از طريق كاشتن و يا تقسيم طولي گياه انجام مي شود .

كود :

هر ماه يكبار بايد از كود قابل حل كه در بازار موجود است استفاده كرد .

 

 

 
                                   

      گیاهی است با برگهای زیبا از خانواده آراسه که در اکثر آپارتمانها وجود دارد که گاهی در صورت بالا بودن سن گیاه و مهیا بودن شرایط گل می دهد که البته خیلی کم دیده می شود . وچندین نوع دارد و گیاهی مقاوم است و به دلیل سادگی نگهداری در اکثر آپارتمانها دیده می شود .

نیازها :

نور : نور غیر مستقیم بهترین نور برای گیاه است و نسبت به نور مستقیم آفتاب حساس است و آسیب می بیند در صورت کمبود نور گیاه علفی و ساقه هایش دراز می شود .

معمولا در نور معمولی ساختمان خوب رشد می کندو به هر نوری به جز تابش مستقیم سازگار است .

گیاه را هر چند وقت یکبار بچرخانید تا برگها به یک طرف منحرف نشود .

دما :بهترین درجه حرارت بین 13 تا 18 درجه است و معمولا فقط در فصل زمستان باید در اتاق نگهداری شود و در بقیه فصول می تواند دمای محیط را تحمل کند البته نسبت به سرمای بیش از اندازه حساس است .

آبیاری : در تابستان هفته ای 2 تا 3 بار کافی است و در زمستان هفته ای یک بار البته چون بیشتر اوقات به دلیل آبیاری زیاد از اندازه گیاه پوسیده شده و از بین می رود و گیاه نسبت به خشکی مقاومتر است تا آبیاری بیش از اندازه پس اجازه دهید در بین دو آبیاری سطح خاک گلدان خشک شود .

در بیشتر منازل به دلیل آبیاری بیش از اندازه گیاه از بین می رود.

خاک : خاک برگ برای این گیاه مناسب است مخلوط یک قسمت خاک رس و یک قسمت کود حیوانی و دو قسمت برگ برای این گیاه مناسب است . زیاد بودن کود حیوانی باعث پوسیدگی می شود .

تکثیر : جدا کردن پا جوشهای ریشه دار و کاشتن آنها یا قلمه زدن ساقه برگ دار و بدون برگ بدین ترتیب که ساقه های برگدار را پس از جدا کردن از گیاه چند ساعت تا یک روز در هوای آزاد گذاشته تا محلهای برش خشک شود و سپس یا در یک ظرف آب قرار داده تا ریشه دهد و سپس کاشته شود یا قلمه ها را در ماسه باید کاشت و از قلمه های بدون برگ و دارای حداقل یک جوانه را به اندازه 5 سانتیمتر بریده و بعداز دو روز قرار دادن در هوای آزاد به صورت افقی طوری که جوانه به سمت سطح خاک باشد کاشت نمود تا پس از ریشه دار شدن آنها را در گلدانهای جداگانه کشت نمود .

نکته : البته قرار دادن چند قرص ضد بارداری در خاک گلدان و یا حل کردن آن در آب و آبیاری گیاه باعث افزایش رویش پا جوشها می شود که تکثیر آنها خیلی راحتتر است .

البته همیشه گیاهان خود را با کودهای مایع موجود در بازار ( مانند زربار ) هر 15 روز یک بار به نسبتهای مشخص که از طرف تولید کننده معین می شود در آب حل نموده و آبیاری کنید.